Pars

  1   1|               simul ab ipsis secundum sensum uidendi conspicitur quodamque
  2   1|        accepit uel praue definitionis sensum exposuit prauaque exempla
  3   1|       Aristotelem defendere quam eius sensum aperire. Quod uero in priori
  4   2|             huiusmodi uoces orationis sensum supplere, nisi etiam in
  5   2|         profecto ipsum serum dicit ac sensum propositionis perficit."
  6   2|            quod dicebamus. Neque enim sensum propositionis accipiebamus
  7   2|              in praedicato; hunc enim sensum 'currit' non habere ex serie
  8   2|          solos obliquos, qui secundum sensum inuentionis et a nominatiuo
  9   2|         imperfectum uidemur exprimere sensum atque suspensum reddere
 10   2|       ostendit. Sed profecto magis ad sensum propositionis atque ad officium
 11   2|        locutionem, quae tota ad alium sensum explicandum composita est
 12   2|        Periermenias inuenies. Si enim sensum exsequamur, infinitationis
 13   3|      dictionum competenti imperfectum sensum demonstrat, ut: 'homo currens'.
 14   3|             quae imperfectum <habent> sensum, ut haec: 'homo dedit uel
 15   3|            oratio 'Socratem currere'; sensum tamen propositionis in eo
 16   3|                cum scilicet perfectum sensum significat.~Sed si nos quidem
 17   3|             attenditur, propositionis sensum implere uidentur ac si ita
 18   3|            istae propositionis habere sensum, non constitutionem, quippe
 19   3|              hoc uocabulum 'Socrates' sensum propositionis habet atque
 20   3|         dicunt; unde et affirmationis sensum exprimunt qui numquam sine
 21   3|          adiunctae sibi propositionis sensum continet, ut si ita dicatur: '
 22   3|             est et inuecta ad aliquem sensum demonstrandum qui a significatione
 23   3|                 in resolutione sensus sensum poematis tenet atque ipsum
 24   3|              esse potest, quippe eius sensum simpliciter destruit. Illa
 25   3|                prae>posita totum eius sensum exstinguit, hoc modo: 'non
 26   3|             uniuersalis affirmationis sensum exstinguit, id solum demonstrat
 27   3|             enim negatione praeposita sensum propositionis exstinguit,
 28   3|           dicit 'quidam' remoueri, si sensum negationis hic accipiat
 29   3|               habere negationem, quae sensum eius simpliciter destruit
 30   3|              ista tollit quam ea quae sensum affirmationis simpliciter
 31   3|             facit quod cui apponitur, sensum extendit atque implet, cum
 32   3|   possibiliter est episcopus'. Et, si sensum attendamus, idem quod in
 33   3|         hominem', quod hic quoque, si sensum attendamus, subiectum est,
 34   3|             album', quantum quidem ad sensum. Aliter enim istius sensum
 35   3|            sensum. Aliter enim istius sensum non constituere<t>, uel
 36   3|            constituere<t>, uel illius sensum non modificaret. Quia ergo
 37   3|             illius in quam resoluitur sensum explanat, oportet idem cum
 38   3|        constructione; quantum uero ad sensum accidentaliter praedicatur '
 39   3|         enuntiationem, non quantum ad sensum, modi uocantur, ut 'uere'
 40   3|       deficiunt quam in illis nec, si sensum suae expositionis attendant,
 41   3|              in uniuersalem redigitur sensum. Qui enim particularem destruit,
 42   3|              proprietatem et secundum sensum uniuersalium negatiuarum,
 43   3|           simul cum 'necesse' accepta sensum mutat. Non itaque si necesse
 44   3|        particulam totum propositionis sensum exstinguimus, id est ipsum
 45   3|           lapis', totum propositionis sensum priuare et exstinguere /
 46   3|             impositio ipsius secundum sensum unum, sed pro tribus nominibus
 47   3|            unius tantum enuntiationis sensum facio falsum; ueluti si
 48   3|            sensus exprimi possint. Ad sensum uero uniuscuiusque propositionis
 49   3|             reddere quae omnium simul sensum perimat, tunc quoque non
 50   3|        insuper diuersum propositionis sensum facit. Saepe etiam partis
 51   3|        multiplices sunt, quae ad unum sensum applicari nequeunt; per
 52   3|          namque et multiplex secundum sensum dicuntur, simplex uero et
 53   4|           subiciebant, tertiae quoque sensum quae ex ipsis infertur,
 54   4|         extrema in unius hypotheticae sensum coniunguntur, ita et una
 55   4|         animal~Aliud enim est partium sensum speculari, aliud consecutionem
 56   4|        supponit.~Sed si propositionum sensum, quem scilicet in assignatione
 57   4|      syllogismi propositionum oportet sensum colligere, categoricorum
 58   4|           Hypotheticorum Boethius cum sensum hypotheticae propositionis
 59   4|              ad uim conditionis et ad sensum consecutionis pertinet,
 60   4|              aperte auctoritas clamet sensum ac ueritatem consequentiae
 61   4|                secundum enim proprium sensum unaquaque propositio uera
 62   4|               unum reducit illas duas sensum, ad coniunctionem scilicet
 63   4|           quae ad unius propositionis sensum quae ex ipsis infertur,
 64   4|        propositiones unius inferentis sensum non continent, cum diuersae
 65   4|       secundum tamen proprium regulae sensum non per aliam quam per diuidentem
 66   4|             diximus eas consecutionis sensum habere, categoricas enuntiationes
 67   4|           quae multarum categoricarum sensum secundum eamdem terminorum
 68   4|      consequentis et antecedentis, ad sensum potius quam ad uerba recurrat.
 69   4|               consequentia quantum ad sensum sit mutata, immo potius
 70   4|            maximis propositionibus ad sensum propositarum consequentiarum,
 71   4|               Alioquin partes regulae sensum partium propositae consequentiae,
 72   4|      constitutionem respexit. Si enim sensum disiunctarum pensemus, non
 73   4|            disiunctarum pensemus, non sensum primae /331/ propositionis
 74   4|               inferentia, si, inquam, sensum definitionis secundum significationem
 75   4|      consequentiae non esset nec eius sensum contineret, nisi de eisdem
 76   4|             potest dici, si uidelicet sensum potius quam uerba pensemus.
 77   4|              autem eius consequentiae sensum inspicere quam primam posuimus,
 78   4|             enim primae propositionis sensum attenderent, quae ait: '
 79   4|                ad totum propositionis sensum, non ad potentiam substantiae
 80   4|             quae scilicet simpliciter sensum affirmationis perimit, de
 81   4|               quidem ut magis regulae sensum ad significatam propositionem
 82   4|        definitionum loci pertractatis sensum earum aperiamus. Quod ergo
 83   5|       dixisset illas solas quae earum sensum simpliciter perimunt --
 84   5|              uniuersalis affirmatiuae sensum, aliam cum a singulis praedicatum
 85   5|        praeposita totius hypotheticae sensum auferunt. Quaecumque proponuntur
 86   5|            affirmatiuae consecutionis sensum proponere uidentur, secundum
 87   5|            clarum est. Cum enim earum sensum in Primo Topicarum Differentiarum
 88   5|         praeposita totum eius perimit sensum.~Quae quidem quibusdam nimium
 89   5|           totum propositionis perimit sensum, toti propositioni praemittitur.~
 90   5|              cum uidelicet nec natura sensum <pro>positionis cui 'quamuis
 91   5|        uidelicet totius propositionis sensum determinare uolumus, ac
 92   5|             coniunctiua semel accepta sensum complet. Non enim ita dici
 93   5|            Cuius quidem disiunctionis sensum ita quidam accipiunt ac
 94   5|           conuincitur.~Si quis itaque sensum disiunctae uoluerit expedire,
 95   5|         expedire, non aliter quam per sensum aequipollentium coniunctarum
 96   5|           Hypotheticorum disiunctarum sensum naturamque terminorum earum
 97   5|       resoluit. Cum itaque disiunctae sensum demonstrare uolumus, ad
 98   5|       proposuimus, earum disiunctarum sensum inquiramus quae ex pluribus
 99   5|              applicentur, alium tamen sensum pro qualitate enuntiationum <
100   5|               recipiunt, hypotheticae sensum intelligi, quasi proponatur
101   5|               Patet itaque alium esse sensum categoricae in disiunctione
102   7|        Virgilium et alios dicimus, ad sensum potius quam ad uerba respiciens.~
103   7|         partem esse non annuat, cuius sensum maxime per ipsam exercemus,
104   7|        consequi, quippe eumdem tenent sensum cum ipso. Sed non ita illae
105   7|             mutaret nec eumdem quidem sensum retine<re>t, cum diuersas
106   7|               non eumdem definitionis sensum inueniemus, quae est: cuius
107   7|        dicenda sunt. Non enim negatio sensum habet nisi ex remotione
108   7| constructionem, ut uidelicet secundum sensum 'rem existentem per solem
109   7|        uicisse Graecos'. Si quis enim sensum suum quem de uictoria Graecomm
110   7|             594/ continent, non etiam sensum communicant, aliae quae