Pars

  1   1| inconuenientia satis eadem secundum sententiam inueniuntur, sed fortasse
  2   1|          supponuntur.~Primam itaque sententiam magis commendamus quam nouam
  3   1|     significatione ipsum retineant, sententiam mutant atque id in uerbis
  4   1|          tractaret nominis, ut eius sententiam aperiret, ubi id quod significaret,
  5   1|             magis aliorum quam suam sententiam induxisse. Quod enim haec
  6   1|            sunt, quae eamdem tenent sententiam. Unde et sicut 'tolero uel
  7   2|            denotantur. Quorum autem sententiam ipse commendare Boethius
  8   2|            de omnibus tantum tenens sententiam. Laxe tamen nimium saepe
  9   2|           sententia et hoc secundum sententiam magis quam secundum compositionem
 10   2|            significationem ac uocis sententiam aperire uoluerit, eius definitionem
 11   2|     accipere, sed eamdem in utroque sententiam proferri uolunt, ut nihil
 12   2|             136/ alterius orationis sententiam quam in ea tota exprimere
 13   2|          memini, ut Magistri nostri sententiam defenderem, respondere solebam '
 14   2|        propter rectam enuntiationum sententiam aperiendam, non abhorreas.
 15   2|          nec quidem id tam secundum sententiam negabat quam secundum constructionis
 16   3|      oportet secundum propositionis sententiam quam tenere dicitur; sed
 17   3|       dictum est, secundum communem sententiam diximus, quae ipsum a praedicato
 18   3| praedicationem remouit.~Si uero eam sententiam et hic quoque uelimus tenere
 19   3|   compositionem secundum nouissimam sententiam oportet accipi; quemadmodum,
 20   3|          est', atque utraque ipsius sententiam perimat, haec quidem: 'non
 21   3|   inspiciunt. Multum enim refert ad sententiam enuntiationis, /176/ cum
 22   3|            m] praeposita totam eius sententiam destruit, ut eius quae est: '
 23   3|     negatione praeposita totam eius sententiam perimit, ut ei quae est: '
 24   3|            quae scilicet eius totam sententiam denegat, ac si ipsam falsam
 25   3|           quae scilicet totam earum sententiam exstinguant ac falsificent.
 26   3|       negationes quae affirmationis sententiam simpliciter auferunt, ut
 27   3|       negationis non <tam> secundum sententiam quam secundum constitutionis
 28   3|      materiam demonstrasse. Si enim sententiam in rebus ipsis acciperet,
 29   3|            eadem aufert, negationis sententiam tenet, etsi quandoque in
 30   3|          uero Aristoteles non solum sententiam contradictionis, uerum etiam
 31   3|       prolationem, caetera secundum sententiam determinanda uidebantur.~
 32   3|             propositae enuntiationi sententiam eius exstinguit. Cum autem
 33   3|       iustus est', cum particularis sententiam non teneat, -- eius scilicet
 34   3|            particularis materiam ac sententiam proponit, in qua tamen omnes
 35   3|            iustus est' particularem sententiam habere, eius scilicet: '
 36   3|      determinantur. Quantum uero ad sententiam signi pertinet, nulla est
 37   3|             habere, saltem secundum sententiam.~Sed nunc quiden qualiter
 38   3|           homo'. Insuper iuxta hanc sententiam expositionis contingit ueras
 39   3|        quidem singula quae aduersus sententiam Magistri nostri proposuimus,
 40   3|         concedunt. Sed, si secundum sententiam suam de sensu propositionum,
 41   3|        quidam qui et nostram tenent sententiam, qui in consequentiis modalium
 42   3|            minus capientes uerborum sententiam <ex> expositionibus /214/
 43   3|              Multum autem refert ad sententiam orationis determinationes /
 44   3|           contradictionis proposita sententiam suam aperire. Sic autem
 45   3|         rationale mortale', si unam sententiam uelimus efficere, non sunt
 46   3| impositionem datum est; sed nullius sententiam determinate in se continet
 47   3|             demque cum ipsis tenere sententiam, cum his scilicet quas supra
 48   3|       tantum et unius propositionis sententiam tenet, hanc scilicet quod
 49   3|      inuentionem unam tantum tenent sententiam. Unas uero coniunctione
 50   3|     continent sensus, in unam tamen sententiam consequentiae ipsae conueniunt,
 51   4|        cuius quidem interrogationis sententiam diligenter inquiramus.~Sunt
 52   4|           cum omnium hypotheticarum sententiam in necessitate consistere
 53   4|             ad totius consequentiae sententiam inferatur, ac si dicamus
 54   4|       animatum~Sed prius eam falsam sententiam ex inductione inconuenientium
 55   4|         pensetur, unam tantum habet sententiam, cum eamdem ubique uocem
 56   4|      conuincitur eam solam constare sententiam, quae ubique uim conditionis
 57   4|            Sed huius quidem regulae sententiam cassam in sequentibus opportunius
 58   4|          nec ex sensu antecedentium sententiam consequentium constare,
 59   4|        hypotheticarum enuntiationum sententiam tractandam <ad> ueri falsique
 60   4|          antecedentis enuntiationum sententiam. Sunt namque pleraeque consequentiae
 61   4|          dicatur, nisi etiam ipsius sententiam in proprio sensu contineat.
 62   4|      maximam habere et totam mutare sententiam. Sic etiam in hypotheticis
 63   4|        totius constructionis mutare sententiam. Inde etiam figuratiua et
 64   4|         impropria dicitur quod suam sententiam ex singularum partium significatione
 65   4|            ad totius constructionis sententiam, quippe, ut dictum est,
 66   4|           illae quae propriae sunt, sententiam. Cum autem 'species' et '
 67   4|       primae /331/ propositionis ad sententiam <secundae> antecedere uiderimus,
 68   4|           magis uerba quam uerborum sententiam attendunt. Si enim primae
 69   4|             Secundum autem propriam sententiam uniuscuiusque enuntiationis
 70   4|            est uniuersale, nihil ad sententiam consequentiae quae de destructionibus
 71   4|           denegant. Nec eam quidem <sententiam> confitentur duxisse ad
 72   4|          Quae quidem multos in hanc sententiam induxit ut contrarium nomen
 73   4|             illi qui nostram tenent sententiam. Quas quidem non esse ueras
 74   4|   confiterentur, quorum Aristoteles sententiam in tractatu motus improbat.
 75   4|    comprobandam, eamdem protulerunt sententiam. Cum enim id quod in quaestione
 76   5|      aduerbio praeposito totam eius sententiam perimit hoc modo:~ non si
 77   5|          propositioni ad totam eius sententiam perimendam negatio praeponi
 78   5|        secundum unius consecutionis sententiam ad quam tendunt, ut uidelicet
 79   5|            ipsius intentionem atque sententiam ex categorica, ut dictum
 80   5|        appellat; aut potius aliorum sententiam eum dixisse credamus. Neque
 81   6|    tractaremus nostram atque ipsius sententiam coniectantes. Unde in omnium
 82   7|             tamen specialis nominis sententiam plene non continet, cum
 83   7|         dici posset secundum ipsius sententiam, qui differentias generi
 84   7|          cum in negatione specierum sententiam contineri negaret his uerbis: "
 85   7|             secundum eam dictum est sententiam qua naturam generalem in
 86   7|          autem ad eam philosophicam sententiam respicit quae res ipsas,
 87   7|            Sed nunc quidem utramque sententiam perquiramus. Hi quidem <
 88   7|        solae secundum ipsius quoque sententiam animare corpora uidentur,
 89   7|           Quarum quidem deÞnitionum sententiam nunc subtilius insistamus.~
 90   7|         autem uox dicitur quae unam sententiam secundum unam impositionis
 91   7|         impositionem demonstrat uel sententiam nominis aperiendo, uel rem
 92   7|          uero hae definitiones quae sententiam quoque nominis participant,
 93   7|           uel unitas magis secundum sententiam quam secundum rem subiectam
 94   7|       conuenit secundum unam ipsius sententiam, aliud uero aequiuoce secundum
 95   7|             contineant, uerum etiam sententiam nominis aperiant. Sed cum
 96   7|     declarandam potius quam propter sententiam nominis aperiendam. Veluti
 97   7|          quidem assignatio secundum sententiam nominis non est; non enim
 98   7|          definitio secundum nominis sententiam consisteret. Nihil enim
 99   7|             aliae quae ipsam quoque sententiam participant. Rem quidem
100   7|      definitiones quae non secundum sententiam dantur nec antecedere ad
101   7|            est. Cum autem definitio sententiam nominis participat, modo
102   7|      participat, modo totam nominis sententiam continet, modo uero quasi
103   7|           tur. Totam quidem nominis sententiam tenere uidetur ea colorati
104   7|        dicantur, non totam corporis sententiam haec deÞnitio tenet, sicut
105   7|    determinant" --, apparet hominis sententiam in definitione ipsius totam
106   7|   relinquantur, non totam 'hominis' sententiam definitio ipsius tenet.
107   7|             totam definitionis suae sententiam continet, sed cum eam excedat,
108   7|         definitiones totam definiti sententiam complent, et antecedere
109   7|             impositio secundum unam sententiam. Erit autem fortassis quaestio