Pars

  1   1|      propositum reuertentes ipsius naturam diligentius intueamur. Horum
  2   1|           ita diuersam inferentiae naturam custodire. In aliis enim
  3   1|            specialem seu generalem naturam recipient? Unde potius numeri
  4   1|            nonnulli qui non eamdem naturam in uisu et auditu uel caeteris
  5   1|         Musicae Artis ad huiusmodi naturam similitudinem de lapillo
  6   1|           magis in speciebus rerum naturam quam uocabulorum impositionem
  7   1|         Aristoteles secundum rerum naturam protulit, illam uero Plato
  8   1|            Unde in istis potius ad naturam permanentiae quam ad temporis
  9   1|           quae speciei cui insunt, naturam totam occupant nec ei per
 10   1|           ad consuetudinem, non ad naturam, respiciunt, quorum intentio
 11   1| mobilitatem dispositionis secundum naturam, ut dictum est, accipiamus,
 12   1|         difficile mobilis secundum naturam fiat natura sua non mutata.
 13   1|          est, quod sicut specialem naturam temporis in indiuisibilibus
 14   2|     Oportet etiam, ut conuersionis naturam aut formas syllogismorum
 15   2|            secundum constructionis naturam; cuius quidem inualidam
 16   3|           simplicium propositionum naturam ante earum syllogismos tractari
 17   3|   exsequemur. Ac primum praedicati naturam inspiciamus. Ex cuius quidem
 18   3|             Magis tamen propriorum naturam quam uniuersalium in ipso
 19   3|            homines secundum eamdem naturam uniuntur, unam, non multiplicem, <
 20   3|       faciunt propositiones, horum naturam tractare sufficiat quorum
 21   3|            quibus etiam simplicium naturam supradictam licet inspicere,
 22   3|          simplicem attendere in eo naturam, aliud hominis proprietatem
 23   3|      Dicunt enim totius uel partis naturam in talibus omnino deficere
 24   3|           tamen ad complexionem et naturam modorum cas<s>a est et in
 25   3|        Quoniam autem propositionum naturam in his enuntiationibus ostendimus
 26   3|          necessarium est, secundum naturam, non secundum actum, pensatur.
 27   3|       possibilitatem, non ad rerum naturam referentes, ita scilicet
 28   3|             uerum etiam quantum ad naturam, in eo scilicet quod nec
 29   3|           uero si quantum etiam ad naturam inopinatus est euentus contingentium
 30   3|           quoque ubi syllogismorum naturam principaliter tractandam
 31   3|            appositio, sed satis ad naturam complexionum ostendendam
 32   4|            quantum quidem ad rerum naturam quam nouimus, de ueritate
 33   4|             sed in his tantum quae naturam eius consecutionis seruant.
 34   4|        nullam consecutionis habeat naturam. Veluti si 'hominem' mutes
 35   4|    consideramus, et speciei quidem naturam talem cognoscimus ut suum
 36   4|   existentibus secundum hanc rerum naturam quod haec sine illa nullo
 37   4|            sunt quae sola animalis naturam participant, ad quam significandam '
 38   4|     sententia. Sed si secundum rei naturam inferentiae necessitatem
 39   4|       enuntiationis uariatio rerum naturam mutare potest. Neque enim,
 40   4|        concedimus, nisi quod rerum naturam ostendant, quae consecutionis
 41   4|           his uidelicet quae rerum naturam quam ab his quae solum actum
 42   4|       consequentiae quae, si rerum naturam inspiciamus, eas falsas
 43   4|           consequentia subiectorum naturam inspexerimus, quae in eodem
 44   4|    assignari. Disiu<n>ctarum autem naturam in Hypotheticis nostris
 45   4|            actum rei, non secundum naturam. Ita enim in actu modo contingit
 46   4|         cum orationis sit species, naturam orationis non potest excedere;
 47   4|            animalis eius simplicem naturam rationabiliter intelligi
 48   4|          est ac uariabilis, non ad naturam necessitatis pertinet.~Sunt
 49   4|        quidem inferentiam secundum naturam oppositionis pensamus, cum
 50   4|          lapis et quicquid hominis naturam expellit; quae quidem Boethius
 51   4|      docuit, quaedam uero secundum naturam. Secundum tempus autem ea
 52   4|           Nam et ea simul secundum naturam esse dixit quae ad se mutuo
 53   4|            quod quidem unam tantum naturam unius esse contrarium <contingit> <...
 54   4|          priuationis et habitus et naturam ostendere, quippe cum non
 55   4|    substantiam habere quod speciei naturam recipit. Sed neque de speciebus
 56   4|          siue immediata quantum ad naturam proprii susceptibilis dicit,
 57   4|          secundum proprii subiecti naturam pensamus, ut sanum et aegrum
 58   4|        secundum subiectam animalis naturam; quae fortasse quantum ad
 59   4|            contraria unam communem naturam habere semper subiectam,
 60   4|         idem aut specie aut genere naturam habent fieri contrarietates,
 61   4|          et 'impotentiam' secundum naturam accipimus, ut id tantum
 62   4|           dicimus, magis quidem ad naturam quam ad statum subsistendi
 63   4|      habitu non recipiantur quorum naturam oppositionemque habent.
 64   4|   susceptionem earum, non secundum naturam substantiae dictum puta,
 65   4|            quaecumque non secundum naturam, sed per accidens insunt,
 66   4|         simplicem eius substantiae naturam respiciamus, integer et
 67   4|      proprie una dicuntur secundum naturam, quae per operationem propriam
 68   4|      proprie una dicuntur secundum naturam, quae per operationem propriam
 69   4|       eamdem substantialem deserit naturam, ut cum moriendo inanimatum
 70   4|          secundum quem scilicet in naturam substantiae quaelibet res
 71   4|       diuina operatione ad humanam naturam prouehitur. Unde potius
 72   4|    ratiocinans. Quae enim secundum naturam potentiae sunt, comparari
 73   4|             Sed hae quidem quae in naturam substantiae ueniunt, sub
 74   4|           secundum transsumptionis naturam inhaerentem debere dici,
 75   4|             Picias; 'quid' uero ad naturam magis quam ad personam pertinere
 76   5|  temporalibus nullam consecutionis naturam secundum uim habitudinis
 77   5|       secundum ipsorum terminorum <naturam, natura<m> consecutionis
 78   6|    consequentiae ueniunt, secundum naturam inferentiae antecedentis
 79   6|    antecedens, quantum, inquam, ad naturam antecedentis et consequentis
 80   6|            est~quantum, inquam, ad naturam an<te>cedentis attinet.
 81   6|   antecedens secundum complexionis naturam, sed fortasse secundum terminorum
 82   6|            complexionis syllogismi naturam, duos uero gratia terminorum
 83   6|        uero talium consequentiarum naturam per singulos modos in appositis
 84   6|         digerantur ac deinde earum naturam inspiciamus. Ac prius c
 85   7|        differentias differentiarum naturam ita diligenter tractauerit,
 86   7|          dictum est sententiam qua naturam generalem in species redigi
 87   7|           porrigat, non quantum ad naturam dictum est, sed quantum
 88   7|      diuisionis impedit actum, non naturam. Posset enim natura pati
 89   7|        etiam diuisionem quantum ad naturam nobis Boethius tradidit,
 90   7|            lapides secundum totius naturam comprobantur. Cum autem
 91   7|       quorumdam totorum et partium naturam inspicere quae superioribus
 92   7|         unum colligebant, ut eorum naturam ostenderent, ac si ex eo
 93   7|             sed alia aliis, hoc ad naturam totius referri necesse est."
 94   7|         anima iungitur, ad integri naturam pertinet, quod partibus
 95   7|           T'Agathon appellant, Nou naturam intellexerunt quasi Filium
 96   7|       animalis rationalis mortalis naturam ex ipso concipimus; non
 97   7|    secundum corporis substantialem naturam una data est definitio,
 98   7|     Creaturae autem non quantum ad naturam suam, sed quantum ad nostram
 99   7|        quidem infinitatem secundum naturam in creaturis confiteri,
100   7|     irrationale, profecto animalis naturam modo a rationalitate, <modo
101   7|        nobis commisit, rerum autem naturam propriae Suae dispositioni
102   7|          diuisio generis, quae rei naturam <exprimit>, quae quidem
103   7|           apud omnes eadem est, ad naturam recte pertinere uidetur
104   7|     singula designata. Unde non ad naturam, sed ad consuetudinem et
105   7|           uidetur, generis uero ad naturam.~Et hae quidem sunt differentiae
106   7|        significat, non tamen id ad naturam uocis, sed totius referendum
107   7|          notant et secundum eamdem naturam aut proprietatem omnibus
108   7|       Licet autem quantum ad rerum naturam in his quaedam possit esse