Pars

  1   1|     diuersas prolationes eamdem in essentia quoque uocant; quorum et
  2   1|             uel ita quidem sunt de essentia lineae uel non; at uero
  3   1|      lineae uel non; at uero si de essentia lineae non sint, <non> magis
  4   1|       interpositum quod non sit de essentia compositi, sicut nec per
  5   1|        albedinem, cum non esset de essentia lineae, partes lineae copulari
  6   1|         puncta interposita, cum de essentia lineae non esse<n>t, uisa
  7   1|        absque substantia filii uel essentia filii absque essentia patris
  8   1|          uel essentia filii absque essentia patris subsistere queat
  9   1|      disiuncta, ut numquam eiusdem essentia<e> possint esse. Unde quaecumque
 10   1|   assignari quorum, ut dictum est, essentia ex se inuicem pendet, ut
 11   1|         essentiam, ut uidelicet ex essentia bouis, ad me respiciat,
 12   1|           specierum diuersa est ab essentia indiuiduorum, sicut in Libro
 13   1|        nominum relatio quae eas in essentia designant. Illud quoque
 14   1|           illud quod albedo in sua essentia forma est corporis, exigit
 15   1|         corporis, exigit ut in sua essentia de ipso praedicetur. Et
 16   1|          ita potius: 'paternitatis essentia ex filiatione pendet et
 17   1|        intelligitur, referuntur in essentia, quocumque modo aliter ad
 18   2|         significant, non quidem in essentia sua, sed magis secundum
 19   2|        uero quae rerum personas in essentia sua non significant, immo
 20   2|          Cum autem substantiuum in essentia rerum sumitur, quasi nomine
 21   2|            copulare, quod omnes in essentia significat, quomodo illa
 22   3|     agendum non esse, sed magis de essentia rerum, hoc modo scilicet
 23   3|           aliqua antecedenti rerum essentia necesse est existere quamibet
 24   3|   propositionibus. Si[cut] enim in essentia attribueretur per uerbum
 25   3|        posset per idem uerbum alia essentia copulari. Quod ex aliis
 26   3|            possunt, quia omnium in essentia acceptorum designatiua sunt.
 27   3|           accidentia, dummodo haec essentia sit illa. Si enim etiam
 28   3|        esse nulla est omnino rerum essentia. Non itaque propositiones
 29   3|        animal' uero certa animalis essentia datur. Atque si hoc ubique '
 30   3|            immo ad<est> prorsus in essentia; ac sicut falsam propositionem
 31   3|          et subiecta propositionis essentia. Si enim dicamus hoc totum
 32   3|            aequaliter ipsa hominis essentia subiecta est nec alterum
 33   3|            in> se subiecta hominis essentia suscipit, quae tunc tantum
 34   3|            proprie sumitur, cum in essentia sua tantum accipitur, quam
 35   4|           in loco cuiuslibet cuius essentia ad alterum nullam consecutionis
 36   4|        scilicet ut, si aliquid sit essentia hominis, et essentia animalis
 37   4|           sit essentia hominis, et essentia animalis esse concedatur
 38   4|       negatiuas; quippe omni rerum essentia destructa consecutionis
 39   4|            esse proponit, nihil de essentia filiationis tangit.~Maximam
 40   4|            magis quidem quam rerum essentia consideranda. Cum enim proponitur:~
 41   4|          nisi animalis uera fuerit essentia. Ponamus enim esse hominem
 42   4|           esset et sub una maneret essentia? Quodsi ipsa in proprietate
 43   4| inhaerentiam, aut cum uidelicet in essentia cohaeret sicut materia materiato,
 44   4|        illa scilicet solum quae in essentia, quae uerbo substantiuo
 45   4|           est coloratum~Licet enim essentia illa quae per 'coloratum'
 46   4|          exigere, siue scilicet in essentia siue in adiacentia ponere<
 47   4|        sensibilitatis sui animalis essentia rationalitati est opposita
 48   4|        sint, ipsa tamen sese et in essentia et in adiacentia mutuo ponunt.
 49   4|  comitationem quidem, ut ea quorum essentia sese comitatur, id est quorum
 50   4|          praedi cationem parium in essentia possumus accipere, quando
 51   4|       scilicet eadem est utriusque essentia. Si uero diuersas conciperemus
 52   4|     possunt. Sed alterum quidem in essentia, alterum in adiacientia
 53   4|            significatione, alia in essentia tantum, alia in adiacentia,
 54   4|          conuenire non possunt. In essentia uero oppositae sunt quaelibet
 55   4|         nigredo. Sed horum alia in essentia tantum opposita, ut albedo
 56   4|          habent inferentiam, -- ut essentia, inquit, rei ad diuersitatem
 57   4|         causae attendunt. Non enim essentia rei ut a propositione designata,
 58   4|           species ab indiuiduis in essentia non discrepent, oportet
 59   4|           sententiae qui eamdem in essentia materiam generis in omnibus
 60   4|            ut eadem prorsus sit in essentia materia hominis et asini,
 61   4|         autem albedo et nigredo in essentia materiae suae coniuncta<
 62   4|        enim <ea> qualitas quae est essentia /384/ albedinis, essentia
 63   4|          essentia /384/ albedinis, essentia est nigredinis -- esset
 64   4|   essentiam. Quorum enim eadem est essentia, eamdem necesse est esse
 65   4|            diuersa praedicatio, et essentia. Ex coniunctione itaque
 66   4|         quia in adiacentia, non in essentia, caecitas de homine dicitur.
 67   4| praedicationem /388/ caecitatis in essentia homini abstulit, sic etiam
 68   4|       complexa. Quae quidem res in essentia tantum fuerint opposita,
 69   4|        tantum fuerint opposita, in essentia sese expella<n>t hoc modo:~
 70   4|       adiacentia, opposita sunt in essentia, ut alba res et nigra. Unde
 71   4|           quae oppositae <sunt in> essentia, secundum existentiam quoque
 72   4|           de relationibus ipsis in essentia hoc modo:~ si paternitas
 73   4|         diuersae substantiae eadem essentia. Si enim uel idem de diuersis
 74   4|            homo'.~Non itaque rerum essentia simplicem impedit conuersionem,
 75   4|         materiatum quam materialis essentia, postquam in eius constitutione
 76   4|          propria[m] et tota[m] rei essentia[m]; in quid materiam de
 77   4|           DE FORMALI~Forma uero in essentia non componit, sed superueniens
 78   4|           de relationibus ipsis in essentia hoc modo:~ si paternitas
 79   4|         diuersae substantiae eadem essentia. Si enim uel idem de diuersis
 80   4|            homo'.~Non itaque rerum essentia simplicem impedit conuersionem,
 81   4|         materiatum quam materialis essentia, postquam in eius constitutione
 82   4|          propria[m] et tota[m] rei essentia[m]; in quid materiam de
 83   4|           DE FORMALI~Forma uero in essentia non componit, sed superueniens
 84   4|         concedimus. Quamdiu itaque essentia materialis naturae in se
 85   4|         nomina dicuntur quae ea in essentia, non in adiacentia, signiÞcant.
 86   4|     coniungitur. Cum autem ipsorum essentia accidentium augeri uel imminui
 87   4|      quaeri solet cur non etiam in essentia comparentur, ut uidelicet
 88   4|           talis tantum, qualis est essentia rei ad ueritatem propositionis
 89   4|           faciant, illud quidem in essentia, id uero in adiacentia,
 90   4|            non est diuersa locorum essentia, sed habitudo secundum quam
 91   4|      accidens uel ut eadem prorsus essentia. Ut genus quidem, ut homo
 92   4|        generatur, qui neque in sua essentia necessitatem tenet neque
 93   7|         remaneat, Socraticae tamen essentia substantiae non uidetur
 94   7|          ipsas cum genere aeque in essentia speciei conuenire; unde
 95   7|          ipsa compositio formae de essentia statuae. Unde etiam ipse
 96   7|            ad materiam uenit ut de essentia rei fiat, sed ut per eius
 97   7|           sunt': neque enim res ex essentia sua aequiuocae dicuntur,
 98   7|           uidelicet ipsa generalis essentia in substantiam speciei transfertur;
 99   7|        Neque enim substantia solis essentia diei est, sed causa secundum
100   7|           immo alterum alterius in essentia, ac potius secundum essentiam,
101   7|            significationem, nec in essentia sua de ipso praedicabitur,