Pars

  1   1|              cum substantiae non esse<n>t, accidentia aliqua sustentare
  2   1|       mensuram tenoris eius aequiuoca[n]t, ita etiam 'orationis'
  3   1|               unum uel multa ipsam fi<n>gamus. Ipsam autem materiam
  4   1|              essentia lineae non esse<n>t, uisa sunt Magistro nostro
  5   1|              partes eius non permanea[n]t, sed per unam partem semper
  6   1| collectionibus unitatum sumpta diceba[n]t. Sed si sumpta essent
  7   1|              uoces quoque ipsas coniu<n>gi ac quodammodo uniri continua
  8   1|            Socrates currit' significa[n]t" hic uidetur sensus quod
  9   1|              quae non sunt, significa[n]t, sitque hoc nomen 'significans'
 10   1|     essentialiter uenire quidam conte<n>dunt. Alii uero eamdem essentialiter,
 11   1|          secundum] quae <in> ea fuera<n>t <secundum> adiacentia<
 12   1|        adiacentia<m>, praeterita uide<n>tur, ubi ipsius causa non
 13   1|         circumscriptionem rei accipia[n]t, non uidebitur loca permutare
 14   1|        positionibus a quibus denomina<n>tur. Unde 'iacere' et 'stare'
 15   1|               quare non etiam ad pote<n>tem scire? Sicut enim actus
 16   1|              non habeat ad quod possi[n]t referri, neque uidelicet
 17   1|            illa quae per sumpta fiere<n>t, hoc modo: 'caecus uilentis
 18   1|             quidem bene 'facile' adiu<n>xit, cum scilicet ait: "
 19   1|               quod uidelicet non quea<n>t facile resistere infirmitati.
 20   1|              quasdam potentias nomina<n>tur, quibus nomina nondum
 21   1|     suscipiunt, domus autem tunc dice<n>tur, ubi facta domus fuerit.
 22   2|            ipsum Achillem repraesenta[n]t. Nunc etiam per signa
 23   2|       sententia eius ipsa quoque tene<n>tur. Ex arte quoque indiuiduum
 24   2|           orationum simplices inuenia<n>tur secundum partium orationis
 25   2|               dictionum sonos contine[n]t, nisi totius scilicet
 26   2|               lapis', id est cum adiu<n>go 'et' coniunction<em>
 27   2|      accidentia nominis non connumera<n>t, sicut accidentia uerbi
 28   2|           proprietates quas determina<n>t, copulant. Non enim sicut
 29   2|          subiectas personas determina<n>t, non alia copulare dicuntur
 30   2|               tempus ipsius significa<n>t. Qui enim dicit: 'non
 31   3|         partibus significationem habe[n]t, ut ea quam supra posuimus: '
 32   3|            proprietatem animali uelle<n>t attribuere respectu hominis,
 33   3|       secundum essentiam ipsas copula<n>t substantias, nihil refert
 34   3|           tota simul enuntiatio coniu<n>cta est et inuecta ad aliquem
 35   3| comprehensiuum singulorum quae nomina<n>tur a uoce cui apponitur,
 36   3|               elegit quod ad se habea<n>t aequipollentiam. Et ex
 37   3|               et 'falso' pauca sunt a<n>notanda. Qui quidem ad supradictos
 38   3|         propositio dicit, etsi ignora[n]tum nobis sit, uera est
 39   3|           certi sumus, quod iam conti[n]gisse uidemus. Quae autem
 40   3|           autem ad utrumlibet se habe<n>t, aliquando contingere
 41   3|               sunt, sic se /221/ habe[n]t etiam in his quae non
 42   3|              alterum necessario conti<n)geret et alterum necessario
 43   3|          alterum necessario non conti<n>geret, oporteret perire
 44   3|          consilium et negotium tenere<n>tur, et ita essent. Sed
 45   3|     accipiantur atque ad ipsum refera<n>tur, talis est sententia
 46   3|               formam syllogismi tenea[n]t earum complexio, non sunt
 47   3|         conuersio terminorum. Procrea<n>tur enim ex prima figura
 48   3|            saepe syllogismi esse uide<n>tur qui non sunt. Si quis
 49   4|    consequentiarum ueritatem custodia[n]t consideremus; quod facilius
 50   4|              homines non sunt, nomina<n>tur, ut equus uel asinus
 51   4|             fortasse termini reperire<n>tur in quibus antecedens
 52   4|               appellant, non augmenta[n]t numerum hypotheticarum
 53   4|        dissimilitudo non exigat coniu<n>ctionem extremorum uel quod
 54   4|         mutatio propositiones commuta[n]t. Siue enim subiectum siue
 55   4|         superest, quae scilicet aieba<n>t (6) destructo consequenti
 56   4|           indeterminate singula possi<n>t intelligi rationalia,
 57   4|     quaecumque in antecedenti accipia<n>tur, ostendit sequi, nec
 58   4|              dantur, assignari. Disiu<n>ctarum autem naturam in
 59   4|              necessitatem nullam habe[n]t, cum modo sine illis modo
 60   4|              facit. Alioquin non esse<n>t uerae praepositae consequentiae
 61   4|            eodem~uel /349/~ si remoue<n>tur similiter~Sunt autem
 62   4|            sese habuit, locum assigna<n>t, si uidelicet praedicatum
 63   4|              autem ab Aristotele inue<n>tus et adiunctus creditur.
 64   4|              sine ea nullatenus possi[n]t consistere. Profecto nec
 65   4|           esse quae <ab> eis nominare<n>tur. Unde Aristoteles relatiua
 66   4|          numquam in eo caecitas conti[n]gisset. Quod enim in uno
 67   4|          numquam caecitas in eo conti[n]gisset, et ita nulla fieret
 68   4|        uocibus quam de rebus exponere<n>tur, quippe qui logicae
 69   4|              in essentia sese expella<n>t hoc modo:~ si est albedo,
 70   4|          subsistentiam:~ si dies est, n<o>x non est', cuius haec
 71   4|         eiusdem <ad> extremorum coniu<n>ctionem plura inconuenientia,
 72   4|         eiusdem <ad> extremorum coniu<n>ctionem plura inconuenientia,
 73   4|            populum uero hominum conue<n>tus, uel turbam uel gregem
 74   4|        aduerbium eam tantum significa[n]t ut ad actiones quae uerbis
 75   4|            oppositis abusus est; adiu<n>cta uocauit quae Themistus
 76   4|           demerimus, imperfectum reli<n>quimus syllogismum, /466/
 77   5|    comparantur, non simplices inuenia<n>tur, eaedem tamen, si ad
 78   5|               quaedam compositae dice[n]tur. Simplices autem uocant
 79   5|               quidem partes licet enu<n>tiatiua non sint, in simplices
 80   5|       celebrant, memoria confirmaueri<n>t, Aristotelis uidelicet
 81   6|          conclusio terminos constitua<n>t sicut in praemissa hypothetica
 82   6|             propositiones mediae esse<n>t, de quibus nullus fieri
 83   6|          antecederet, aequimodae esse<n>t propositiones, quae ad
 84   7|          definitiones specierum desce<n>dere docuit, ut diuiso generali
 85   7|               et species esse confite[n]tur; sed ad haec, memini,
 86   7|               natura, cum nulli possi<n>t ap<t>ari praedicamento,
 87   7|               in substantia, ut de pu<n>c<t>is tenemus quae lineam
 88   7|               partibus constare conti[n]gerit. Nullum enim compositum
 89   7|            nisi plures horae permanea<n>t? Omne enim compositum
 90   7|              simul esse corporibus fi<n>xit. Non tamen omnia animatione
 91   7|     diuisionibus per formas connumera<n>t; sed istam fortasse magis
 92   7|               quae etiam caetera esse<n>t per contrarium innuit.
 93   7|            suis uocabula saepe nomina<n>tur, ut cum ea quoque uel
 94   7|               esse per aliqua monstra<n>tur. Neque enim 'domus'
 95   7|        exposuerit: 'audio Troianos ui<n>ci, Graecos uicisse' per
 96   7|            uel casus, ut si dicam can<n>a, quod arundinum commune
 97   7|             ut oppositae sibi inuenia<n>tur, hic profecto nec 'amplector'
 98   7|              ipsum nomen tangere uide[n]tur. Totam quidem nominis
 99   7|           omnes tamen quaecumque esse<n>t, tamquam ipsas confuse
100   7|      enuntiatur, omnia simul praedice<n>tur, quod iterum falsum