Pars

 1   1|             soliditatis similiter et loci." Inde autem continuationem
 2   1|          superposita uel pars aliqua loci indiuidua."~Sed ad haec
 3   1|              quod Aristoteles partes loci et corporis ad eumdem terminum
 4   1|             corporis, tantus erit et loci. Quanta enim media superficies
 5   1|         locus adiacens erit quo alii loci copulantur. Sed mirum quomodo
 6   1|             partes corporis partibus loci uel inter partes loci partibus
 7   1|       partibus loci uel inter partes loci partibus corporis insertas
 8   1|           partes corporis uel partes loci copulantur, cum iam scilicet
 9   1|           cum continuationem partium loci ex copulatione partium corporis
10   1|         terminum copulantur; ergo et loci, inquit, particulae quae
11   1|          ipsas corporis partes ipsae loci insertae sint, aut multae
12   1|             continuatio corporis uel loci secundum exterioris ambitus
13   1|             autem ex suprapositis de loci quoque constitutione ac
14   1|           simplicem in descriptionem loci curemus includere, apponamus
15   1|      continuatione temporis sicut et loci maxima dissensio. Unde et
16   1|           Nec minor de continuatione loci dissensio fuerat; nec satis
17   1|            ad continuationem partium loci, eoquod hae illis adhaereant.
18   1|             substantiis ipsis quibus loci ipsi adiacent, posset ostendi,
19   1|              ubi ex /79/ adhaerentia loci nascitur; tam ab ipso loco
20   1|             autem in loco' secundum 'loci' aequiuocationem duobus
21   1|             praesentia substantialis loci, uel nos confiteri idem
22   1|           secundum eiusdem indiuidui loci possumus intelligere continentiam.
23   1|       quaestione deduci cur magis ex loci uel temporis adiacentia
24   1|          ostendunt, in quibus tantum loci uel tempora ponuntur cum
25   4|      firmitatem habent. Cuius quidem loci proprietas haec est: uim
26   4|      perfectionem inferentiae deest, loci supplet assignatio, cum '
27   4|        propositio post assignationem loci differentiae suae extra
28   4|         inferentia perfecta non est, loci ualet habitudo, ubi uero
29   4|              se ostensurum qui etiam loci quibus apti sint syllogismis,
30   4|               scilicet, cuius quidem loci haec erit maxima propositio:~
31   4|  assumptionem quasi pro assignatione loci positam dicunt, ut uidelicet '
32   4|          propositio pro assignatione loci <relinquitur, ac si dicat '
33   4|             scilicet in assignatione loci> ponimus, consideremus,
34   4|             etiam uolens habitudinis loci assignationem sufficientem
35   4| syllogismorum nec earum differentiae loci ipsorum.~Nec fortasse Boethius
36   4|   perfectionem inferentiae defuerit, loci assignatio suppleat, ueluti
37   4|         notitiam cadet. Hi uero sunt loci illi quos proposita consequentia
38   4|     consequentiis pos sunt assignari loci quae tamen etiam rebus non
39   4|      propositionis apparebit.~  UNDE LOCI DIFFERENTIAE DICANTUR~Sed
40   4|        concedantur, nullo tamen modo loci uocandae sunt, cum uidelicet
41   4|              mittenda ad cognitionem loci differentiae /269/ doctrina
42   4|           quidem duo sunt assignandi loci. Nam et 'animal' species
43   4|     concedunt in quibuscumque aliqua loci habitudo potest assignari
44   4|           admittamus in quibuscumque loci habitudo possit notari,
45   4|               Ait enim, cum exemplum loci a minori poneret: "Si hominis
46   4|      uideatur posse assignari aliqua loci habitudo, quae probabilitatem,
47   4|     ueritatem, teneat. Aut si uerius loci probabilitatem pensemus,
48   4|       pensandae sunt et secundum eas loci assignandi, cum autem <in>
49   4|       componimus; quam quidem cum ex loci differentiae habitudine
50   4|         neque in omnibus habitudinem loci differentiae quam aiunt
51   4|            assignationem habitudinis loci differentiae et maxima propositione
52   4|        quolibet, et 'lapis'. Sed nec loci quidem differentiae nec
53   4|             assignatione habitudinis loci faciunt, cum maxima propositione
54   4|             assignatione habitudinum loci differentiae post maximam
55   4|            assignationem habitudinis loci differentiae diuersa uocum
56   4|              a]tam regulam assignati loci a toto; ad quam tamen inferentiam
57   4|            ad quam tamen inferentiam loci assignatio necessaria uidetur,
58   4|       disiunctione possunt aptari et loci eidem qui in coniunctis
59   4|           deliberare. At quia illius loci a substantia primum inter
60   4|            Sed prius de assignatione loci disputemus ac de ea maxima
61   4|              sicut in tractatu huius loci supra monstrauimus, cum
62   4|            solum autem assignationem loci differentiae a praedicato
63   4| consequentiae falsum est ex tractatu loci a genere manifestum est;
64   4|              animal. Sed haec quidem loci assignatio haecque maxima
65   4|            si alia possit assignatio loci fieri, semper ista praetermittenda
66   4|          uera sit, sicut in tractatu loci a praedicato uel subiecto
67   4|       simplicibus, ubi etiam caeteri loci uel a specie uel a genere
68   4|            nos maximas propositiones loci a genere tractauimus. Sed
69   4|            Sunt quoque et illi medii loci qui ex inhaerentibus et
70   4|              non est lapis~in quibus loci assignantur, in prima quidem
71   4|             est sensibilis~in quibus loci a specie et a pari assignantur,
72   4|       distinxerimus, qualiter ex eis loci ueniant facilius docebimus,
73   4|            Sunt quoque et illi medii loci qui ex inhaerentibus et
74   4|              non est lapis~in quibus loci assignantur, in prima quidem
75   4|             est sensibilis~in quibus loci a specie et a pari assignantur,
76   4|       distinxerimus, qualiter ex eis loci ueniant facilius docebimus,
77   4|           illud. Quod autem secundum loci capacitatem atque coniunctionem
78   4|             secundum quantitatem aut loci mutationem fiunt. Cum enim
79   4|             contingit. Ideoque huius loci proprietas ex natura sui
80   4|   transsumptio' alicuius habitudinis loci designatiuum, /444/ sed
81   4|        Quoniam autem non est diuersa loci huius habitudo a superioribus,
82   4|            transsumptione cuiuslibet loci argumentatio proponi potest,
83   4|              praedicendum est nullam loci habitudinem in nomine diuisionis
84   4|           igitur de habitudine huius loci requiritur, non a diuisione
85   4|        oppositis in diuisione, prout loci se habuerit habitudo. "Omnis
86   4|       argumentatione duo principales loci a diuisione esse a Boethio
87   4|            non ita quidem ut singuli loci a diuisione medii dicantur,
88   4|     congrueret quod ait: "medii uero loci appellantur, quoniam si
89   4|              namque argument[at]orum loci tractantur. "Repugnantia,
90   4|             inciperet: "omnes igitur loci, id est maximarum differentiae
91   4|            non necessaria. Cum autem loci argumentorum tractantur
92   4|        argumento gratia definitionum loci pertractatis sensum earum
93   5|          quam coniunctio aduerbiorum loci uel qualitatis uel quantitatis,