Pars

 1   1|            punctum lineae non erit pars, sed communis terminus partium.
 2   1|             totius tamen compositi pars erit. Unde praesens, quod
 3   1|  praeteritum et futurum continuat, pars extremorum non dicitur,
 4   1|         cum tamen totius compositi pars esse non dubitetur. Illud
 5   1|        quam albedo superposita uel pars aliqua loci indiuidua."~
 6   1|            positum ponit partem et pars destructa perimit totum (<
 7   1|  destructumnon destruit partem nec pars posita ponit totum, ut si
 8   1|            potest cuius una tantum pars existit. Quasi tamen unum
 9   1|            siue scilicet dum prima pars seu dum media, uel potius
10   1|            dicitur dum ultima eius pars profertur, iam profecto
11   1|     asperum' uero quod haec quidem pars superet, illa uero sit inferior."~
12   2|  siglificat." Omnis enim huiusmodi pars quae per se nihil significat,
13   2|           ad placitum, cuius nulla pars significatiua est dixit,
14   2|          sine tempore, cuius nulla pars significatiua est separata,
15   2|      intentione habuit quod maxima pars Britonum fatua esset, atque
16   2|           sine tempore, cius nulla pars significatiua est separata,
17   2|           ad placitum, cuius nulla pars significatiua est separatiua
18   2|         Priscianus protulit: /133/ pars orationis cum temporibus
19   2|           non est praedicari, immo pars est 'esse' praedicati. Sic
20   3|     separatur, quarum quidem nulla pars per se est significatiua;
21   3|        aliquid cum modo propositum pars accipiatur, et simpliciter
22   3|          est, 'cito currere, autem pars; unde et dicitur quod~ si
23   3|        inhaerendi, ad ipsum ueluti pars eius uidetur antecedere.
24   3|           necessario esse hominem' pars sit in natura 'esse hominem'.
25   3|           tempus in quo legit, sit pars uitae illius'. Alioquin
26   3|           et in quo non legit, sit pars uitae illius. Sed tunc falsum
27   3|            tempus in quo legit sit pars. Sed <si> possibile est
28   3|          consistere, quotiens ipsa pars multos generat intellectus,
29   3|     scilicet quod aliquando altera pars uera sit, altera falsa;
30   3|       enuntiationem, aliquando una pars contradictionis est uera
31   4|           dicit ad id quod secunda pars proponit; quod ex resolutione
32   4|            uidetur ut si quaelibet pars domus sit alba, haec est
33   4|          sit alba, haec est alba. 'Pars namque domus' uniuersalius
34   4|        scilicet dicatur:~ si nulla pars domus est alba, nec ista
35   4|            tantum secundum id quod pars est diuisibilis uel etiam
36   4|          et ipsa quoque constantia pars est hypotheticae propositionis;
37   4|            oportet esse. Cum autem pars sit consequentiae,~restat
38   4|          aut consequens aut aliqua pars eorum. Sed sunt qui de antecedenti
39   4|          enim totum de parte neque pars de toto praedicantur. Contingentia
40   4|          et ipsa quoque constantia pars est hypotheticae propositionis;
41   4|            oportet esse. Cum autem pars sit consequentiae, restat
42   4|          aut consequens aut aliqua pars eorum. Sed sunt qui de antecedenti
43   4|          enim totum de parte neque pars de toto praedicantur. Contingentia
44   4|            quadrangulum cui quarta pars adiungitur, sed ad compositum
45   4|        enim, sicut diximus, aliqua pars in constitutione cuiuslibet
46   4|          contineat quod unaquaeque pars comprehendit atque insuper
47   4|           unitati superposita, una pars unitatis alteri, sicut hoc
48   4|    inconueniens ducitur, atque ita pars ipsa quae assumpta fuit
49   4|        monstratum est; deinde uero pars altera uera concluditur.
50   4|          significatio 'fuit' quasi pars temporis erat. Hic igitur
51   4|            ordine hoc modo: 'quota pars tua est?', 'tertia' uel '
52   4|          probata fuerit, quaelibet pars quaestionis conclusio dicitur.
53   4|    argumentatione argumentum quasi pars in toto contineatur.~  DE
54   5|      componi temporalem ut utraque pars eius ex praecedenti categorica
55   5|           temporalem cuius utraque pars ex praemissa /483/ categorica
56   5|      temporalis, nisi eius utraque pars uera fuerit; tantumdem enim
57   5|        bene poni uidetur cum prima pars temporalis secundam necessario
58   5|     appositio conditionis. Ea enim pars cui 'si' adiungitur, antecedens
59   6|        possit, nisi utraque ipsius pars uera fuerit, sicut supra
60   6|      temporalis inferatur, utraque pars ipsius ex eodem consequi
61   7|         ita dixerimus: 'domus alia pars paries, alia tectum, alia
62   7|       conuenit: 'huius lineae alia pars est haec lineola, alia illa'
63   7|             uel 'huius populi alia pars hic homo, alia ille'. In
64   7|          secundum id scilicet quod pars lineae de /548/ singulis
65   7|         fit forma constructionis: 'pars huius lineae alia est haec,
66   7|         hac enim per se ac de illa pars lineae enuntiatur. Sed in
67   7|           secundum hanc diuisionem pars inuenitur. Contingit itaque
68   7|          recipiunt, ut caput, quod pars est corporis hominem ex
69   7|          erat, diuersa est, ueluti pars a toto in cuius quantitate
70   7|           modo haec domus dicitur, pars fuerat prioris domus. Sic
71   7|          erit illud cuius ipse est pars principalis, quo toto scilicet
72   7|         perimi cuius et ipsum erat pars principalis. Quo iterum
73   7|       necesse est cuius haec etiam pars principalis fuerat totiensque
74   7|         non est~cuius scilicet est pars principalis, ueluti hi duo
75   7|            antecedunt ad aliud, ut pars considerantur. Cum autem
76   7|      scilicet constantia: quod sit pars. Ubi autem constantia <non>
77   7|        exstiterat, cuius uidelicet pars unguis ademptus exstiterat.
78   7|            substantiae unguis ipse pars fuerat.~Sed quid dicemus,
79   7|            scilicet quod quaelibet pars eius ipsum ponit et ipsum
80   7|    contentum est parte; neque enim pars esset quam totius quantitas
81   7|         rei illius quae domus est, pars sit, cum ipsa domus nihil
82   7|           sui ipsius et caeterorum pars erit. At uero idem quomodo
83   7|            idem quomodo sui ipsius pars fuerit? Amplius: omnis <
84   7|            fuerit? Amplius: omnis <pars> naturaliter prior est suo
85   7|          sui et caeterarum partium pars esse, conceditur, sed simul
86   7|           simul. Sic quoque paries pars sui et caeterorum simul
87   7| inspiciamus: "animae, inquit, alia pars in uirgultis, alia in animalibus;
88   7|         ita diceremus: animae alia pars, id est potentia eius, in
89   7|      componimus: hominis enim alia pars substantia animalis, alia
90   7|             et 'celeriter currere' pars est eius in modo. Sed id
91   7|           aliquo non sicut quaedam pars" etc., haec quidem determinatio