Pars

 1   1|       propositio uel idem intellectus diuersis temporibus uerus inueniatur
 2   1|              uocis aequiuocationem in diuersis ueros et falsos intellectus
 3   1|                quarum scilicet natura diuersis formis aeque est subiecta
 4   1|               continuationem in rebus diuersis, etsi in eis partes simul
 5   1|           etsi plures dictiones uel a diuersis hominibus uel ab eodem inter
 6   1|           dici non possunt prolatae a diuersis dictiones, sed casu potius
 7   1|            uel ab eodem diuisim uel a diuersis prolatae, una recte oratio
 8   1|               quaeri, cum eadem uox a diuersis astantibus longe audiri
 9   1|             quantitas uel ipse aer in diuersis locis simul esse poterit?
10   1|               enim indiuidua sunt, in diuersis locis esse auctoritas negat
11   1|              dixisse nullum corpus in diuersis locis eodem tempore consistere.
12   1|              corpulenta substantia in diuersis esse simul <non> poterit.
13   1|         orationis est fundamentum, in diuersis locis simul reperietur nec
14   1|        Quomodo ergo eadem uox simul a diuersis audiri conceditur atque
15   1|            diuersa. 'Esse in tempore' diuersis modis fortasse intelligi
16   1|       contraria essent in eodem et in diuersis respectibus, ut idem mons
17   1|              diuersorum, quot sunt in diuersis filiationes, tot erunt in
18   1|            enim particularis qualitas diuersis inerit, Ut haec albedo siue
19   1|  praedicamenti significatio ex duobus diuersis, sicut Ubi quoque et Quando,
20   2|           uocis compositionem quae ex diuersis dictionibus procedit, non
21   2|              albus', 'alba', 'altum', diuersis tamen generibus iunguntur:
22   2|         generalia accidentia, quae de diuersis speciebus tamquam de subiectis
23   3|             coniunctio ex orationibus diuersis, quae per coniunctionem
24   3|             in aliqua propositione de diuersis rebus agatur, una magis
25   3|             eodem subiecto uniuersali diuersis modis enuntiato multae fiant
26   3|         Macedonum. Saepe enim uoce in diuersis accepta de quibus uniuoce
27   3|            omnis homo' dicitur, licet diuersis et oppositis nominibus '
28   3|              propositionis sententiis diuersis expeditis propter solutionem
29   3|               propositio, quae cum ex diuersis propositionibus copulata
30   4|           contingit, secundum id quod diuersis modis substantia corporis
31   4|               in una consequentia, in diuersis quoque consequentiis quaedam
32   4|    praedicetur, quia tamen illam esse diuersis modis demonstrant, non est
33   4|         magister et discipulus, licet diuersis respectibus. Sed fortasse
34   4|             et paruum, quae in eodem, diuersis tamen respectibus, uidebat,
35   4|          secundum id scilicet quod ex diuersis /377/ est iunctum, ut medius
36   4|              accidentia. Quae quoniam diuersis subiacent praedicamentis,
37   4|             sub eodem genere alia sub diuersis contrariis ponuntur. Sed
38   4| praedicamentorum. Certum enim est non diuersis praedicamentis contraria
39   4|             dictum est, abicit, ut in diuersis praedicamentis contraria
40   4|              ut sunt ea quaecumque in diuersis consistunt praedicamentis,
41   4|             idem subiectum contingere diuersis temporibus Aristoteles docuit, "
42   4|                et utrumque caecitatem diuersis modis sigInificat, sed alterum
43   4|             semel dictum 'quoddam' in diuersis accipi potest, sicut pluries
44   4|                 in quibus 'quidam' in diuersis accipitur --, sicut nec
45   4|               in quibus <'qui>dam, in diuersis accipitur, per 'quidam'
46   4|            essentiae, ita nec idem de diuersis. Neque enim eadem res est
47   4|         essentia. Si enim uel idem de diuersis uel diuersa de eodem dicerentur,
48   4| demonstratione dictum est uel idem de diuersis praedicari, cum dicitur: '
49   4|          dicant, non tamen idem in re diuersis /410/ inhaeret uel diuersa
50   4|        colligantur, ad quos quidem in diuersis reducitur. /411/ Cum autem
51   4|             semel dictum 'quoddam' in diuersis accipi potest, sicut pluries
52   4|                 in quibus 'quidam' in diuersis accipitur --, sicut nec
53   4|               in quibus <'qui>dam, in diuersis accipitur, per 'quidam'
54   4|            essentiae, ita nec idem de diuersis. Neque enim eadem res est
55   4|         essentia. Si enim uel idem de diuersis uel diuersa de eodem dicerentur,
56   4| demonstratione dictum est uel idem de diuersis praedicari, cum dicitur: '
57   4|          dicant, non tamen idem in re diuersis /410/ inhaeret uel diuersa
58   4|        colligantur, ad quos quidem in diuersis reducitur. /411/ Cum autem
59   4|         intelligimus, ita quoque ipsa diuersis uocabulis designamus, modo
60   4|               accidentis proprietatem diuersis modis significant, positiuus
61   4|              in eodem tempore siue in diuersis. Modo enim alterum praecedit
62   4|            terminationem. Nec mireris diuersis modis extrinsecitatem a
63   6|              figurati sunt et a longe diuersis propositionibus nascuntur,
64   6|             praedicatur eodem modo de diuersis uel eodem modo subicitur
65   6|              uel eodem modo subicitur diuersis; praedicatur quidem hoc
66   7|              uel uox unum significans diuersis modis quibusdam attribuit<
67   7|   multitudinem sui dicitur. Cum autem diuersis modis ista infinita dicantur,
68   7|              enim eadem substantia ex diuersis animalium substantiis constitui
69   7|   perficiendum; neque enim uidentur a diuersis prolatae litterae uel dictiones
70   7|           reperiretur, si uidelicet a diuersis simul prolatae litterae,
71   7|       attendendum quare 'significare' diuersis modis accipitur. Modo enim
72   7|            aequiuoce dicitur, quod ex diuersis /567/ proprietatibus quas
73   7|              aequiuoca impositio; cum diuersis namque definitionibus sicut
74   7|              praedicantur, sed non de diuersis rebus enuntiantur, et ideo
75   7|         definitione monstrentur; unde diuersis rebus aequiuoca manifestum
76   7|              nomen erit aequiuocum ex diuersis eidem causis impositum,
77   7|              causis impositum, non ex diuersis rebus quas ponat; in quo
78   7|               per existentias rerum a diuersis propositionibus dicendas
79   7|               esset uniuocum. Quomodo diuersis modis uocem illam de singulis
80   7|          arenae et Deo, quae infinita diuersis modis dicuntur; quippe Diuina
81   7|         uocabulum annuitur, cum plura diuersis modis infinita esse dicimus,
82   7|          praebeamus et cum praedicari diuersis modis uocabulum dicimus,
83   7|          quidem cohaerentia loquimur, diuersis quoque modis uocabulis factam
84   7|              exigit, quippe eadem res diuersis modis infinita esse potest,
85   7|         coniungi ex significationibus diuersis, ad quas uidelicet diuersas
86   7|          diuidunt dicuntur, quando ex diuersis habitudinibus diuisum respiciunt.
87   7|          licet enim 'homo' et 'album' diuersis imposita sint, idem tamen
88   7|               in his dictionibus quae diuersis significationibus diuersorum
89   7|              res sit eadem, quippe de diuersis eiusdem differentiis utrisque