Pars

 1   1|           iam tempore ulterius hanc propositionem ueram esse: 'dies est',
 2   2|           posuit, cum pro falsa eam propositionem induxit: 'lingum est non-albus-homo'. "
 3   3|             in sequentibus dabimus, propositionem eam oportet esse; unde et
 4   3|      secundum uerum ac falsum /154/ propositionem determinant. Nec quidem
 5   3|              necesse est sic quoque propositionem esse multiplicem quae diuersa
 6   3|           aliquam amplius unam esse propositionem. Quod aperte falsum est;
 7   3|      simplicem, id est categoricam, propositionem diuisit in Categoricis Syllogismis
 8   3|           essentia; ac sicut falsam propositionem esse dicunt, si animal aliud
 9   3|             unam, non multiplicem, <propositionem faciat, unam, non multiplicem,>
10   3|      multiplicem,> huiusmodi quoque propositionem Aristoteles dicit. Cum itaque
11   3|             sic: aiunt quidem istam propositionem: 'omnem non-lapidem esse
12   3|       possibile', modalem non facit propositionem. Unde oportet ut rectae
13   3|       certum est uel eam esse ueram propositionem quae dicit esse futurum,
14   3|       quando non est, ita quamlibet propositionem ueram necesse est ueram
15   3|             Si enim illud 'et' unam propositionem particularem alii coniungat
16   3|  multiplicitatem habent, diuidentem propositionem habere possunt. Sunt namque
17   3|            qui aliquam hypotheticam propositionem in sui constitutione continent;
18   3|           id quod aliquam continent propositionem hypotheticam.~Figuram uero
19   3|             iusta est'. Si uero eam propositionem conuertat in qua minor ponitur
20   3|     coniunguntur; omnes namque alii propositionem uel particularem uel negatiuam
21   3|            uero particularem habent propositionem, uniuersalem quoque habere
22   4|           per adiunctam antecedenti propositionem quae est: 'omne animatum
23   4|       animata sensiblis, et maximam propositionem talem adaptat:~ A quocumque
24   4|          dicebam iuxta hanc maximam propositionem:~ destructo consequenti
25   4|      assignandus iuxta hanc maximam propositionem:~ posito antecedenti ponitur
26   4|             posuit ut alium maximam propositionem, alium differentiam maximae
27   4|          itaque unamquamque maximam propositionem locum differentia<m> habere
28   4|             hoc quidem modo maximam propositionem ex ipsa re quae locus dicitur,
29   4|       differentia non in se maximam propositionem differre facit, quippe diuersae
30   4|             assumptione unam reddit propositionem et ad unum reducit illas
31   4|             quod falsam praemiserit propositionem quae hunc asinum et hunc
32   4|           habeant, sine quo maximam propositionem non posse consistere Boethius
33   4|         supradictam regulam maximam propositionem non esse. Cum enim ex loco
34   4|            assignationem et maximam propositionem quam iam concesserit, probamus
35   4|         differentiam aptare maximam propositionem:~ posito antecedenti ponitur
36   4| assignauerint, talem ad eam maximam propositionem adduxerint: /315/~ de quocumque
37   4|      propositum quodque per maximam propositionem ostendi debuerat, concluditur;
38   4|           differentiae post maximam propositionem datam nos facere Boethius
39   4|              Ubi enim talem maximam propositionem extra adduxit:~ a quocumque
40   4|          magis suprapositam maximam propositionem ad istam consequentiam:~
41   4|         quidam uolunt, post maximam propositionem assumerem propositae consequentiae
42   4|         similiter et eamdem maximam propositionem proposita<m> de partibus
43   4|             extra inducimus maximam propositionem:~ de quocumque praedicatur
44   4|          autem suprapositam maximam propositionem inde patet esse quod multarum
45   4|           enim, ut diximus, maximam propositionem consequentiam esse oporteat,
46   4|       pronomina, quae totam faciunt propositionem multiplicem, non est uis
47   4|           animal~talem uero maximam propositionem proferre:~ aut species remouetur
48   4|         determinationis extensionem propositionem maximam extendunt, hoc modo:~
49   4|         antecedit, talemque maximam propositionem adaptent:~ posito antecedenti
50   4|      inducta, quam non esse maximam propositionem diximus:~ si aliquid praedicatur
51   4|            nihil prohibet quamlibet propositionem habere propriam negationem
52   4|       nullam fieri quae illud dicat propositionem; unde nec ueram eam esse
53   4|      regulae sensum ad significatam propositionem quam ad ipsas referamus.~
54   4|           uerum dicunt, necesse est propositionem esse; unde aut categorica
55   4|            regulam non esse maximam propositionem patet ex assumptionum natura
56   4|      adiungitur, aut quicquid ipsam propositionem cui adiungitur inferet,
57   4|           uerum dicunt, necesse est propositionem esse; unde aut categorica
58   4|            regulam non esse maximam propositionem patet ex assumptionum natura
59   4|      adiungitur, aut quicquid ipsam propositionem cui adiungitur inferet,
60   4|        superius atque aliam maximam propositionem protulit, hanc scilicet:~
61   4|     ostendit. Quod enim quaestionem propositionem esse dixit quae in dubietatem
62   4|         quae ipse quoque in proximo propositionem deÞnierat sic: propositio
63   4|           In Eodem quoque, postquam propositionem /456/ semper esse dixit,
64   4|        conclusio." In quo manifeste propositionem ipsam, de cuius ueritate
65   4|          ipse ait conclusionem esse propositionem argumento approbatam. Sicut
66   4|              Boethius /460/ maximam propositionem in argumento includi sicut
67   5|  significatio. Modo enim hypothesin propositionem aliquam dicimus per consensum,
68   5|            antecedentem eam dicimus propositionem quae praecedit, cui scilicet
69   5|            componimus eamque primam propositionem syllogismi constituimus,
70   5|      uidetur, per praecedentem uero propositionem uera consequens temporalis
71   5| propositiones, ueluti cum uel istam propositionem: 'cum Socrates sedet, possibile
72   5|    temporalis determinatio ad totam propositionem referatur, siue ad aliquam
73   5|      solebam tunc hypotheticam esse propositionem cui temporale aduerbium
74   6|        consequi dicimus, non eamdem propositionem, sed eumdem terminum propositionis
75   6|            figurae nascuntur primam propositionem assumentes et ultimam concludentes
76   6|          qui in assumptione ultimam propositionem et in conclusione primam