Pars

 1   1|             nec fortasse in his, si uerba proprie pensemus, aliorum
 2   1|            orationes seu nomina uel uerba uel syllabae uel litterae
 3   1|           inueniuntur, sed fortasse uerba unius magis abhorrebat aduersarius
 4   1|             platonicae definitionis uerba pensentur, eam ab aristotelica
 5   1|         consistunt.~Videntur quidem uerba sonare relationem genitiuorum
 6   1|              sed potius sensus quam uerba pensandus est; uel possumus
 7   1|          non multum insistenda esse uerba priorum commentorum, sed
 8   1|        etiam 'tolero' uel 'perfero' uerba sumpta sunt, quae eamdem
 9   2|             dicuntur, ut nomina uel uerba, aliae incertam, ut coniunctiones
10   2|           ipsius quoque Aristotelis uerba pensemus, non poterunt huiusmodi
11   2|           uerbi' uocabulo non solum uerba grammaticorum, uerum etiam
12   2|            aliae nomina sunt, aliae uerba.~ DE NOMINE~Est autem nomen,
13   2| significatiui ad placitum, sicut et uerba uel orationes, dicuntur,
14   2|         temporalia, non tamen sicut uerba tempus consignificant, ut
15   2|           consignificatiua cuius et uerba, idest praesentis. Ipse
16   2|         Aristoteles non alia uocare uerba consueuit nisi quae praesentis
17   2|             currebat', uel infinita uerba, ut 'non currit' uel 'non
18   2|      oportet quoque pluralis numeri uerba intelligi. Sed et hos fortasse
19   2|          uerbis cuiuslibet personae uerba intelligenda sunt, hoc non
20   2|         casus accipiamus, non omnia uerba oportet accipere, sed tantum
21   2|            personalia, aut si omnia uerba, non omnes casus, sed tales
22   2|             quoque a uerbo infinita uerba et quae praesentis temporis
23   2|             mihi insunt. Omnia enim uerba uel actionem uel passionem
24   2|           130.l0/ uideantur propria uerba, sicut et nomina, ut 'creare', '
25   2|           affinis. Neque enim omnia uerba actionis aut passionis designatiua
26   2|          actionibus aut passionibus uerba inuenta sunt, quae eas modo
27   2|              Curro' itaque uel alia uerba quaecumque ex adiacentibus
28   2|        singulas substantias diuersa uerba consisterent, ut scilicet
29   2|             aequiuocum uerbum multa uerba secundum multas significationes
30   2|            singulas rerum essentias uerba queant, sicut et nomina,
31   2|        singulas substantias diuersa uerba consistant, sed haec inuentio
32   2|         uiuere' et 'habere', quando uerba sunt, sumpta esse dicunt
33   2|         illud praetermittendum quod uerba in enuntiationibus posita
34   2|      explicandum composita est quam uerba uideantur habere. Cum enim
35   2|         sententia pensatur ac simul uerba in sensu alterius enuntiationis
36   2|         locutio dicitur, quod aliud uerba quam uideatur in uoce, proponant
37   2|      uidemur, quod multa componimus uerba uel substantiua, ut 'esse
38   2|           Socrates'.~Infinita autem uerba, sicut in remotione finiti
39   2|           quoque quae infinita sunt uerba tempus consignificare Aristoteles
40   3|           et saepe in consequentiis uerba optatiui modi uim enuntiatiui
41   3|            ne scilicet impersonalia uerba, ut 'diescit', 'uesperascit', '
42   3|         quoque et secundae personae uerba, ut 'pugno' uel 'pugnas',
43   3|             ipsis intelligamus quam uerba sonare uidentur; in illa
44   3|         animal'. Non ergo huiusmodi uerba quae caeteras ponunt actiones
45   3|             praedicationem secundum uerba propositionis quam secundum
46   3|        locutionem eam dicebat cuius uerba aliud sententia proponunt
47   3|   attribuimus, sicut constructionis uerba habere uidentur, sed magis
48   3|           non inesse'. At uero haec uerba magis elegimus quae contemporaneorum
49   4|             neque enim nomina neque uerba sunt suis non existentibus
50   4|            ad sensum potius quam ad uerba recurrat. Et si quis ex
51   4|           uel si passiua apponantur uerba, hoc modo:~ si uidetur ab
52   4|            indubitabilem dicunt, si uerba ipsius aeque accipiantur,
53   4|             maximarum propositionum uerba accipiunt. Ut propositarum
54   4|        uidelicet sensum potius quam uerba pensemus. Talis enim sensus
55   4|       maximae propositionis singula uerba aptare uelimus propositis
56   4|      dubitant.~Sed hi nimirum magis uerba quam uerborum sententiam
57   4|        sententiae, quae potius quam uerba est insistenda. Nulla enim
58   4|          quae est syllogismi, si ad uerba consequentiae referatur,
59   4|      negationum negationes secundum uerba regulae fieri conuenit.
60   4|        destruerentur, sed minime ad uerba regulae has destructiones
61   4|         Phoenix uiuit~Si quis autem uerba calumnietur cum dicitur '
62   4|        rebus inueniemus liberiusque uerba eius de uocibus quam de
63   4|         mors et uita actiones, unde uerba ipsa 'mori' et 'uiuere'
64   4|            iudicium siue auctoritas uerba auctoris authentica designant
65   4|             de propositis causis ad uerba Platonis, sed talis tantum,
66   4|            infirmitatem, uel potius uerba <quae> cuiuslibet temporis
67   4|  comprehendi dixerimus, sicut eorum uerba habere uidentur. Cum igitur
68   4|           si ipsius quoque auctoris uerba diligentius inspiciamus.
69   4|             est.~Sed, si diuisionis uerba attendamus, potius argumentum
70   5|          cuiusque scilicet temporis uerba ponantur, ut <si> de Socrate
71   7|          magis est insistendus quam uerba. Non enim attendimus partis
72   7|            ad sensum potius quam ad uerba respiciens.~In his quidem
73   7|   dictionibus, quae sunt nomina aut uerba.~Est autem quaestio quas
74   7|             humanae. Sed nunc etiam uerba quibus huiusmodi diuisionem
75   7|  orationibus. Cum enim praecedentia uerba ad demonstrandum aliquid