Pars

 1   1|            aequiuoca[n]t, ita etiam 'orationis' uocabulum, sicut in tractatu
 2   1| instabilitatem earum, nec magis quam orationis partes continuationem habere,
 3   1|              sicut illae. Sed falso. Orationis enim prolatio nostrae subiacet
 4   1|        ORATIONE~Est autem de nomine 'orationis' hoc loco, cum uidelicet
 5   1|            in prolatione mensuratur, orationis nomine contineri dicunt.
 6   1|  determinantes propter multas alias 'orationis' significationes quae habentur,
 7   1|          meminit. Tribus enim modis 'orationis' nomen apud Graecos accipitur,
 8   1|           aequiuocationem in nomine 'orationis' tantum accipiamus siue
 9   1|        subiectum accipiuntur, ita et orationis partes circa eiusdem hominis
10   1|             oratio dici nec ad unius orationis intellectus detorqueri.
11   1|         rationabiliter uidentur unum orationis intellectum constituere
12   1|      opponitur secundum definitionem orationis in his quoque orationem
13   1|           hoc loco de significatione orationis praecipua esse quaestio,
14   1|           eam tantum poneremus in ea orationis parte quae existit, iam
15   1|        possit existere, nec aer, qui orationis est fundamentum, in diuersis
16   1|           nec continuationem habent; orationis autem partes nec alicubi
17   1|          partibus quidem temporis et orationis, quae permanentes non sunt,
18   2|       inuenia<n>tur secundum partium orationis significationem, inter se
19   2|            manifestum est has quoque orationis partes quas in<de>finitas
20   2|               quae omnino a partibus orationis huius modi uoces, quas significatiuas
21   2|              ac colligamenta partium orationis esse dicit; quibus quidem
22   2|        caeterae enim non partes, sed orationis supplementa sunt" etc.~Sunt
23   2|             poterunt huiusmodi uoces orationis sensum supplere, nisi etiam
24   2|              priuilegio inter partes orationis dialectici recipiunt, sine
25   2|         dictiones nec proprie partes orationis dicuntur, quippe impositae
26   2|       Caeteras autem, ut dictum est, orationis partes, quas in perfectae
27   2|       coniunctiones, quaedam partium orationis colligamenta ac supplementa
28   2|             non habere ex serie ipsa orationis manifestum est sed tantumdem /
29   2|      Priscianus protulit: /133/ pars orationis cum temporibus et modis
30   2|             sed magis /136/ alterius orationis sententiam quam in ea tota
31   2|       attendenda est, sed tota magis orationis sententia intelligenda;
32   2|              in eo impropria dicitur orationis constructio quod eius sententia
33   2|        Dagoberte frater, de partibus orationis, quas dictiones appellamus,
34   3|          quod <si> subtrahatur, tota orationis definitio cuidam naturali
35   3|      rediguntur intellectum et unius orationis proprietatem, sola coniunctio
36   3|       ueritatem uel intellectuum uel orationis destruat, ut si dicam:~
37   3|         profero. Quodsi ad ueritatem orationis et in ipsis orationibus
38   3|          quas in diuisione perfectae orationis apponemus.~Opponitur autem
39   3|         perfectus uidetur praemissae orationis intellectus nisi his omnibus
40   3|              est, quid uerbis illius orationis exprimitur. Sed et mihi
41   3|             dico hoc ad perfectionem orationis non sufficere, ut quasi
42   3|             quam quidem inhaerentiam orationis perfectio non subsistit.
43   3|              nihilque de proprietate orationis praeter constitutionem tenet;
44   3|        apponimus. Unde si sit aliqua orationis species uocatiua oratio,
45   3|             una cum eis in diuisione orationis apponere, cum uidelicet
46   3|        recipiendum esse inter partes orationis, cum uidelicet orationes
47   3|         rerum existentiis exponamus, orationis praemissionem necessariam
48   3|           res non sunt, non uidentur orationis constitutionem habere, cum
49   3|              etiam signa sunt partes orationis ac per impositionem designatiua.
50   3|           accipitur, id est et nomen orationis et dicitur sumptum a significatione
51   3|              hominem' unum nomen uel orationis uel intellectus -- quod
52   3|           autem refert ad sententiam orationis determinationes /219/ praedicatis
53   3|        praedicatio nec una sententia orationis. Sed cum utraque eidem,
54   3|   continuatio proferendi ad unitatem orationis quandoque necessaria sit,
55   3|             Iuuat itaque ad unitatem orationis continuatio proferendi,
56   4|              enuntiatione proprietas orationis uel propositionis non remaneat,
57   4|               modo simpliciter in ui orationis enuntiari; et cum quidem
58   4|             Si uero eam tantum in ui orationis praedicarem, ut uidelicet
59   4|       denegabam, Unde definitio, cum orationis sit species, naturam orationis
60   4|       orationis sit species, naturam orationis non potest excedere; sed,
61   4|           definitae quam definientis orationis nomen, actiue quidem et
62   4|         designatione tantum rei, non orationis, utimur -- nullo enim modo
63   4|         dicitur respectu definientis orationis. Amplius: siue definitio
64   5|         perfectionem sensus alterius orationis submissionem eum repetitione /
65   7|               uel quando multiplicis orationis intellectus distinguuntur.
66   7|             significationem diei uel orationis recte teneamus, nullo tempore
67   7|             succedant ad intellectum orationis perficiendum; neque enim
68   7|      litterae uel dictiones ad unius orationis intellectum coniungi, sed
69   7|            esset. In partibus quoque orationis permanentia reperiretur,
70   7|             secundum multiplicitatem orationis, ut, cum dicimus: 'uerum
71   7|             uidelicet alias in sensu orationis intelligamus quam proprietas
72   7|              quidem ex uerbis ipsius orationis ad diuersarum rerum dona