Pars

 1   1|            diuersitatem ostendit, cum alterius partes a partibus alterius
 2   1|            alterius partes a partibus alterius contineri uel ipsas continere
 3   1|              ut alterum continuationi alterius non sit impedimento.~Non
 4   1|               distantiam interpositio alterius rei uel ulla ab inuicem
 5   1|           abhorrebat aduersarius quam alterius. Ipse autem postea nullum
 6   1|          uidelicet esse unius ex esse alterius non pendeat. Est enim, ut
 7   1|            substantia ex subsistentia alterius pendeat, quippe et absque <
 8   1| demonstrationem uel repraesentationem alterius utimur, ut sunt ea quae
 9   2|         masculini /125/ generis, alia alterius dicuntur, ad positionem
10   2|                 sicut et copulationem alterius significationis, quam proprie <
11   2|           attendamus, sed magis /136/ alterius orationis sententiam quam
12   2|               ac simul uerba in sensu alterius enuntiationis confunduntur,
13   3|           tamen secundum copulationem alterius ad alterum generat intellectum.
14   3|        substantia' in officio nominis alterius proponendi utamur iam utique
15   3|            quod Socrati inhaeret quam alterius. Quod itaque praedicatum
16   3|               crocea esse possunt uel alterius coloris. Quod itaque quaelibet
17   3|               uel Priami uel alicuius alterius, sed omnino eum esse patrem
18   3|         quorum neuter in enuntiatione alterius intelligitur.~  <DE SOLUTIONE
19   3|           unum erit; <sed de hoc> est alterius tractare negotii. Si enim
20   3|               syllogismum qui nullius alterius indigeat /234/ praeter assumpta
21   3|               tertia per conuersionem alterius propositionis. Secundam
22   3|            est in isto, conuersa uero alterius secunda ponatur. Per conuersionem
23   4|             qui certus fuerit alterum alterius esse antecedens, consecutionem
24   4|            inferentiae ad praedicatum alterius quod in locum ipsius succedit
25   4|            species ille qui antecedit alterius fuerit, a species locus
26   4|        existentiam necessario exigere alterius praesentiam. Adiunxit quoque
27   4|             habeat uel non. Est autem alterius consideratio alteri necessaria.
28   4|              nullus ambigit esse, cum alterius diuidentium ueritas non
29   4|           ueritas non solum ueritatem alterius non exigat, immo omnino
30   4|               cuiuslibet [pro]positio alterius positionem necessario exigat,
31   4|          quomodo ex subiectione unius alterius subiectionem concedemus?
32   4|          quomodo praedicationem unius alterius praedicationem exigere concedemus?
33   4|         affirmationem. Utraque namque alterius rectam oppositionem tenet
34   4|              quae contrarias terminis alterius consequentiae propositiones
35   4|                si aliquid est species alterius, ipsum positum ponit alterum;~
36   4|           illa uera est, quarum nulla alterius species uel genus esse potest.
37   4|         aliquid sit genus uel species alterius, quod praecedens dicit propositio.
38   4|                si aliquid est species alterius ipsum positum ponit alterum~
39   4|              proposita<m> de partibus alterius consequentiae liceret assumere
40   4|        nominant, ut uidelicet alterum alterius nullo modo genus esse queat,
41   4|   subiectionem alterum ad inferentiam alterius affertur. Potest enim idem
42   4|              ita ut neutrum causa sit alterius, ut sunt relatiua; si enim
43   4|              enim relatiuorum alterum alterius causa esset, prius naturaliter
44   4|    relatiuorum inerit alicui respectu alterius, alterum relatiuorum inerit
45   4|    relatiuorum inerit alicui respectu alterius, alterum relatiuorum inerit
46   4|          autem abundare dicimus omnes alterius partes comprehendere et
47   4|           unius contrarii remissionem alterius intelligimus, ueluti cum
48   4|            enim unius albedo respectu alterius augmentata dicitur, cum
49   4|       disiunctionem uel coniunctionem alterius alteratur aut cum secundum
50   4|             se non creditur, nec <ad> alterius fidem idonee affertur. Unde
51   4|          coniungitur, cum de ueritate alterius probatio exigitur. Est itaque '
52   4|          dubii sumus, et de falsitate alterius. Tota uero quae ex utriusque /
53   4|            prolatione ad concessionem alterius ipsum cogit dubitantem.
54   5|           consequentiae consecutionem alterius propositionis, quaecumque
55   5|         posita ad perfectionem sensus alterius orationis submissionem eum
56   6|         aequaliter potest, cum neutra alterius ueritatem non perferat ac
57   6|              prima per <con>uersionem alterius earum consequentiarum quae
58   6|          procreantur per conuersionem alterius propositionis, ita hypotheticorum
59   7|              546/ neque enim alicuius alterius speciei existentiam exigit
60   7|        diuidentium generum ad species alterius sub eodem genere positorum,
61   7|           proximae speciei ad species alterius referantur, sicut species
62   7|             et animae, quorum alterum alterius nullam recipit praedicationem.
63   7|   significationis ita fixum est quasi alterius nulla fuerit uel imaginatio
64   7|        unicuique per se sine respectu alterius quasi proprium /571/ collatum.
65   7|               homo alius albus, alius alterius coloris'. Neque enim homo
66   7|            definitio per quam ignotum alterius linguae uocabulum exponitur,
67   7|               omnis definitio nominis alterius linguae interpretatio proprie
68   7|               idem sunt. Unde neutrum alterius causa est, immo alterum
69   7|               causa est, immo alterum alterius in essentia, ac potius secundum
70   7|          iungatur. Alioquin submissio alterius superflueret nec propria
71   7|        diuisae copulo ad differentiam alterius dicens: 'substantia corporea';
72   7|            definitio dicenda est quam alterius definitionis. Non enim definitio