Pars

 1   1|             ipse primam non genus, sed speciem nominasset, ait hos qui
 2   1|               habeat, illud uero solum speciem quod sub se nullas species
 3   1|             magis in eo quod albedinem speciem cum /106/ illo participat,
 4   1|            quem simul cum dispositione speciem qualitatis posuimus. Est
 5   2|              Unde nec a nomine generis speciem uolunt significari, ut hominem
 6   2|                specie uel genere, siue speciem a genere significari comprobant.
 7   3|             Addunt autem quidam sextam speciem, uocatiuam scilicet orationem.
 8   3|           uocatio non uidetur diuersam speciem a suprapositis procreare,
 9   3|              uerum proponit; quodsi ad speciem illam hominis quam fingunt
10   3|        referendae, sed 'mortale' circa speciem illam quae est animal rationale,
11   4|             animal' probat, 'animalis' speciem consideramus, et speciei
12   4|           uidelicet 'animal' 'animati' speciem esse innuat, cum ipsum '
13   4|     relinquitur, ac si dicat 'hominem' speciem esse 'animalis' per hoc
14   4|      uniuersaliter supponit, nec ex eo speciem ipsius esse ostendit, --
15   4|           species ad genus et genus ad speciem possit antecedere, non quolibet
16   4|              genus autem negatum negat speciem, hoc modo:~ si est homo
17   4|              uero complexio generis ad speciem attendatur, falsam esse
18   4|               ut in eadem consequentia speciem ad genus antecedere dicimus,
19   4|               oppositum uel genus suam speciem ponit, quod tam a ratione
20   4|          hypothetica disponitur, inter speciem scilicet et genus. Ideoque <
21   4|              si quidem hominem lapidis speciem esse contingeret, tunc [
22   4|           animal' consideramus, et cum speciem esse uiderimus, speciei
23   4|              risibilis~nisi hoc illius speciem esse cognoscerem, quod assumptione
24   4|              uera recipiatur ubi inter speciem et genus inferentia proponitur,
25   4|        proponitur, non ubi proprium ad speciem, sicut ibi consequitur,
26   4|            illud 'illius' ad quamlibet speciem quaecumque in antecedenti
27   4|            illud 'illius' ad quamlibet speciem quae in antecedenti accipitur,
28   4|             quidem monstret hoc illius speciem esse. Nam cum ex Icontinenti,
29   4|           inducatur:~ si aliquis uidet speciem, et genus~unde: homo est
30   4|            propositio:~ quicquid uidet speciem, uidet genus~uel, si de
31   4|             dicamus:~ quicquid agit in speciem, agit in genus~quod tantumdem
32   4|           monstrandum est hominem esse speciem animalis, uerum <etiam>
33   4|              genus necessario consequi speciem dicat, cum tota generalis
34   4|           consequentias inter genus ac speciem receperit? Ex hac enim consequentia:~
35   4|            secundum id quod Porphyrius speciem proprio priorem naturaliter
36   4|              genus hominis uel hominem speciem esse animalis ostendat.
37   4|            quae id genus illius uel id speciem eius esse monstraret, ac
38   4|            dari poterit inter genus ac speciem quam inter quoslibet terminos,
39   4|             homo~Ibi enim genus tantum speciem probat, <id est> 'animal' '
40   4|           consequentiam inter genus ac speciem disponamus, de eorum ad
41   4| consequentiarum quae necessariae inter speciem et genus proponuntur, sed
42   4|             sensus:~ si aliquid exigit speciem praedicari de aliquo, idem
43   4|             autem secundam oppositorum speciem tractemus, quae in contrariis
44   4|                illa quae genere ablato speciem aufert, quippe genus est
45   4|        coniugata collegit. Formam uero speciem nominauit. Similitudinis
46   4|              de inhaerentia generis ad speciem suam quaerebatur; de modo
47   5|        secundum id scilicet quod inter speciem et genus uis inferentiae
48   5|          conuertitur," ut uidelicet ad speciem antecedat; quod scilicet
49   7|               enim specialissimum est, speciem non continet. Siue ergo
50   7|            quod quid sit, praedicatur; speciem uero id quod sub genere
51   7|              proprie significat, licet speciem tantum animalis nominet,
52   7|              nomen itaque differentiae speciem ipsam uolebat accipere;
53   7|              necesse est autem <saepe> speciem negatione componere cum
54   7|                  negatio per se nullam speciem facit; nam cum dico 'homo'"
55   7|         attineat, quia omnino diuersam speciem ponit? Amplius: saepe etiam
56   7|           tamen modo oratione negatiua speciem uolemus intelligere. Dicimus
57   7|                diuidunt, eaedem quoque speciem deÞniunt. Unde etiam Porphyrius,
58   7|                adiuncta nomini generis speciem designant atque definitionem
59   7|               ut genus. Quodsi haec ad speciem illi suppositam et illa
60   7|             illi suppositam et illa ad speciem isti suppositam referatur,
61   7|                praecederet; quare et B speciem ipsius et suum relatiuum;
62   7|                in substantia, sed post speciem nihil est quod in substantia
63   7|           Plato cogitauit quamque alii speciem contentam uno indiuiduo
64   7|            substantiae animalis eam in speciem creant, quae est homo. Nec
65   7|           ipsae generis substantiam in speciem reddunt, ipsae quoque in
66   7|                Si enim differentiae in speciem transfer<r>entur cum genere,
67   7|            Socratis et caeterorum quae speciem participant. Ex 'homini'
68   7|           quemadmodum destructo genere speciem perimi necesse est, perempta
69   7|           quasi forma superadditur, in speciem transit, ita partes compositionem
70   7|                Genus enim materialiter speciem creat, cum uidelicet ipsa