Pars

 1   1|           eadem propositio uel idem intellectus diuersis temporibus uerus
 2   1|        sedere uel dicat, uerus erit intellectus atque oratio prolata, falsa
 3   1|       mouetur, ueri fiunt uel falsi intellectus seu propositiones . Cui
 4   1|            diuersis ueros et falsos intellectus generabit. Amplius: si de
 5   1|         dici nec ad unius orationis intellectus detorqueri. Ut si quis dicat '
 6   1|           protulisse, quarum quidem intellectus ab inuicem diuersi sunt
 7   1|       prolatione, ut unus sit earum intellectus ac compositus. Alioquin
 8   1|       Alioquin casu ac non ad unius intellectus demonstrationem proferri
 9   1|           proferri uidentur, quorum intellectus diuersi poterant iudicari.
10   1|             potius animae audientis intellectus attribuitur, qui, ut dictum
11   1|             hic uidetur sensus quod intellectus ex prolatione ipsius conceptus
12   1|         formam, sed hoc tantum quod intellectus aliquis per ipsum generetur,
13   1|          quod unum de his ex quibus intellectus concipiantur <significat>.
14   2|            generationem, ueluti cum intellectus per uocem prolatam uel animo
15   2|          significationes. Qui autem intellectus ab huiusmodi dictionibus
16   2|           huiusmodi dictiones solos intellectus generare nullamque rem subiectam
17   2|          quibus apponuntur, quosdam intellectus facere uidentur, atque in
18   2| significatio dicitur quod cum omnis intellectus ex alio quod intelligitur,
19   2|              ipsa quoque res de qua intellectus habetur, in huiusmodi dictionibus
20   2|      demonstrant ac de ipsis quoque intellectus generant. At uero cum intellectum
21   2|         necesse sit haberi, quomodo intellectus existet, ubi nulla erit
22   3|        significationem nec ad unius intellectus demonstrationem contendunt.
23   3|         quorum non sinit esse unius intellectus significationem. Nec mirum,
24   3|        uidetur praemissae orationis intellectus nisi his omnibus determinatis.
25   3|   intellectuum, ueluti cum dicimus 'intellectus uerus uel falsus', hoc est '
26   3|           uel non est', quos quidem intellectus in animo audientis prolata
27   3|         quoque, sicut illa, quosdam intellectus generant. Cum enim dicimus: '
28   3|             homini coniungimus, non intellectus eorum ad inuicem copulamus;
29   3|              est animal /154/~si ad intellectus propositionum consecutionem
30   3|             necesse esset hos omnes intellectus haberi, cum omnem hominem
31   3|        intelligamus si ille existat intellectus et istum necesse sit esse,
32   3|          tunc quidem ipsos nominant intellectus.~Nota autem, siue de intellectibus
33   3|      prolato subiecto propositionis intellectus fieret perfectus ac iam
34   3|       dicitur a significatione ueri intellectus uel rei existentiae, ut
35   3|              Rursus accipitur nomen intellectus et tunc sumptum est a qualitate
36   3|      sumptum a significatione falsi intellectus uel a demonstratione non-existentiae
37   3|            non est in re; uel nomen intellectus sumptum a qualitate quadam
38   3|         hominem', uera est nec eius intellectus uerus; quippe cum ipsa propositio
39   3|             nomen uel orationis uel intellectus -- quod quidem oportet secundum
40   3|          materia diuersos exprimunt intellectus, siue in eodem constructionis
41   3|             unum' magis ad unitatem intellectus quam ad constitutionem eiusdem
42   3|           quod ex eis unus procedat intellectus. Sic autem econuerso omnis
43   3|        secundum id quod ex eis unus intellectus procedit. Sed non necesse
44   3|  significant quod ex ipsis non unus intellectus consistat, multiplices dicuntur;
45   3|           uero ita quod unus ex eis intellectus proueniat, unae erunt, etsi
46   3|            ipsa pars multos generat intellectus, siue oratio sit siue dictio.
47   3|         dictio. Est autem multiplex intellectus, uel <cum> multae res subiectae
48   3|        uniuocum sit, non est ipsius intellectus multiplex, sed unus, quod
49   4|       conceptum. Nulli enim diuersi intellectus ita sunt affines ut alterum
50   4|           haberi, immo nullos simul intellectus diuersos anima<m> retinere
51   4|            rerum ex quibus habentur intellectus, concesserit, profecto quemlibet
52   4|             intelligentem infinitos intellectus habere concederet, secundum
53   4|             non-sedet', quidam uero intellectus ab affirmatione et negatione
54   4|          significantur, ipsi quidem intellectus, ut quibusdam placet, quorum
55   4|               ratio' enim nomen est intellectus qui in anima est.~Sed, si
56   4|             rebus agitur, per ipsam intellectus generatur, qui neque in
57   4|            ad Socratem esse animal. Intellectus uero neque antecedit ad
58   4|          illud quod praecedit, siue intellectus sit, siue id quod propositio
59   5|           est animal~perfectus fiet intellectus, etsi sit falsus. Oportet
60   7|        quando multiplicis orationis intellectus distinguuntur. Vox autem
61   7|      Multiplex quoque oratio in eos intellectus quos designat, hoc modo
62   7|           quare propter facilitatem intellectus illud prius proferendum
63   7|         casu proferri ab his quorum intellectus diuersi fortasse fuerant;
64   7|            Graios', haec oratio per intellectus diuersarum rerum quo generare
65   7|      priuationem praeponas, tardior intellectus fiet. Diuisio uero, sicut
66   7|             plene continet diuersos intellectus ut nihil extrinsecus supplendum
67   7|          imputanda nec per diuersos intellectus diuidenda, sicut illa quae
68   7|          rationabiliter ad diuersos intellectus flecti potest, quantum quidem
69   7|     subiecta notet, id est quis sit intellectus per ipsum de re ipsa habendus,