1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-1817
     Pars

   1   1|                Sicut enim Socrates et homo est et animal rationale
   2   1|      contrariae et ipsae dicantur, ut homo albus et homo niger secundum
   3   1|            dicantur, ut homo albus et homo niger secundum albedinem
   4   1|              Non enim magis uel minus homo dicitur, sicut magis uel
   5   1|            esset quam humanum cadauer homo. Utque in eo quod est 'homo
   6   1|           homo. Utque in eo quod est 'homo mortuus' oppositio est in
   7   1|      compositas et significatiuas ut 'homo currit' etc. Licet tamen
   8   1|         detorqueri. Ut si quis dicat 'homo' ibique aliquantulum quiescat
   9   1|         quaestio, ut cum haec oratio 'homo est animal' significatiua
  10   1|             quae dicit: 'Socrates est homo', uel 'albus' uel 'grammaticus'
  11   1|            aut ei quae dicit: 'si est homo, est animal', 'rationale
  12   1|        specialium et singularium, ut 'homo' et 'Socrates' et 'Plato',
  13   1|              Socrates, illam rem quae homo est, esse dicimus; sed non
  14   1|            Socrates', illud quod est 'homo'. Unde quod in re speciali
  15   1|              dicitur, sic quoque idem homo ad diuersos et aequalis
  16   1|   compositionem pensantur, ut aliquis homo pugillator dicitur, non
  17   1|             nominantur; aeque enim et homo et asinus animal dicuntur.
  18   2|  determinationem, ut 'rationale' uel 'homo', cum subiectas nominant
  19   2|               subiectam nominat, quod homo non est, quamdam de homine
  20   2|               albo'; neque enim /113/ homo in nomine 'animalis' exprimitur
  21   2|            lapis et equus et quicquid homo non fuerit)-quoniam ea quae
  22   2|            partes, significatiua, ut 'homo' uel 'currit'; oratio autem
  23   2|         aliquid extra significat, ut 'homo currit': nam et 'homo' et '
  24   2|             ut 'homo currit': nam et 'homo' et 'currit' per se singula
  25   2|      accipiebat. Sed mirum erat quod 'homo albus' unum in significatione
  26   2|          significatione diceret, qui 'homo albus ambulans' unum esse
  27   2|          bonus'; inter opposita uero 'homo mortuus', quod humani, cadaueris
  28   2|           falsa esset omnino; cum et 'homo' per se significatiuum '
  29   2|                Sed tamen memini quod 'homo mortuus' pro oratione tenet,
  30   2|             oratione tenet, dicentem 'homo' poni ad designandum de
  31   2|          designandum de cadauere quod homo fuerit. Sed si haec sit
  32   2|           cadauer detineat, tale est 'homo' ac si dicatur quod fuit
  33   2|                et 'mortuum'; si uero 'homo' propriam inuentionem seruet
  34   2|             uno> nomine sumendum est 'homo mortuus'. Sic quoque et '
  35   2|               et adiectiuo hoc modo: 'homo albus', 'animal rationale',
  36   2|          apponuntur, -ut, si dicamus 'homo rationalis' uel 'animal
  37   2|               alia. At uero cum dico 'homo et lapis', id est cum adiu<
  38   2|     proprietatem; ueluti cum di<c>o: 'homo et equus currit', per 'et'
  39   2|             recta sunt ac finita, ut 'homo', 'album', 'Socrates'. Qui
  40   2|             diceret: dicatur haec res homo. Caeteri uero casus a nominatiuo
  41   2|              est currens' dicit, ita 'homo' tantumdem quantum 'animal
  42   2|        albedine datum est, ita etiam 'homo' ex praesenti substantia
  43   2|           aperte diceret: idem dicit 'homo ambulat' quantum proponit '
  44   2|            ambulat' quantum proponit 'homo est ambulans'.~Sed ad haec,
  45   2|    propositionis, ut huius quae ait: 'homo est currens' subiunctum
  46   2|            uniuersalia, dicuntur, ut 'homo', 'album', aut alia in comparationem
  47   2|          rebus possunt applicari, ut 'homo' ab 'humo' nominatus est --
  48   2|          aliquid ex his quae non sunt homo'; et in sensu negationis,
  49   2|            remoueamus, ac si 'non est homo' diceremus.~Patet itaque
  50   2|               sunt in subiecto -- ut 'homo' et 'rationale', uel ea
  51   2|    praedicantur, ueluti cum dicitur' 'homo est Socrates' uel 'hoc album'),
  52   2|             aliud praesentialiter est homo, aliud fuit, aliud erit.
  53   2|          nuncupor ego uel currens uel homo albus' dicunt, sed solum
  54   2|           apponitur, ita: 'Petrus est homo'. Neque enim hic interpositum
  55   2|     praedicatam continet, quippe iam 'homo' superflue supponeretur,
  56   2|              qua dicitur: 'Petrus est homo uel albus'. Nec quidem quantum
  57   2|             quod dicitur: 'Petrus est homo' , inferri potest 'Petrus
  58   2|            hominis' 'dicatur ista res homo', sic etiam dictum est in
  59   2|              si est chimaera, non est homo?~opposita enim <ea> dicimus
  60   2|      accipiamus, ac cum dicitur: 'est homo' uel 'est opinabile' uel '
  61   2|                corpus est  sed quidam homo erit sedens  quare est corpus~
  62   2|               fuit corpus  sed quidam homo erit sedens  quare fuit
  63   2|            erit lapis~uel ita:~ omnis homo morietur  sed Socrates est
  64   2|            morietur  sed Socrates est homo  quare morietur.~Quod autem
  65   2|             illa res quae iam est hic homo, erit sedens' quod omnino
  66   2|          album' tantum excluditur et 'homo' remanet, unum est dicere '
  67   2|           non-albus simpliciter neque homo dici potest.~Hactenus quidem,
  68   3|           significationem, ut istam: 'homo currit'. Haec enim composita
  69   3|              ea quam supra posuimus: 'homo currit'; nam et 'homo' in
  70   3|                 homo currit'; nam et 'homo' in se et 'currit', ex quibus
  71   3|              animal, Socrates non est homo~unum pronuntio uerum; si
  72   3|             sensus demonstratio, ut: 'homo currit'. Imperfecta autem
  73   3|               sensum demonstrat, ut: 'homo currens'. Competens enim
  74   3|             habent> sensum, ut haec: 'homo dedit uel dabit'. Quis enim
  75   3|           dedit uel dabit'. Quis enim homo, uel quid, uel cui, uel
  76   3|               falso; qui enim dicit: 'homo /149/ dedit', etsi de homine
  77   3|                similiter cum dicimus 'homo currens', 'homo albus',
  78   3|              dicimus 'homo currens', 'homo albus', perfecta est in
  79   3|             rectam applicetur, sicut 'homo' uel 'homo albus' homini.
  80   3|         applicetur, sicut 'homo' uel 'homo albus' homini. Non enimaliter
  81   3|               hoc modo: 'Socrates est homo, uel non est homo'. Interrogatiua
  82   3|        Socrates est homo, uel non est homo'. Interrogatiua autem est
  83   3|        quaerit hoc modo: 'utrum omnis homo est animal uel non omnis
  84   3|              est animal uel non omnis homo est animal'--, /153/ fallitur.
  85   3|            cum dicitur: 'Socrates est homo uel non est homo', id audiens
  86   3|         Socrates est homo uel non est homo', id audiens in animo concipit
  87   3|        audiens in animo concipit quod homo Socrati inhaeret aut minime.
  88   3|          generant. Cum enim dicimus: 'homo currit', de homine ac cursu
  89   3|     propositionibus hoc modo:~ si est homo, est homo~cum enim dicimus:~
  90   3|               modo:~ si est homo, est homo~cum enim dicimus:~ si est
  91   3|             cum enim dicimus:~ si est homo, est animal /154/~si ad
  92   3|            consequentia, ut ex 'omnis homo est animal' et 'omnis homo
  93   3|            homo est animal' et 'omnis homo est animatus uel corpus
  94   3|              substantia', uel 'quidam homo est animal', uel econuerso,
  95   3|       econuerso, uel fortasse 'quidam homo non est lapis uel non est
  96   3|             ita est in re quod 'omnis homo est animal', ita est in
  97   3|             ita est in re quod 'omnis homo est corpus', et quaecumque
  98   3|       scilicet per hanc uocem: 'omnis homo est animal', de ipsa agamus
  99   3|         propositione quae est: 'omnis homo est animal', ac rursus ista: '
 100   3|                ac rursus ista: 'omnis homo est substantia' in officio
 101   3|              ac si ita diceremus: 'si homo animal est', nec quicquam
 102   3|              in re est enuntient, ut 'homo est animal', 'homo non est
 103   3|                ut 'homo est animal', 'homo non est lapis', siue id
 104   3|             re non est proponant, ut 'homo non est animal', 'homo est
 105   3|                homo non est animal', 'homo est lapis', ut etiam de
 106   3|               haec propositio dicit: 'homo est animal' uel 'homo non
 107   3|                 homo est animal' uel 'homo non est lapis'. Ac fortasse
 108   3|               hoc modo: 'Socrates est homo uel non est lapis'. Neque
 109   3|              cum in ea propositione: 'homo est animal', 'homo' solus
 110   3|     propositione: 'homo est animal', 'homo' solus subici recte concedatur,
 111   3|               attribui; ut uidelicet 'homo' qui subicitur, dicatur
 112   3|             dicitur: 'Socrates currit homo', 'homo' per 'currit' copuletur '
 113   3|               Socrates currit homo', 'homo' per 'currit' copuletur '
 114   3|            cum dicimus: 'Socrates est homo', id est <Socrati> inhaeret
 115   3|             id est <Socrati> inhaeret homo, posset 'esse' 'homine<m>'
 116   3|               legit sedens uel currit homo', si proprietatem constructionis
 117   3|           constructionis attendamus, 'homo' uel 'sedens' cum ipso Socrate
 118   3|            ens sedens legit' uel 'ens homo currit'. Substantiuum autem
 119   3|            cum dicitur: 'Socrates est homo' illisque duobus casibus '
 120   3|         duobus casibus 'Socrates' et 'homo' uerbum intransitiue coniungitur,
 121   3|       huiusmodi consequentia:~ si est homo, est animal~et quaecumque
 122   3|             id est praedicatiuae, ut 'homo est animal'; aliae hypotheticae,
 123   3|             conditionales, ut 'si est homo, est animal'. Sed hae quidem
 124   3|            propositione qua dicitur: 'homo est animal', 'animal' praedicatur, '
 125   3|                 animal' praedicatur, 'homo' uero subicitur, uerbum
 126   3|             proponitur: 'Socrates est homo uel currens', praedicari
 127   3|                ut uidelicet dicatur: 'homo ambulat animal'. Non ergo
 128   3|            praedicatur, cum dicitur: 'homo est animal', profecto multiplex
 129   3|               si dicas: 'Socrates est homo homo uel homo substantia,
 130   3|             dicas: 'Socrates est homo homo uel homo substantia, uel
 131   3|            Socrates est homo homo uel homo substantia, uel ita: 'homo
 132   3|            homo substantia, uel ita: 'homo homo currit'.~Dicuntur autem
 133   3|            substantia, uel ita: 'homo homo currit'.~Dicuntur autem
 134   3|        intelliguntur, ut cum dicitur 'homo animal' uel 'homo bipes',
 135   3|            dicitur 'homo animal' uel 'homo bipes', sed non ita: 'corpus
 136   3|       iudicanda. Veluti cum dicimus: 'homo est animal', quamuis in
 137   3|        dicetur quia nec cum dicimus: 'homo animal currit', id est '
 138   3|               animal currit', id est 'homo ens animal currit', 'animal'
 139   3|               superfluit, quippe cum 'homo' animal esse <non> enuntiet.
 140   3|              ut existentem designat; 'homo' autem rem suam ut existentem
 141   3|           conuincitur, cum uidelicet 'homo' rem suam ut existentem
 142   3|            ita dicatur: 'Socrates est homo et ipse est animal'. Cum
 143   3|          proponimus:~ si Socrates est homo et est animal, est corpus~
 144   3|                est corpus~uel~ si est homo, est animal et corpus~altera
 145   3|         subiectum et praedicatum, ut 'homo est animal', 'homo' subiectum
 146   3|                ut 'homo est animal', 'homo' subiectum est, 'animal'
 147   3|             ut in propositione 'omnis homo est animal', 'omnis homo'
 148   3|              homo est animal', 'omnis homo' unus terminus est, alius
 149   3|         mortale', siue econuerso, ut 'homo', 'animal', non est necesse
 150   3|              cum dicitur: 'animal est homo', uel 'quoddam animal est
 151   3|               uel 'quoddam animal est homo'.~Quamuis tamen et hic quidam
 152   3|          dicunt enim quia animal quod homo est, ibi subicitur, quod
 153   3|              cum dicitur: 'animal est homo', quia animal illud quod
 154   3|                quia animal illud quod homo est, (quod scilicet in re
 155   3|           homine, et quando dicitur: 'homo est animal', oportet similiter
 156   3|           quod animal quod /166/ ipse homo est ac de homine realiter
 157   3|          dicunt, si animal aliud quam homo homini subiceretur, sic
 158   3|             Socrates est Socrates uel homo uel corpus uel substantia'.
 159   3|      inueniatur; ueluti cum dicitur: 'homo est animal uel albus', et '
 160   3|            est animal uel albus', et 'homo' et 'animal' uel 'album'
 161   3|              sua enuntiant hoc modo: 'homo est nomen uel uox uel disyllabum'.
 162   3|              confundit: cum dicitur: 'homo est nomen', quaero de quo
 163   3|            compositione accepit. Nam 'homo mortuus', in quo de oppositione
 164   3|           poeta' uel 'Homerus non est homo'. Accidentaliter autem praedicari
 165   3|             dicitur: 'hoc cadauer est homo mortuus', inter partes huius
 166   3|           partes huius compositionis 'homo mortuus' quaedam oppositio
 167   3|            cum dicitur: 'Socrates est homo albus uel animal rationale',
 168   3|             ut hic etiam: 'Petrus est homo', licet singula per se quoque
 169   3|      composita debeant praedicari ut 'homo' et 'albus' et 'animal rationale',
 170   3|              quoque enuntiantur, cum 'homo' et 'album' de eodem singula
 171   3|              in infinitum proferamus 'homo albus homo albus' uel 'homo
 172   3|      infinitum proferamus 'homo albus homo albus' uel 'homo homo' uel '
 173   3|           homo albus homo albus' uel 'homo homo' uel 'album album'.
 174   3|           albus homo albus' uel 'homo homo' uel 'album album'. Amplius.
 175   3|               album'. Amplius. et si 'homo' <et> 'bipes' de eodem singula
 176   3|            suo unum efficit nomen ut 'homo albus', 'animal bipes',
 177   3|         impediat, ueluti cum dicitur 'homo rationalis', 'animal sensibile';
 178   3|     intelliguntur, ueluti si dicamus 'homo animal', 'homo bipes', '
 179   3|               dicamus 'homo animal', 'homo bipes', 'homo homo'.~  DE
 180   3|               animal', 'homo bipes', 'homo homo'.~  DE SUBIECTO~Cum
 181   3|          animal', 'homo bipes', 'homo homo'.~  DE SUBIECTO~Cum autem
 182   3|             persequeris' uel 'ego sum homo', quamuis 'ille' et 'homo'
 183   3|             homo', quamuis 'ille' et 'homo' praedicata tertiae sint
 184   3|     enuntiatio affirmatiua, ut 'omnis homo est animal', 'quidam homo
 185   3|             homo est animal', 'quidam homo est animal'; negatio uero
 186   3|       enuntiatio negatiua, ut 'quidam homo non est animal', 'nullus
 187   3|              non est animal', 'nullus homo est animal'. Habet autem
 188   3|     aduersantur, ueluti istae: 'omnis homo iustus est', 'nullus homo
 189   3|             homo iustus est', 'nullus homo iustus est'; quae uero contradictoriae
 190   3|             sibi repugnant, ut 'omnis homo iustus est', 'non omnis
 191   3|               iustus est', 'non omnis homo iustus est, et rursus 'nullus
 192   3|         iustus est, et rursus 'nullus homo iustus est', 'quidam homo
 193   3|             homo iustus est', 'quidam homo iustus est'; sic etiam singulares '
 194   3|      affirmationis quae dicit: 'omnis homo iustus est', cum ea uidetur
 195   3|             negatio quae ait: 'nullus homo iustus est', tum illa quae
 196   3|           illa quae proponit: 'quidam homo iustus non est', uel 'non
 197   3|              non est', uel 'non omnis homo iustus est'. Eius quoque
 198   3|            quoque negationis: 'nullus homo iustus est', duae uidentur
 199   3|        affirmationes, uel [et] 'omnis homo iustus est', uel 'quidam
 200   3|              iustus est', uel 'quidam homo iustus est'. Cumque eidem
 201   3|             huic propositioni: 'omnis homo iustus est' haec contrarie
 202   3|          contrarie opponatur: 'nullus homo iustus est', illa uero contradictorie: '
 203   3|            contradictorie: 'non omnis homo iustus est', atque utraque
 204   3|               haec quidem: 'non omnis homo iustus est' simpliciter
 205   3|       contradicit, illa uero: 'nullus homo iustus est', plus facit,
 206   3|             hoc est opposita, 'nullus homo iustus est' ei quae est '
 207   3|               est' ei quae est 'omnis homo iustus est' quam 'non omnis
 208   3|           iustus est' quam 'non omnis homo iustus est'; magis enim
 209   3|               consentit ei 'non omnis homo iustus est' quam 'nullus
 210   3|              iustus est' quam 'nullus homo iustus est'; haec enim propter
 211   3|             est ei quae dicit: 'omnis homo iustus est' magis repugnare '
 212   3|               magis repugnare 'nullus homo iustus est' quam 'non omnis
 213   3|           iustus est' quam 'non omnis homo iustus est'. Unde merito
 214   3|           Eadem enim haec: 'non omnis homo iustus est' cum ea uidetur
 215   3|        uidetur quae proponit: 'quidam homo iustus non est'; atque pro
 216   3|            sententia istarum:~ si est homo, non est iustus~et~ non
 217   3|             est iustus~et~ non si est homo, est iustus~Illa namque
 218   3|                hanc scilicet:~ si est homo, est iustus~eius propria
 219   3|              ut eius quae est: 'omnis homo est homo' ea quae est: '
 220   3|             quae est: 'omnis homo est homo' ea quae est: 'non omnis
 221   3|               ea quae est: 'non omnis homo est homo', non ea quae est: '
 222   3|              est: 'non omnis homo est homo', non ea quae est: 'quidam
 223   3|              non ea quae est: 'quidam homo non est homo'; haec enim
 224   3|             est: 'quidam homo non est homo'; haec enim fortasse simul
 225   3|             aera est quae ait: 'omnis homo est homo' nec ea quae proponit: '
 226   3|             quae ait: 'omnis homo est homo' nec ea quae proponit: '
 227   3|             ea quae proponit: 'quidam homo non est homo', hoc est '
 228   3|        proponit: 'quidam homo non est homo', hoc est 'quaedam res quae
 229   3|      informatum. Haec igitur: 'quidam homo non est homo', id est 'quaedam
 230   3|          igitur: 'quidam homo non est homo', id est 'quaedam res quae
 231   3|           possemus quod <id> quod est homo, non est homo?: quippe ipsum
 232   3|                quod est homo, non est homo?: quippe ipsum simul esse
 233   3|       constituitur. Cum autem 'quidam homo non est homo' semper falsa
 234   3|            autem 'quidam homo non est homo' semper falsa sit atque, '
 235   3|               falsa sit atque, 'omnis homo est homo' homine non existente,
 236   3|            sit atque, 'omnis homo est homo' homine non existente, patet
 237   3|         destructo et quae ait: 'omnis homo [est] albus est albus' falsa
 238   3|             quae /177/ dicit: 'quidam homo albus non est albus', hoc
 239   3|               albus', hoc est 'quidam homo qui est informatus albedine
 240   3|       subiecti determinatio impedit: 'homo rudibilis est animal'; quae
 241   3|          itaque ei quae dicit: 'omnis homo est homo' uel 'omnis homo
 242   3|           quae dicit: 'omnis homo est homo' uel 'omnis homo albus est
 243   3|             homo est homo' uel 'omnis homo albus est homo albus' eam
 244   3|             uel 'omnis homo albus est homo albus' eam tamquam rectam
 245   3|      exstinguit, hoc modo: 'non omnis homo est homo', 'non omnis homo
 246   3|             modo: 'non omnis homo est homo', 'non omnis homo albus
 247   3|            homo est homo', 'non omnis homo albus est albus', non eam
 248   3|            Unde et quae dicit: 'omnis homo non est albus' non eadem
 249   3|            uidetur cum ea: 'non omnis homo est albus' et quae proponit: '
 250   3|             et quae proponit: 'quidam homo non est albus' non eadem
 251   3|               est cum ea: 'non quidam homo est albus'. Qui enim dicit: '
 252   3|                Qui enim dicit: 'omnis homo non est albus' ab omni homine
 253   3|              ait simpliciter: 'quidam homo non est albus', albedinem
 254   3|            uero proponit: 'non quidam homo est albus' sensumque particularis
 255   3|               autem falsa sit 'quidam homo est albus', uera ipsius
 256   3|    contradictoria relinquitur 'nullus homo est albus'. Tantumdem ergo
 257   3|             ergo proponit 'non quidam homo est albus', quantum 'nullus
 258   3|               albus', quantum 'nullus homo est albus'; et merito. Quod
 259   3|           Quod enim dicit[ur] 'nullus homo' tale est quale etiam 'ullus
 260   3|           tale est quale etiam 'ullus homo' et qui negat quemdam hominem
 261   3|         Socrates non /178/ est quidam homo', cum unusquisque quidam
 262   3|               ac si diceret: 'non est homo'. Qui uero ipsum non omnem
 263   3|          pensemus, ibi quidem 'quidam homo' ista uox, hic uero 'omnis
 264   3|             ista uox, hic uero 'omnis homo' ponitur atque negatione
 265   3|      remotionem pensemus, cum 'quidam homo' ad unumquemque hominem
 266   3|               praedicationem habeat, 'homo' uero ad nullum, hic in '
 267   3|             ad nullum, hic in 'quidam homo' unusquisque aufertur, nullus
 268   3|             si dicatur: 'Socrates est homo', tale est tamquam aliquis
 269   3|              tale est tamquam aliquis homo [non] esse dicatur; si uero
 270   3|           monstrari. Si quis enim hic homo fuerit, homo est, sed si
 271   3|            quis enim hic homo fuerit, homo est, sed si non sit hic
 272   3|               est, sed si non sit hic homo, non est homo. Quod itaque
 273   3|             non sit hic homo, non est homo. Quod itaque in affirmatione
 274   3|               quae est: 'Socrates est homo' ea quae est: 'non Socrates
 275   3|           quae est: 'non Socrates est homo', non ea quae dicit: 'Socrates
 276   3|              dicit: 'Socrates non est homo'; et ei quae est: 'omnis
 277   3|                et ei quae est: 'omnis homo est homo, ea quae est: '
 278   3|             quae est: 'omnis homo est homo, ea quae est: 'non omnis
 279   3|               ea quae est: 'non omnis homo est homo', non ea quae est: '
 280   3|              est: 'non omnis homo est homo', non ea quae est: 'quidam
 281   3|              non ea quae est: 'quidam homo non est homo'; eius uero
 282   3|             est: 'quidam homo non est homo'; eius uero quae est: 'quidam
 283   3|           eius uero quae est: 'quidam homo est homo' ea quae est: '
 284   3|            quae est: 'quidam homo est homo' ea quae est: 'non quidam
 285   3|              ea quae est: 'non quidam homo est homo', non ea quae est: '
 286   3|             est: 'non quidam homo est homo', non ea quae est: 'nullus
 287   3|              non ea quae est: 'nullus homo est homo'.~Quae uero remotiuae
 288   3|            quae est: 'nullus homo est homo'.~Quae uero remotiuae sunt
 289   3|              dicit: 'Socrates non est homo' ea quae proponit: 'non
 290   3|       proponit: 'non Socrates non est homo', quae id quidem destruit
 291   3|             et eius quae est: 'quidam homo non est homo' ea est propria
 292   3|             est: 'quidam homo non est homo' ea est propria negatio
 293   3|              destructiua: 'non quidam homo <non> est homo', quae quidem
 294   3|             non quidam homo <non> est homo', quae quidem dicit non
 295   3|           prima dicebat, id est quod 'homo' a quodam homine disiungatur.
 296   3|               ut ei quae est:~ si est homo, non est lapis~ea quae est:~
 297   3|              ea quae est:~ non si est homo, non est lapis~quae scilicet
 298   3|               dicitur: 'non non omnis homo est animal', ac si aperte
 299   3|       negatiua illa dicit: 'non omnis homo est animal'. Sed huiusmodi
 300   3|         affirmationi quae ait: 'omnis homo est animal' aequipolleat,
 301   3|              Ut ei quae dicit: 'omnis homo est albus' ea opponatur
 302   3|          negatio quae ait: 'non omnis homo est albus' uel ei quae dicit: '
 303   3|            uel ei quae dicit: 'quidam homo est albus', 'nullus homo
 304   3|              homo est albus', 'nullus homo est albus', quae eadem est
 305   3|             est cum ista: 'non quidam homo est albus'; et ei quae est: '
 306   3|              albus'; et ei quae est: 'homo est albus', 'non homo est
 307   3|                 homo est albus', 'non homo est albus', 'Socrates est
 308   3|           negationes hoc modo: 'omnis homo est albus', 'nullus est
 309   3|                 eius quae est: 'omnis homo est albus', ea sola propria
 310   3|         dicebat, hoc modo: 'non omnis homo est albus', non illa scilicet
 311   3|            quae scilicet ait: 'nullus homo est albus'; plus enim haec
 312   3|         perimit, hoc modo: 'non omnis homo est albus'.~Unde ea sola
 313   3|               ea sola est: 'non omnis homo est albus' proprie diuidens
 314   3|            quae dicebat: [non] 'omnis homo est albus', non ea quae
 315   3|              non ea quae est: 'nullus homo est albus', quae et simul
 316   3|      particularis quae dicit: 'quidam homo non est albus', quae etiam,
 317   3|        distinxit. Hic enim 'non omnis homo est albus, recte semper
 318   3|                Boethius autem 'quidam homo non est albus', particularem
 319   3|          Socrates dicitur; unde etiam homo, quippe ipsius nomen, ut
 320   3|              uero /181/ quod non est, homo dici non potest. Si enim
 321   3|         potest. Si enim quod non est, homo diceretur, aequiuocatio
 322   3|             negatio 'Socrates non est homo'. Nam et Socrates aliquodest
 323   3|         hominis, et illa species quae homo est, uere denegatur esse;
 324   3|        Socrates mucro'; 'Socrates est homo', 'non Socrates est animal
 325   3|            Illi enim quae ait: 'omnis homo iustus est' particularem
 326   3|         separatiuam quae ait: 'quidam homo non est iustus' Boethius
 327   3|       assignat quae dicit: 'non omnis homo iustus est', quae numquam
 328   3|               esse uel id quod 'omnis homo iustus est' proponit, uel
 329   3|         proponit, uel quod 'non omnis homo iustus est' dicit, ac similiter
 330   3|       huiusmodi negatione: 'non omnis homo iustus est', cum particularis
 331   3|            scilicet quae ait: 'quidam homo non est iustus' -- quae
 332   3|              ostensum est, 'non omnis homo iustus est' particularem
 333   3|                eius scilicet: 'quidam homo iustus non est'.~Quoniam
 334   3|               pro>positio est: 'omnis homo est albus', quia est oratio
 335   3|           huius propositionis: 'omnis homo est animal, diuisionem fecit
 336   3|            diuisionem fecit in 'omnis homo' et 'est animal'; sicut
 337   3|                 ac tantumdem ualeret 'homo uniuersalis est species'
 338   3|               species' quantum 'omnis homo est species'; quod aperte
 339   3|         profecto cum dicitur: 'quidam homo', tantumdem ualet quantum '
 340   3|         tantumdem ualet quantum 'unus homo', id est hominis unitatem;
 341   3|               erit, ac si diceretur: 'homo <est> albus'. Ac sicut potest
 342   3|             quoddam album' uel 'omnis homo albus uel quidam', sic et '
 343   3|             quidam uel 'quidam quidam homo'. Videtur itaque mihi quod
 344   3|          omnium rerum', ita et 'omnis homo' et 'omne albam' dicimus;
 345   3|             nomen cui apponitur, uel 'homo' uel 'album', pro inuentione
 346   3|    praetermittens. Cum enim in 'omnis homo' 'omnis' praecedit, si per
 347   3|               omnis equus' uel 'omnis homo' dicitur, licet diuersis
 348   3|               equus est animal' <uel 'homo est animal'>. Etsi enim
 349   3|              quam equus et aliud quam homo est, non aliud tamen hic
 350   3|             Veluti cum dicitur 'omnis homo', per 'omnis homo' tamquam
 351   3|               omnis homo', per 'omnis homo' tamquam per compositum
 352   3|   determinationes appellat. Cum enim 'homo' et circa unum per se et
 353   3|            eorum numerum. Sicut enim 'homo' quemlibet per se acceptum
 354   3|            Unde quemadmodum ex 'omnis homo est albus', 'Socrates est
 355   3|             accipiunt. Sicut enim hic homo dicitur hic homo, ita hi
 356   3|             enim hic homo dicitur hic homo, ita hi duo homines uel
 357   3|        oppositae: 'Socrates est omnis homo', 'Socrates non est aliquis /
 358   3|        Socrates non est aliquis /190/ homo'. Sub his autem quae continentur '
 359   3|     continentur 'Socrates est aliquis homo', 'Socrates non est omnis
 360   3|                Socrates non est omnis homo' subcontrariae inuicem dicuntur.
 361   3|           quidem: 'Socrates est omnis homo', 'Socrates est aliquis
 362   3|                  Socrates est aliquis homo', illinc uero: 'Socrates
 363   3|              Socrates non est aliquis homo', 'Socrates non est omnis
 364   3|                Socrates non est omnis homo'. Contradictoriae uero:
 365   3|           quidem: 'Socrates est omnis homo', 'Socrates non est omnis
 366   3|                Socrates non est omnis homo', illinc uero: 'Socrates
 367   3|              Socrates non est aliquis homo', 'Socrates est aliquis'.~
 368   3|             pares 'Socrates est omnis homo' et 'omnis homo est Socrates';
 369   3|             est omnis homo' et 'omnis homo est Socrates'; rursus 'Socrates
 370   3|              Socrates non est aliquis homo' et 'nullus homo est Socrates'.
 371   3|              aliquis homo' et 'nullus homo est Socrates'. Qui enim
 372   3| aequipollentes: 'Socrates est aliquis homo' et 'aliquis homo est Socrates',
 373   3|             aliquis homo' et 'aliquis homo est Socrates', et hae quoque
 374   3|                non est Socrates omnis homo' et 'non omnis homo est
 375   3|             omnis homo' et 'non omnis homo est Socrates'.~Potest quoque
 376   3|           uniuersales uidentur 'omnis homo est omne animal' et 'nullus
 377   3|               omne animal' et 'nullus homo est omne animal', ita et
 378   3|            Subcontrariae uero 'quidam homo est aliquod animal', 'quidam
 379   3|              aliquod animal', 'quidam homo non est omne animal'. Subalternae
 380   3|              uero hinc quidem: 'omnis homo est omne animal', 'quidam
 381   3|             est omne animal', 'quidam homo est aliquod animal', illinc
 382   3|         animal', illinc uero: 'nullus homo est aliquod animal', 'quidam
 383   3|              aliquod animal', 'quidam homo est omne animal'. Contradictoriae: '
 384   3|               Contradictoriae: 'omnis homo est omne animal', 'quidam
 385   3|             est omne animal', 'quidam homo non est omne animal, uel
 386   3|         animal, uel potius 'non omnis homo est omne animal'; rursus '
 387   3|               animal'; rursus 'nullus homo est aliquod animal' et '
 388   3|            aliquod animal' et 'quidam homo est aliquod animal'.~Quoniam
 389   3|            adiuncta, ut cum dicitur: 'homo albus'. Idem itaque <est>
 390   3|               itaque in istis: 'omnis homo est albus' uel 'omnis homo
 391   3|            homo est albus' uel 'omnis homo possibiliter est albus'
 392   3|           inhaerentia? Nulla enim res homo est ex necessitate. Sed
 393   3|                Unde si necessario est homo, consequitur ut sit homo;
 394   3|              homo, consequitur ut sit homo; sed non conuertitur. In
 395   3|          dicit ista propositio: omnis homo est non homo'. Insuper iuxta
 396   3|        propositio: omnis homo est non homo'. Insuper iuxta hanc sententiam
 397   3|               haec propositio: nullus homo est albus', affirmatio est
 398   3|         propositio: nullum corpus est homo, necesse est quod ista dicit:
 399   3|               quod ista dicit: nullus homo est corpus'.~Restat autem
 400   3|           quod haec propositio dicit: homo est mortuus'. Si enim possibile
 401   3|             mortuo nec etiam antequam homo crearetur, natura hominem
 402   3|          mortuum', id est id quod est homo, potest mortuum fieri. Sed
 403   3|                sed non mortuum esse. 'Homo' enim 'morienti' non est
 404   3|             simul enim moriens est et homo, sed non simul mortuus et
 405   3|              sed non simul mortuus et homo. Ea ergo quae natura rei
 406   3|         itaque hoc corpus, quod tamen homo est, confiteri posse mortuum
 407   3|           homini'. Quodsi per istam: 'homo erit mortuus' probare contenderit
 408   3|               prius illam confirmet: 'homo erit mortuus', quae omnino
 409   3|        inhaerentiam. Quod ergo dicit 'homo erit mortuus', id proponit
 410   3|            Sed tamen hoc corpus, quod homo est, mortuum erit; quippe
 411   3|           quamuis tamen et hoc corpus homo sit. Aliud est enim corporis
 412   3|               namque substantiam quae homo est, corpus remanebit homine
 413   3|               se destructo, non tamen homo.~Nunc autem monstremus eas
 414   3|               ista descendit: 'nullus homo est albus', et de sensu
 415   3|             has simplices: 'non omnis homo est albus' et 'quidam homo
 416   3|            homo est albus' et 'quidam homo non est albus' particulares
 417   3|               haec propositio: quidam homo est albus' in uniuersalem
 418   3|              At qui dicit: 'non omnis homo est albus' uel 'quidam homo
 419   3|           homo est albus' uel 'quidam homo non est albus', in illa
 420   3|              eiusdem sensus ut 'omnis homo possibiliter est albus'
 421   3|              album', sicut et 'quidam homo non est albus'. Et est talis
 422   3|                quippe cum iam non sit homo, non tamen possibile est
 423   3|              quod non omne animal est homo'; impossibile est enim quod
 424   3|             enim quod omne animal sit homo. Si autem impossibile est
 425   3|            impotens est ad hoc ut sit homo', id est: 'unius cuiusque
 426   3|         scilicet:~ si omne animal est homo, omnis homo est homo~Secunda
 427   3|           omne animal est homo, omnis homo est homo~Secunda quidem
 428   3|              est homo, omnis homo est homo~Secunda quidem quae a partibus
 429   3|               probabilis uidetur, si 'homo' circa ea quae existunt
 430   3|           propositio: '<Socrates> est homo', uerum est de his quae
 431   3|             propositio: 'Socrates est homo', est unum de his quae natura
 432   3|                dum uiuit, uel dum est homo'. Quamuis enim modales omnes,
 433   3|       Socratem esse hominem, dum est <homo>', uel 'possibile est non
 434   3|             esse hominem, dum non est homo, uel 'non possibile est
 435   3|             est esse hominem, dum est homo' uel 'non possibile est
 436   3|             esse hominem, dum non est homo'. Extrasumpta autem dicitur
 437   3|              Socratem sedere, dum est homo' et 'necesse est Socratem
 438   3|               Socratem sedere dum est homo'; illa enim uera est, haec
 439   3|               Socratem sedere dum est homo, non possibile est sedere
 440   3|          possibile est sedere dum est homo. Quare non uidentur posse
 441   3|     immortalis', naturale uero quod: 'homo morietur'. Poterit uero
 442   3|               est, deesse non potest; homo uero necessario non morietur;
 443   3|               ostendit; huius autem: 'homo albus ambulans', multiplex
 444   3|               uero hic: 'Socrates est homo albus ambulans'. Hanc <enim>
 445   3|              nobis est quare mag<is> 'homo albus' una sit dicenda oratio
 446   3|              sit dicenda oratio quam 'homo albus [et] ambulans'. Si
 447   3|              illam, cum nulla res ex 'homo' et 'albo' constituatur;
 448   3|               constituit. Ipse tamen 'homo albus' unam uidetur accipere /
 449   3|              unum", ut uidelicet ita 'homo albus' unam praedicationem
 450   3|           praedicationem haec oratio 'homo albus' facit atque eam in
 451   3|           possumus. Quod tamen illam 'homo albus ambulans' unam esse
 452   3|      substantiuum suum adiunctio, ut 'homo albus', 'animal rationale';
 453   3|    determinentur, ueluti si dicamus: 'homo albus ambulans', albedinem
 454   3|           sententia ac si diceremus: 'homo albus', 'homo ambulans',
 455   3|             diceremus: 'homo albus', 'homo ambulans', duas scilicet
 456   3|               sensu definitio, sicut 'homo albus'.~At uero quaeritur,
 457   3|               At uero quaeritur, cum 'homo albus' hominem et albedinem
 458   3|            sententia continetur. Nam 'homo albus' et hominem album
 459   3|      perficiant res significatae; ut 'homo albus' una est in sensu
 460   3|     substantia constituatur. At uero 'homo albus ambulans' nonnisi
 461   3|           multiplex esse potest; nec 'homo albus' pro uno substantiae
 462   3|       referuntur, ueluti si dicatur: 'homo citharaedus bonus'. Nam
 463   3|               intelligitur; ut sicut 'homo' subiectum ponitur 'citharaedi',
 464   3|               una oratio dici potest 'homo citharaedus bonus', cuius
 465   3|           alii substantiuo, quod est 'homo', non recte adiungitur tamquam
 466   3|    adiunguntur, ut uidelicet dicamus 'homo uir' uel 'homo miles', immo
 467   3|               dicamus 'homo uir' uel 'homo miles', immo haec quoque
 468   3|           apponi dicuntur; sicut nec 'homo albus' nec 'miles fortis'
 469   3|      describunt, ut haec descriptio: 'homo albus crispus Sophroni<s>
 470   3|             dicere equus est albus et homo est albus," quippe 'tunicae'
 471   3|               sunt, uel cum una. Nam 'homo albus ambulans', cum uel
 472   3|               alia falsa, ueluti 'hic homo est rationalis' et 'hic
 473   3|               est rationalis' et 'hic homo est mortalis'; aliquando
 474   3|              ueluti cum dicitur: 'hic homo est homo', 'hic homo est
 475   3|            cum dicitur: 'hic homo est homo', 'hic homo est equus', '
 476   3|              hic homo est homo', 'hic homo est equus', 'hic homo non
 477   3|             hic homo est equus', 'hic homo non est homo', 'hic homo
 478   3|             equus', 'hic homo non est homo', 'hic homo non est equus'.
 479   3|              homo non est homo', 'hic homo non est equus'. Unam enim
 480   3|               hoc modo: 'Socrates est homo', 'Socrates non est homo',
 481   3|              homo', 'Socrates non est homo', uel 'Socrates currit', '
 482   3|         subiecti acceptio, sic 'omnis homo est homo', 'quidam homo
 483   3|         acceptio, sic 'omnis homo est homo', 'quidam homo est homo',
 484   3|               homo est homo', 'quidam homo est homo', uel diuersa uerbi
 485   3|               homo', 'quidam homo est homo', uel diuersa uerbi tempora,
 486   3|             quidem plura sic:~ si est homo, e<s>t rationale et mortale~
 487   3|              autem plura ita:~ si est homo et equus, est rationale
 488   3|               siue una sit, ut ista: 'homo est animal rationale mortale'
 489   3|               quae ait: 'Socrates est homo albus ambulans'.~Haec autem
 490   3|                ueluti ista:~ si omnis homo est asinus et nullus asinus
 491   3|              asinus est equus, nullus homo est equus~In hoc uero quod
 492   3|       excludit, ut sunt isti:~  omnis homo est risibilis   sed omne
 493   3|             est risibile   ergo omnis homo est risibilis~rursus:~ omnis
 494   3|              risibilis~rursus:~ omnis homo est homo  sed omnis homo
 495   3|               rursus:~ omnis homo est homo  sed omnis homo est homo
 496   3|              homo est homo  sed omnis homo est homo  ergo omnis homo
 497   3|              homo  sed omnis homo est homo  ergo omnis homo est homo~
 498   3|             homo est homo  ergo omnis homo est homo~Hi quidem nec syllogismi
 499   3|             homo  ergo omnis homo est homo~Hi quidem nec syllogismi
 500   3|              ponitur hoc modo:~ omnis homo animal est sed omne animal


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (VA1) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2009. Content in this page is licensed under a Creative Commons License