Pars

 1   3|       cum dico: 'Petre, Socrates legit', hic est rectus collocutionis
 2   3| supponatur enuntiatio: 'Socratus legit'; nisi enim ab ipso quem
 3   3|          etsi dicatur: 'Socrates legit sedens uel currit homo',
 4   3|  diceretur: 'Socrates ens sedens legit' uel 'ens homo currit'.
 5   3|         ueluti si dicatur: 'iste legit ac non legit' ibique 'legit'
 6   3|      dicatur: 'iste legit ac non legit' ibique 'legit' praeteriti
 7   3|      legit ac non legit' ibique 'legit' praeteriti temporis designatiuum,
 8   3|          enuntiant, ut 'Socrates legit' -- hic enim lectio de Socrate
 9   3|     praedicant ut 'Socrates bene legit', et inde quidem, hoc est
10   3|         cum dico: 'Socrates bene legit', qualiter lectio Socrati
11   3|          est Socratem uiuere dum legit, uel necesse est, tunc legit.
12   3|     legit, uel necesse est, tunc legit. Sed conuersionis nulla
13   3|       est natura, ut scilicet si legit, necesse est eum uiuere
14   3|       necesse est eum uiuere dum legit, uel possibile. Iam enim
15   3|     sequeretur quod, si Socrates legit, 'legere' et 'uiuere' non
16   3|        opposita, uel si Socrates legit, 'non uiuere' et 'legere'
17   3|           sunt opposita; si enim legit Socrates, possibile est
18   3|     possibile est eum uiuere dum legit, et necesse, illud autem
19   3|         ibile est eum uiuere dum legit, tunc 'uiuere' et 'legere'
20   3|       necesse est eum uiuere dum legit, impossibile est eum non
21   3|          est eum non uiuere, dum legit; quare sese non possunt
22   3|    possibile Socratem legere dum legit' et 'necesse est legere
23   3|           necesse est legere dum legit' aequipollere huic: 'Socrates
24   3|     aequipollere huic: 'Socrates legit', tunc ad se inuicem ipsas
25   3|          est Socratem legere dum legit' et 'necesse est Socratem
26   3|          est Socratem legere dum legit', quod omnino mihi pro falso
27   3|          est Socratem uiuere dum legit'; quod quidem ex natura
28   3|        subiectum 'cum legere dum legit', id est hanc temporalem,
29   3|   saepissime deficit, quando non legit. Si uero ita exponamus: '
30   3|       legere est necesse quamdiu legit', uerum est, id est: 'est
31   3|         necesse est esse quamdiu legit'. Sed non ideo necesse est
32   3|        si necesse est legere dum legit, necesse est legere simpliciter.
33   3|       quamdiu uiuit uel quotiens legit'. Nam 'dum' uel 'cum' indefinitae
34   3|         est eum legere et quando legit et quando non legit. A toto.
35   3|       quando legit et quando non legit. A toto. quicquid enim conuenit
36   3|        est eum legere quando non legit. Rursus: si possibile est
37   3|        est eum legere quando non legit, tunc legit. Itaque duas
38   3|    legere quando non legit, tunc legit. Itaque duas simul habemus
39   3|        tempore uitae suae, tunc <legit> quando legit et quando
40   3|        suae, tunc <legit> quando legit et quando non legit~si in '
41   3|       quando legit et quando non legit~si in 'legit' praesens tempus
42   3|          quando non legit~si in 'legit' praesens tempus et in affirmatione
43   3|      enim in quo praesentialiter legit et in quo praesentialiter
44   3|          quo praesentialiter non legit, non sunt partes temporis.
45   3|    tempus in quo praesentialiter legit et in quo praesentialiter
46   3|          quo praesentialiter non legit, sicut nec ipse simul legere
47   3|       non legere potest. Quodsi 'legit' et 'non legit' omnis temporis
48   3|           Quodsi 'legit' et 'non legit' omnis temporis accipiatur,
49   3|           circa illud tempus quo legit et quo non legit, accipi
50   3|      tempus quo legit et quo non legit, accipi oportet et falsam
51   3|         possibile est legere dum legit~ac scilicet 'cum tempus
52   3|      scilicet 'cum tempus in quo legit, sit pars uitae illius'.
53   3|         tempore uitae suae, tunc legit, quod nullo modo de eo uiuente,
54   3|     tempore ritae suae, tunc cum legit et cum non, legit~in hac
55   3|       tunc cum legit et cum non, legit~in hac sequitur constantia
56   3|    constantia quod tempus in quo legit et in quo non legit, sit
57   3|          quo legit et in quo non legit, sit pars uitae illius.
58   3|       falsum erit antecedens et 'legit' et 'non legit' omnis sunt
59   3|    antecedens et 'legit' et 'non legit' omnis sunt temporis. Locum
60   3|   oportet, etiamsi tempus in quo legit sit pars. Sed <si> possibile
61   3|         est eum <non> legere dum legit, quia omne tempus uitae
62   3|     uitae illius et illud in quo legit sine lectione potest esse.~
63   3|          ueluti istae: 'Socrates legit', 'Plato disputat'. Participantium