Pars

 1   1| communitatem copulationis, quam ad argumentum continuationis Aristoteles
 2   1|      ualidum uisum est Aristotelis argumentum de continuatione partium
 3   1|         perhibet. Videtur et illud argumentum esse quod essentialiter
 4   1|          monstrauit, primum quidem argumentum ex eo sumens quod relatiua
 5   1|           Boethius falsum protulit argumentum, cum ea quae denominantur
 6   3|          quod ex concessis infert, argumentum habere monstratur atque
 7   3|          est fieri, tale praemisit argumentum in Primo Periermenias quod <
 8   4|           unde trahitur conueniens argumentum ad propositam quaestionem
 9   4|      consecutionem conclusionis ad argumentum quod in propositione et
10   4|            uera est inferentia. Ad argumentum itaque ueritatis consecutionis
11   4|           consueuit. Cum enim omne argumentum in inferentia consistat,
12   4|   oporteret cum ex praedica[men]to argumentum traheretur, quaestionem
13   4|   conuinceret, firmum ex relatione argumentum sumpsit; quia enim relatiua
14   4|          uidere, non haec satis ad argumentum regressionis. Sic enim qui
15   4|           malo.~A materia<li> uero argumentum sic trahitur: 'non habent
16   4|            Ex formali uero ita fit argumentum: 'non sunt Sirenes homines,
17   4|  CORRUPTIONE>~A generatione quidem argumentum hoc modo trahitur:/437/~
18   4|         quo utitur. Ab hoc ita fit argumentum:~ si bonus est equus, bonum
19   4|         esse. Ex his autem ita fit argumentum:~ si congressus est ad eam,
20   4|     nominat. Ex quo ita sumi solet argumentum: 'caelum uolubile est quod
21   4|          esse constet.~At uero hoc argumentum, licet ab omnibus impromptu
22   4|        hinc non sibi ipse conficit argumentum orator, sed praeparatis
23   4|           doctrina indigeat, cuius argumentum aeque omnes proponere sciunt.
24   4|        uero in qualitate ita uenit argumentum:~ similiter rationale ex<
25   4|       tamen quidam qui tunc semper argumentum a simili necessarium esse
26   4|          secundum Tullium hoc modo argumentum sumitur:~ si ei uenia danda
27   4|         igitur a maiori Themistius argumentum sumit, ex negatione negationem
28   4|     uterque regere debet. Hinc ita argumentum uenit ut si quaeratur utrum
29   4|           Omne enim ex quo ducitur argumentum, notius esse oportet eo
30   4|          notis, inquit, probantur, argumentum uero rem dubiam probat,
31   4|           casibus uero ita sumitur argumentum:~ si iustitia bona est,
32   4|           est. Ab hac ita trahitur argumentum:~ si non est crudelis, non
33   4| repugnantia dicuntur. A quibus ita argumentum uenit: /451/~ si stertit,
34   4|       Themistio sic: unde trahitur argumentum ad propositam quaestionem
35   4|       comprobandam. Quod enim ille argumentum nominauit, iste autem probationem
36   4|    concessionem innuit. Neque enim argumentum esse potest quod non est
37   4|           inquit, notis probantur, argumentum uero rem dubiam probat,
38   4|           probare quod inferre nec argumentum quod antecedens, sed plura
39   4|             Quia autem et ille per argumentum locum et iste per quaestionem
40   4|           non quodlibet antecedens argumentum dicitur, sed id tantum quod
41   4|          dicta sufficiant; nunc ad argumentum procedamus.~  DE ARGUMENTO~
42   4|       definiuit. Neque enim aliter argumentum esse potest, nisi ei de
43   4|          ergo caelum rotundum est, argumentum dicitur, quod ad concessionem
44   4|         auditorem cogit. Est autem argumentum tam propositionum antecedentium
45   4|      propositio simul et assumptio argumentum dicuntur; secundum quam
46   4|           uerba attendamus, potius argumentum accipiendum erit in designatione
47   4|           est accipienda, ac sicut argumentum non in se, sed quantum ad
48   4|       non-asinus~necessarium esset argumentum, et in ista non necessarium:~
49   4|             Est itaque necessarium argumentum quod ad eius concessionem
50   4|       adhaerentes omne necessarium argumentum in se ipso necessarium dici
51   4|          id quod propositio dicit, argumentum dicamus, non poterit ipsi
52   4|      attribuitur. Unde necessarium argumentum dici non uolunt, nisi in
53   4|   probabilitas aufertur. Omne enim argumentum probabile esse oportet.
54   4|         esse oportet. Quomodo enim argumentum fecerit qui per ipsum non
55   4|           potius confirmare nullum argumentum esse quod non sit probabile.
56   4|          autem illud unde trahitur argumentum ad quaestionem comprobandam,
57   4|   monstratur, statim secundum haec argumentum disponimus quo propositam
58   4|            probationis exprimitur, argumentum trahitur. Unde utrumque
59   4|    disseruimus.~Non est autem idem argumentum quod argumentatio. Id enim
60   4|            enim solum quod probat, argumentum dicimus. Totam uero complexionem /
61   4|      scilicet ut in argumentatione argumentum quasi pars in toto contineatur.~