Pars

 1   3|              nulla fere consequentia necessitatem teneret, nisi scilicet quae
 2   3|            praedicari, per 'necesse' necessitatem, ut, cum dicimus: 'possibile
 3   3|         necesse', possibilitatem aut necessitatem ei attribuimus. Sed falso
 4   3|          nullo modo hic locus a toto necessitatem uidetur /210/ tenere, sed
 5   3|         contingere quotiens uoluntas necessitatem consequitur ut constringat.
 6   3|             prouidentia nullam rebus necessitatem infert. Si enim Ipse prouidet
 7   3|             futura se habent quam ad necessitatem, quae scilicet ita prouidet
 8   3|         quoque fortasse consequentia necessitatem non tenet:~ si res aliter
 9   4|   antecedentis constructionem, tamen necessitatem ex rerum natura saepissime
10   4|              tenent quarum complexio necessitatem in quibuslibet rebus, cuiuscumque
11   4|            habent. Aliud enim habere necessitatem in partibus, aliud in sensu
12   4|    argumentis, et philosophis maxime necessitatem subiacere monstraret, eam[
13   4|             consequentiae monstrauit necessitatem. Ipse quoque Aristoteles
14   4|      propositionis egisse reperitur, necessitatem aperte demonstrauit, ueluti
15   4|        procedunt, quae nullam tenent necessitatem, et quaecumque causis maxime
16   4|         consecutionem et inferentiae necessitatem non concedat. Etsi enim
17   4|             nisi necessitas, et bene necessitatem in inferentiis suis dialecticorum
18   4|              conditionis aeque et ad necessitatem et ad probabilitatem se
19   4|           illud est~nullam ex uerbis necessitatem concipimus. Ex hac itaque
20   4|              inhaerentiae, haec uero necessitatem consecutionis proponit.
21   4|              rei naturam inferentiae necessitatem pensemus, quae nulla enuntiatione
22   4|        ostendant, quae consecutionis necessitatem in perpetuum cus<to>diant,
23   4|           Nunc uero ad consecutionis necessitatem redeuntes, eam subtilius
24   4|               si recte consecutionis necessitatem pensemus, inuenietur uel
25   4| deliberauerit et rerum consecutionis necessitatem uelocius animaduerterit.~
26   4|             Neque enim consecutionis necessitatem aut uim inferentiae uel
27   4|              istarum consequentiarum necessitatem custodiant aut quae non,
28   4|           tantum homo non consistit, necessitatem inferentiae denegabam, Unde
29   4|            est habere, et hae quidem necessitatem habent:~ de quocumque praedicatur
30   4|            Unde ad eorum inferentiam necessitatem nullam habe[n]t, cum modo
31   4|             subiectum depingit, modo necessitatem modo probabilitatem proponunt.
32   4|          quidem quae ex suprapositis necessitatem et quae non custodiant demonstremus.
33   4|             nec illa a genere regula necessitatem habet:~ cuicumque conuenit
34   4|           autem nullam consequentiae necessitatem custodiunt.~ A PARI~Nunc
35   4|       subiectio nullam consecutionis necessitatem teneant, maximam tamen probabilitatem
36   4|            Nos autem id sufficere ad necessitatem consecutionis non concedimus,
37   4|         uiderentur. Nos autem nullam necessitatem consequentiae inter diuersas
38   4|            Nos autem id sufficere ad necessitatem consecutionis non concedimus,
39   4|         uiderentur. Nos autem nullam necessitatem consequentiae inter diuersas
40   4|          Nihil igitur ad inferentiae necessitatem appositio causae operatur,
41   4|            qui neque in sua essentia necessitatem tenet neque inferentiam
42   4|              enim quaedam quae in se necessitatem habent, ut Deum esse immortalem,
43   4|          dictum est, nec ullam ad se necessitatem eorum tenet comitatio. Unde
44   4|          attendere, philosophos uero necessitatem, sophistas uero neutrum,
45   4|        disputatur, sicut per ea quae necessitatem habent. Sed, ut firmae sit
46   4|           sicut syllogismus, quamuis necessitatem quam syllogismus habet,
47   5|         terminorum atque inferentiae necessitatem, sed solam, ut dictum est,
48   5|         terminorum> habitudinem quae necessitatem exigat, esse pensandam.
49   5|              in naturalem <con>uersa necessitatem seruet perpetuam; si enim
50   5|           quod in naturalem conuersa necessitatem non teneat, ut <si> ita
51   5|       scilicet quod disiuncta quoque necessitatem, sicut aequipollens coniuncta,