Pars

 1   1|           curauit quod substantias ipsas contrarias esse negauerat.
 2   1|            ait contrariorum quoque ipsas esse susceptibiles, cum
 3   1|        ipsi attribui, qui mensuras ipsas nec /54/ audiri nec significare
 4   1|     quantitates accipimus, cum nec ipsas nec earum subiecta sensu
 5   1|    partibus alterius contineri uel ipsas continere monstrauit. Sed
 6   1|    spissitudo? Cum uidelicet inter ipsas corporis partes ipsae loci
 7   1|            Alioquin et substantias ipsas comparari contingeret, quae
 8   1|           caeteris sensibus formas ipsas substantiarum proprie discernimus
 9   1|       hominibus uel ab eodem inter ipsas quiescente atque aliqua
10   1|        Oportet itaque uoces quoque ipsas coniu<n>gi ac quodammodo
11   1|    diuidere ut nullus inter partes ipsas terminus inueniatur, ut
12   1|           primo loco insunt ac per ipsas ipsisque mediantibus subiectis
13   1|         secundum hoc scilicet quod ipsas suscipiunt quantitates uel
14   1|    uocabuli impositionem fingamus. Ipsas itaque stantes uel iacentes
15   1|            nomen secundum hoc quod ipsas relationes nominat; horum
16   1|         Nec dico quidem relationes ipsas non posse substantias informare,
17   1|     species assignantur, sed ad se ipsas gratia indiuiduorum; aequale
18   1|  praetendunt ut ualeat; aiunt enim ipsas relationum essentias ex
19   1|             ex eis habere. Unde et ipsas id principaliter oportet
20   1|            quod ea quae qualitates ipsas suscipiunt, ex ipsis eorum
21   2|        nominant substantias, circa ipsas quoque rationalitatem determinant; /
22   3|      praecedere debuerant atque ad ipsas compositionem totius subsequi
23   3|          autem in consequentiis ad ipsas propositiones confugiat
24   3|          tantum secundum essentiam ipsas copula<n>t substantias,
25   3|           esse, si res designarent ipsas ac ponerent propositiones,
26   3|           eas designetur patefacto ipsas quoque secundum diuisionem
27   3|         legit', tunc ad se inuicem ipsas aequipollere recipit; quaecumque
28   3|   Aristoteles manifeste demonstrat ipsas affirmationes et negationes
29   3|         oportet continue dictiones ipsas proferri. Si enim cum interuallo
30   4|           quam maxime tenent, ante ipsas rursus hypotheticas propositiones
31   4|          et ex eis constare ac per ipsas differre dicuntur, agendo
32   4|        facilis est ostensio quibus ipsas aequipollere necesse est,
33   4|        specialium. Oportet enim et ipsas partes multipliciter accipi,
34   4|  praedicata, in praedicatis quidem ipsas quoque determinationes concludentes.
35   4|       nomina specialia substantias ipsas ut differentiis informatas
36   4|           generalissimo apponitur, ipsas quoque colligit species;
37   4|      scilicet et species, quae res ipsas secundum id quod sese ad
38   4|      speciei contingit, proprie ad ipsas species refertur, secundum
39   4|          cum priuatione et habitu, ipsas uidelicet personas quae
40   4| significatam propositionem quam ad ipsas referamus.~ LOCUS AB OPPOSITIS
41   4|           non etiam motus secundum ipsas alterationes uocemus? Sed
42   5|          hypotheticam componit, ad ipsas scilicet propositiones antecedentem
43   6|            est quod Boethius notat ipsas temporales tales semper
44   6|     figurae syllogismis dispositis ipsas quoque aequimodas non sit
45   6|          per contrapositionem, ita ipsas simpliciter conuerti superius
46   7|          per differentiarum nomina ipsas <formas> specierum accipiamus
47   7|       sententiam respicit quae res ipsas, non tantum uoces, genera
48   7|          fateri etiam differentias ipsas cum genere aeque in essentia
49   7|         speciei conuenire; unde et ipsas de substantia rei esse et
50   7|       quaecumque esse<n>t, tamquam ipsas confuse conciperet, uocabulum