Pars

 1   1|      grammaticus atque grammatica, quamuis grammaticus a grammatica
 2   1|         incumbet uel odor aliquis, quamuis ex uerbis Aristotelis nullam
 3   2|            quam ex significatione. Quamuis igitur eius propositionis
 4   3|          quod aperta est falsitas. Quamuis enim non possit esse ut
 5   3|         antecedenti ad consequens, quamuis alterum possit in altero
 6   3|        dicimus: 'homo est animal', quamuis in specie /163/ genus accipi
 7   3|          quoddam animal est homo'.~Quamuis tamen et hic quidam concedunt '
 8   3|          chimaera est opinabilis'. Quamuis enim 'opinabile' oppositum
 9   3|          oportet sequi. Neque enim quamuis 'Caesar' in praedicato ponatur,
10   3|   persequeris' uel 'ego sum homo', quamuis 'ille' et 'homo' praedicata
11   3|           sunt album et non-album, quamuis nec simul absint, quantum
12   3|     mortuum, sed non ideo hominem, quamuis tamen et hoc corpus homo
13   3|           uidetur illa propositio, quamuis Magistro nostro placeat.
14   3|       simplex loquitur propositio; quamuis tamen illud, ut supra monstrauimus,
15   3|          uiuit, uel dum est homo'. Quamuis enim modales omnes, si ad
16   3|        uidentur mihi aequipollere, quamuis Boethium id uoluisse imponant.
17   3|        infert, sed ab eo infertur. Quamuis ergo una numquam sine alia
18   3| constantiam <habent>. Item Stoici, quamuis omnia necessitatibus <supponant>,
19   3|    secundum alium euentum. Insuper quamuis paria concedantur <et> sese
20   4|           Quae quidem inferentiae, quamuis imperfectae sint quantum
21   4|           complexionem inferentis. Quamuis enim animal in se animatum
22   4|     inferentis constructionem. Nam quamuis certum sit idem sine se
23   4|          indubitabilis inferentia, quamuis nulla propositionum sit
24   4|          est corpus, est coloratum~quamuis eadem corporis sit substantia,
25   4|         enuntiatione dicuntur. Nam quamuis et in quibusdam possint
26   4|      regula aptari potest terminis quamuis etiam 'omnis homo est albus'
27   4|   habitudinis rerum non ostendunt, quamuis tamen quidam locos differentias
28   4|          autem assumptio defuerit, quamuis inserta sit in argumentatione
29   4|           hominem' esse paria. Nam quamuis sit eadem substantia, tamen
30   4|  consequenti destruitur antecedens~quamuis eam in Topicis Boethius
31   4|            priuationem et habitum, quamuis alterum inregressibiliter
32   4|            medio colore coloratum, quamuis tamen alterum inesse certum
33   4|   quantitates non esse clarum est, quamuis semper secundum quantitatem
34   4|         materiam filii concedimus, quamuis ex ipso per partem quamdam
35   4|            eam, sicut syllogismus, quamuis necessitatem quam syllogismus
36   4|            enthymema dici poterat, quamuis imperfectus esset syllogismus,
37   5|            si est homo, est animal~quamuis utraque falsa sit, sicut
38   5|           firma ratio non uidetur. Quamuis enim ex hoc quod aduerbium
39   5|          in destructione 'cum' in 'quamuis' conuertunt, ac si ita dicerent: '
40   5|   conuertunt, ac si ita dicerent: 'quamuis etiam esset animatum'. Alioquin
41   5|      temporalem. Tunc autem illud 'quamuis' bene poni uidetur cum prima
42   5|               sed> non est animal, quamuis sit animatum'. Si uero '
43   5|      temporali, male posset illud 'quamuis aptari. Quid enim esset
44   5|              sed non est animatum, quamuis sit animal~cum scilicet
45   5|      temporale aduerbium, quod in 'quamuis' coniunctionem ideo mutant,
46   5|       etiam nec poni posset illud 'quamuis', cum uidelicet nec natura
47   5|        sensum <pro>positionis cui 'quamuis apponitur, pateretur. Quid
48   5|          quare lapis non est homo, quamuis est animatum'? Amplius:
49   5|         enim consequentiae partes, quamuis enuntiatiuae non sint, in