Pars

 1   1|              fi<n>gamus. Ipsam autem materiam saepe praeter qualitates
 2   1|        originem ducunt. Sed secundum materiam summa dicuntur principia,
 3   3|             orationum. Oportuit enim materiam in partibus praeparati ac
 4   3|               quae communem uerborum materiam cum enuntiatiua tenet, non
 5   3|     ascribendae, ut uidelicet eas in materiam et intentionem dialecticae
 6   3|              secundum constitutionis materiam demonstrasse. Si enim sententiam
 7   3|            uoce proponunt, cum uocum materiam permutent. Quia uero Aristoteles
 8   3|          uniuersalis ac particularis materiam ac sententiam proponit,
 9   3|           quantum ad constructionis <materiam> alii considerantur termini,
10   3|            utraeque formae ad eamdem materiam referendae, sed 'mortale'
11   4| syllogismorum constitutionem ipsorum materiam in categoricis propositionibus
12   4|              cum eamdem ubique uocem materiam in eadem significatione
13   4|          possit esse praeter animal, materiam suam, nec praeter animal
14   4|    sententiae qui eamdem in essentia materiam generis in omnibus proponunt
15   4|          poterunt, sicut ea quae nec materiam eamdem habent nec formis
16   4|         species per solam subsistere materiam, sicut in Libro Partium
17   4|      posuerit sciens eam non proprie materiam dici. Sola enim materia
18   4|            et illi qui farinam panis materiam appellant, quam in constitutione
19   4|              sunt, alia praeiacentem materiam habuerunt, ut nauis -- prius
20   4|       coeperunt, ut elementa quae in materiam caeterorum corporum prima
21   4|             rei essentia[m]; in quid materiam de materiato praedicari
22   4|      posuerit sciens eam non proprie materiam dici. Sola enim materia
23   4|            et illi qui farinam panis materiam appellant, quam in constitutione
24   4|              sunt, alia praeiacentem materiam habuerunt, ut nauis -- prius
25   4|       coeperunt, ut elementa quae in materiam caeterorum corporum prima
26   4|             rei essentia[m]; in quid materiam de materiato praedicari
27   4|           praeiacentem non habuerunt materiam. Unde in Genesi dictum est: "
28   4|           operari coepit et in ipsis materiam omnium corporum conclusit.
29   4|     creationes sunt, cum iam creatam materiam per adiunctionem substantialis
30   4|             quae praeiacentem habent materiam numquam deficientem, generationi
31   4|       quamdam, quae ex ipso manauit <materiam>, occulte Dei op<er>atio
32   4|            quae in filium tamquam in materiam diuina operatione est [in]
33   4|          separauit. Non tamen patrem materiam filii concedimus, quamuis
34   5|             tractari, ex quibus ipsi materiam pariter et nomen ceperunt,
35   7|              plene non continet, cum materiam in sententia[m] non retineat,
36   7|           diuisionum et definitionum materiam esse ostenderet: "in eodem,
37   7|            ea restat diuisio quam in materiam simul et /560/ formam hoc
38   7|            quantitatem coniungunt ut materiam), "aliter ex <materia et
39   7|             neque enim compositio ad materiam uenit ut de essentia rei
40   7|              nimirum quomodo farinam materiam panis uere appellant, quam
41   7|            nec ligneae domus arbores materiam dicimus esse, propter ligna
42   7|             fuerunt; nec <c>adaueris materiam hominem esse, sed illa membra
43   7|         contingit quia totam hominis materiam animal complet, paries uero
44   7|              complet, paries uero ad materiam domus non sufficit. Videntur
45   7|           ipsam designat, cum ipsius materiam seu formam per partes suas
46   7|     rationale mortale', per 'animal' materiam, per 'rationale' uero ac '
47   7|         substantialis scilicet, quae materiam ac formam substantialem
48   7|             fiant, cuius constitutio materiam tantum ac formam <significat>.~