Pars

 1   1|        post infirmitatem qui ab ea infertur pallorem. Videntur autem
 2   1|         modo a passibili qualitate infertur. Infert autem passio passionem,
 3   1|   temporalis fuerit, et quae ex ea infertur, temporalem esse necesse
 4   1|         secunda in eo quod ab alia infertur uel aliam infert, ut dulcedo
 5   1|           quae ex dulcedine mellis infertur et per applicationem nostram
 6   1|            actione ipsa quodammodo infertur. Qui enim alium amat, ex
 7   2|            propositio quae ex uera infertur, quod uidelicet chimaera
 8   3|            res est, aliqua res est~infertur. Nihil ergo aliud dicit '
 9   3|     necessarium' infert, sed ab eo infertur. Quamuis ergo una numquam
10   3|      argumento ex quibus conclusio infertur, ab enthymemate siue exemplo
11   3|  affirmatione particularis negatio infertur. Quartus autem fit, cum
12   3|      quoque negationem quae ex his infertur, concedere cogitur, ex eo
13   3|         propositionibus necessario infertur. Aut enim praemissae propositiones
14   3|        primum primae figurae modum infertur: 'omne bonum malum est';
15   4|        quoque sensum quae ex ipsis infertur, liquide continebant, quantum
16   4|         propositionibus consequens infertur, sed quantum ad inferentiam
17   4|            existat, id quoque quod infertur necesse est existere;~uel
18   4|            secundum id quidem quod infertur. Diuersitas quoque inferentiae
19   4|        antecedentis, secundum quae infertur, ad praedicatum et subiectum <
20   4|           animal est animatum~unde infertur secundum coniunctionem extremorum:~
21   4|           extremorum coniunctionem infertur:~  si est homo, non est
22   4|         animal, non est homo~/292/ infertur per medium:~ si est homo,
23   4|           extremorum coniunctionem infertur.:~  si omnis homo est lapis,
24   4|            Socrates', ex qua etiam infertur 'Socrates est homo'; coniunctis
25   4|         est irrationale~necessario infertur hinc quidem: /299/~ si Socrates
26   4|          quae ex duabus praemissis infertur.~Hi quidem sunt syllogismi
27   4| propositionis sensum quae ex ipsis infertur, per medii termini communitatem
28   4|   inferentiae et exigit aliam quae infertur. /301/ Regula autem sic
29   4|          et 'omnis homo est Plato' infertur: 'omnis homo est Socrates';
30   4|   rationale est immortale'. Ex his infertur necessario quoddam falsum [
31   4|            genere~id est cuicumque infertur passio a specie, et a genere.~
32   4|           animal non est homo~tota infertur consequentia quae sequitur,
33   4|           ut quod ab altero tantum infertur, non etiam ipsum infert,
34   4|          sit in re sine constantia infertur, hac scilicet: 'cum illud
35   4|  constructionis, nullum rei uitium infertur. Si quis autem hanc consequentiam:~
36   4|           lapis, non est homo~ista infertur:~ si est homo et lapis,
37   4|             nullus homo <est homo>~infertur:~ si omnis homo est lapis,
38   4|           de habitudine terminorum infertur, quae eam exigit quae formam
39   4|           de habitudine terminorum infertur, quae eam exigit quae formam
40   4|          falsum autem quod ex ipso infertur. Saepe namque accidit ut
41   4|         membrum primae quaestionis infertur. Magis enim uidetur rationale
42   5|           sequitur atque ex priore infertur, consequens appellatur.
43   5|           duas haec sequitur, quia infertur ex coniuncta praecedentis
44   5|      antecedens est, et quae ex ea infertur, consequens, siue prius
45   6|            de 'animali' necessario infertur hoc modo: <'ergo non est
46   6|            non est b~Ex his itaque infertur quod id quod est b, non
47   6|           coniunctionem extremorum infertur, conclusio huius syllogismi. <
48   7|            actionem, haec dubietas infertur, dum id ad quod actio eius