Pars

 1   1|              formas suas instabiles. Formae autem earum, quas, ut per
 2   1|      formarum. Si qua uero contraria formae quandoque recipiant, hoc
 3   1|         aliud necesse sit permutari; formae uero non possunt. Nam et
 4   1|              non possunt. Nam et cum formae contraria aliqua recipiunt,
 5   1|              comparantur, sed tantum formae quae per ipsa circa subiecta
 6   1|         poterant adiungi. Omnes enim formae ad sumpta sua secundum Platonem
 7   1|               Possunt enim quaelibet formae ad sua formata per nomina
 8   1|            homini. Quod itaque omnes formae quae indiuiduis substantiales
 9   1|             nominibus comprehendit, 'formae' scilicet et 'figurae' uocabulo
10   1|         simile," in eo scilicet quod formae et figurae proprie insint.
11   1|        deficere docuit, quod, cum et formae ipsae nomina sua habeant
12   1|          sumpta dicimus, sed quaedam formae accipiendae secundum quas
13   1|             in sequentibus de habitu formae moturi sumus, cessabit.~
14   2|              de proprietate alicuius formae nominis aut uerbi significatio
15   2|       subiecti albedinis adhaerentia formae innuitur. Potest ergo per '
16   3|            accipienda neque utraeque formae ad eamdem materiam referendae,
17   3| Syllogismorum autem alii categoricae formae sunt, alii hypotheticae.
18   4|           hominis quidem substantiam formae eius substantiales omnes
19   4|      creatione, non ulla adiunctione formae, condita sunt, sicut in
20   4|             quidem hic et ibi illius formae. Si enim omnium specierum
21   4|            albedo? Si quae enim sunt formae quae substantia<m> albedinis
22   4|            autem uel substantiae uel formae contrarietatem non impedit.~
23   4|      creationes, in quibus non solum formae, sed ipsae etiam substantiae
24   4|           adiunctionem substantialis formae nouum facit ingredi esse,
25   4|         materiae nouitas, sed solius formae uidetur diuersitas et quantum
26   4|              substantiae. Neque enim formae mutatio diuersitatem specierum
27   4|        Quocumque enim modo uarientur formae, si identitas manserit,
28   4|       specialem agitur. Cum autem et formae nullae diuersae sint, diuersa
29   4|              ac specierum facit, non formae mutatio. Nam etsi in speciebus
30   4|        sumpta sibi conueniunt quorum formae diuersae sunt nec de se
31   4|  rationalitas color est. At uero cum formae de se inuicem dicuntur,
32   4|            generatio in designatione formae, ipsius scilicet compositionis,
33   5|     coniunctam resoluere poteris, si formae minus euidentis disiuncta
34   7|          nomen materiae et uocabulum formae hoc modo: 'substantia corporea', '
35   7|       animatum corpus', ut non solum formae significatio, uerum etiam
36   7|           ligna ipsa et lapides; sed formae quoque necessaria est compositio.
37   7|          ipsa materia iam actualiter formae coniuncta, ut nihil aliud
38   7|              non sit ipsa compositio formae de essentia statuae. Unde
39   7|         specie," id est compositione formae; neque enim compositio ad
40   7|           natura, sed in proprietate formae, ex qua iustus aut statua
41   7| substantialiter, ueluti materiae aut formae substantialis; unde et in
42   7|          definitio superadditur, cum formae proprietas ignoratur. Cum
43   7|         eadem specie sunt indiuidua, formae uero accidentia quae tantum
44   7|              substantiales specierum formae, secundum quas generatio
45   7|        disciplinae' ac multae quoque formae fortasse aliae hominis sint
46   7|               quae scilicet secundum formae alicuius susceptionem imposita
47   7|   substantiam, quaedam uero secundum formae adhaerentiam assignantur.