Pars

 1   1|    moueantur.~Sunt autem quidam qui uerbis auctoritatis nimis adhaerentes /
 2   1|           transeuntes; unde bene in uerbis significatio temporis eis
 3   1|       nominantur"; ex quibus quidem uerbis magna solet esse dubitatio.
 4   1|          habitum." In quibus quidem uerbis nihil aliud ostendi uoluit
 5   1|       sententiam mutant atque id in uerbis suprapositis intelligi uolunt
 6   1|            odor aliquis, quamuis ex uerbis Aristotelis nullam ex naturali
 7   1|     nuncupari <diceret>. His itaque uerbis Boethius manifeste uidetur
 8   1|       actionibus illatae a passiuis uerbis determinantur. Sicut enim '
 9   1|            ludere et quae a neutris uerbis designantur. Cum autem,
10   2|       tenetur sicut in nominibus et uerbis, quae simul et res demonstrant
11   2|        quoque tempus adiunctum est, uerbis adiungitur, sic et nominibus
12   2|            monstrantur, Aristoteles uerbis disiunxisse uidetur; eiusdem,
13   2|        currens'. Quod itaque tempus uerbis accidit, hoc etiam nominibus
14   2| propositionis perficit." Verum ipse uerbis deceptus erat ac praue id
15   2|             uel in nominibus uel in uerbis. Cum enim 'comedere' et '
16   2|             recipiunt), praepositis uerbis copulari non possunt. Unde
17   2|           Unde potius cum appositis uerbis cuiuslibet personae uerba
18   2|              omnino denegauit casus uerbis adiunctos enuntiationem
19   2|        huiusmodi est, ut postquam a uerbis ea quae de altero praedicantur,
20   2|       diuisionem accidentium quae a uerbis significantur, in eo supposuit,
21   2|            esse dicitur, proprie ex uerbis propositionis exprimitur;
22   2|           Sic quoque et in caeteris uerbis quae etiam substantiui uerbi
23   3|            perfectarum orationum ex uerbis suis nominantur, ut enuntiatiua,
24   3|      requirendum ulterius est, quid uerbis illius orationis exprimitur.
25   3|        maxime pendere dinoscitur in uerbis, quibus solis alicuius ad
26   3|             perfectarum orationum a uerbis quibus constituuntur, nominatas
27   3|             copulari. Quod ex aliis uerbis apparet. Non enim potest
28   3|          inde aduerbia uocamus quia uerbis adposita eorum determinant
29   3|           tamen notandum quod aliis uerbis in regulis syllogismorum
30   3|          nihil quidem aliud quam in uerbis Aristotelis accipientes.~  <
31   4|            est, illud est~nullam ex uerbis necessitatem concipimus.
32   4|     mutatione. Sed iam conuenienter uerbis quibus solet exprimi, non
33   4|          firmitas non mutatur, siue uerbis exprimi conuenientibus possit
34   4|          lapidis' uel cuiuslibet ex uerbis suis /285/ demonstrat; similiter
35   4|       conueniat homo. Nec quidem ex uerbis propositionis Socrate quoque
36   4|   uniuersaliter, illud 'omnibus' ex uerbis propositae consequentiae
37   4|           sententia nec rationi nec uerbis aristotelicis congruit.
38   4|             aliud rationabiliter ex uerbis Aristotelis concipi potest
39   4|             n]t ut ad actiones quae uerbis tantum significantur, pertinentem.
40   4|         enim aduerbia dicuntur quia uerbis tamquam adiectiua eorum
41   4|             Sunt autem, memini, qui uerbis auctoritatis nimis adhaerentes
42   7|    sententiam contineri negaret his uerbis: "negatio per se nullam
43   7|          relinquitur.~Nec quidem ex uerbis ipsius orationis ad diuersarum
44   7|        igitur dubiis orationibus ex uerbis quarum prolatis rationabiliter