Pars

 1   1|            momenta, suas horas, suos dies uel menses uel annos, omnium
 2   1|              uel annos, omnium tamen dies simul existentes uel menses
 3   1|            in die. Si enim prima est dies, dies esse dicitur, sed
 4   1|              Si enim prima est dies, dies esse dicitur, sed non conuertitur,
 5   1|             per quamlibet partem sui dies existere dicatur. At uero
 6   1|         existere dicatur. At uero si dies non est, prima non est,
 7   1|           propositionem ueram esse: 'dies est', quippe numquam omnes
 8   1|             enim omnino non est, nec dies esse potest. Nullo autem
 9   1|             non uideatur. Sicut enim dies hesterna praeterita est
10   1|     praeterita natum est, sicut ipsa dies fuerat, quod etiam eidem
11   3|             cum uita nostra supremus dies terminauerit, et in his
12   3|             proponit ac si diceret: 'dies uel /157/ pugna fit'. Primae
13   4|          quoque oppositae, ut nox et dies, quae simul existere non
14   4|             eorum subsistentiam:~ si dies est, n<o>x non est', cuius
15   4|             circa omnia. Nox uero et dies circa tempus immediata sunt
16   4|        tempore existente uel nox uel dies existere dicitur.~  DE COMPLEXIS~
17   4|          corpus~ si nox non existit, dies est~ si non est equus, est
18   4|             circa omnia. Nox uero et dies circa tempus immediata sunt
19   4|        tempore existente uel nox uel dies existere dicitur.~  DE COMPLEXIS~
20   4|          corpus~ si nox non existit, dies est~ si non est equus, est
21   5|              modo:~ aut nox est, aut dies~cum uidelicet disiunct<iu>
22   5|        dicitur:~ si sol praesto est, dies est/473.15/~haec per positionem
23   5|            uero conuertitur ita:~ si dies est, sol praesto est~et
24   5|           ista:~ si est nox, non est dies~omnes affirmatiuae consecutionis
25   5|              non si est nox, non est dies~ non si non est nox, est
26   5|              non si non est nox, est dies~ac si intelligatur: non
27   5|              modo:~ aut nox est, aut dies est~Cuius quidem disiunctionis
28   5|        alterum istorum': uel nox uel dies. Alii uero addunt 'tantum',
29   5|         proponere:~ aut nox est, aut dies~quantum enuntiare:~ aut
30   5|              quantum enuntiare:~ aut dies est aut nox~Cum itaque omnis
31   5|           Cum enim dicimus: 'nox uel dies est', id est: alterum horum
32   5|       ponamus hoc modo:~ aut nox aut dies est~ omne animal aut est
33   5| subintellecta hoc modo:~ nox est aut dies~ Socrates est sanus aut
34   5|            potest:~ aut nox est, aut dies est~uel~ aut dies est, aut
35   5|           est, aut dies est~uel~ aut dies est, aut nox est~ita aeque
36   7|          tota temporalia, uelut haec dies quae ex his duodecim horis
37   7|      destruit. Si enim prima est, et dies esse dicitur, unde et si
38   7|             esse dicitur, unde et si dies non fuerit, prima esse negabitur;
39   7|            duodecim horae sunt, quae dies dicuntur, uel plures simul
40   7|        tantum exstiterit. Nec umquam dies esse proprie dici potest,
41   7|               cum sola sit. Si enim 'dies' tantum diuersarum horarum
42   7|              diei aptauit hoc modo: 'dies est sol lucens super terram'.
43   7|             lucens super terram' et 'dies' idem sunt. Unde neutrum