Pars

 1   1|                ex quo facilius poterat inconueniens secundum proprietatem relatiuorum
 2   2|         existens'. Ac quoniam non erat inconueniens illud quod intulit, licet
 3   2| non-album-hominem;" quod ac si diceret inconueniens est in eo scilicet, ut dictum
 4   3|           lapis. Quod eis apertissimum inconueniens uidetur. Rursus cum non
 5   3|           habemus diuidentes, quod est inconueniens.~Sed dico illam consequentiam
 6   3|               uero pessimum est omnium inconueniens atque dictu abominabile
 7   3|              fieri uolet, sed magis ad inconueniens secundum rei ueritatem quam
 8   3|             necesse est esse, quod est inconueniens."~At uero mihi hi non esse
 9   4|            reciperet consequentias, ad inconueniens compelli, ueluti si talem
10   4|              utique posset inferri hoc inconueniens:~ si omnis homo est margarita,
11   4|   hypotheticorum.~Sed fortasse uidetur inconueniens ex complexione categoricorum
12   4|          coniunctionem.~Sed proponitur inconueniens quod <quod> intellexerat
13   4|              Socrates est homo~quae ei inconueniens uidebatur qui 'brunellum'
14   4|           eamque probauimus, non in ea inconueniens conuincimus. Neque enim
15   4|              hypotheticae proponuntur, inconueniens inde contingere dicunt.
16   4|               destructione recipiamus, inconueniens saepe ex destructione antecedentis
17   4|                est albus~Et hoc quidem inconueniens ex antecedentis destructione,
18   4|          destructione nullum contingat inconueniens, secundum tamen proprium
19   4|         indiuiduis absolui non poterit inconueniens, cum apertissime falsa sit
20   4|                paries est~Videtur enim inconueniens ex ea contingere, secundum
21   4|               est?~Sed ex his fortasse inconueniens contingit. Si enim uera
22   4|             quod quidem manifestum est inconueniens, quod his plane monstratur
23   4|                de se', profecto ad hoc inconueniens non procederent. /361/ In
24   4|              eodem contingant, non est inconueniens, quippe ipsa contraria non
25   4|                duxisse ad uersarium ad inconueniens in rei ueritate, sed ad
26   4|            quod se expellunt; quod est inconueniens. Sed quis tam desipientem
27   4|       sententiae falsum ac sophisticum inconueniens adducat? Sic enim quodlibet
28   4|                saltem non determinasse inconueniens pro qualitate contrariorum?
29   4|         tractauimus. Sed primum quidem inconueniens absolui non potest.~Videtur
30   4|                 quia est' et in primum inconueniens reuertitur: 'si non est,
31   4|                esse; unde et in primum inconueniens rursus incidimus. Si uero
32   4|              quia et adhuc forsitan in inconueniens incidemus. Si enim quia
33   4|       oppositis non calumniantur, tale inconueniens uitare non possunt:~ si
34   4|                 quia est' et in primum inconueniens reuertitur: 'si non est,
35   4|                esse; unde et in primum inconueniens rursus incidimus. Si uero
36   4|              quia et adhuc forsitan in inconueniens incidemus. Si enim quia
37   4|       oppositis non calumniantur, tale inconueniens uitare non possunt:~ si
38   4|              nonnulli qui in quibusdam inconueniens infinitatis se uitare non
39   4|                concedit, ipse prius ad inconueniens ducitur, atque ita pars
40   4|           argumentatione sophistica ad inconueniens ducitur: si tempus habet
41   5|           temporalium nullum contingit inconueniens, si uidelicet ipsa quoque
42   7|             apud illos quoque Gentiles inconueniens, apud autem Catholicos non /