Pars

 1   1|            oratione opponitur, non satis conuenienter adducitur nisi
 2   1|     constitutione ac continuatione satis manifestum, ubi de adiuncto
 3   1|         loci dissensio fuerat; nec satis ualidum uisum est Aristotelis
 4   1|           tamen duo inconuenientia satis eadem secundum sententiam
 5   1|         aliis operibus suis de his satis tractatum sit; de ubi quidem
 6   1|       clarum erat. Illud etiam non satis cogit per substantiua quoque
 7   1|          reperiuntur. Nec fortasse satis idoneas definitiones ad
 8   1|          habere nominantur, omnium satis consuetudo tenet. Si quis
 9   3|         earum diligenter expeditis satis est manifesta, ubi quid
10   3|         membris sit intelligendum, satis arbitror esse demonstratum.
11   3|        uniuersales et particulares satis est apponere hoc modo:~
12   3|           Secundo poicherii nostri satis dictum esse arbitror.~Nunc
13   3|       horum quinque appositio, sed satis ad naturam complexionum
14   4|            solas earum inferentias satis est demonstrare.~Sunt igitur
15   4|           acciperemus; quod quidem satis apparebit, cum ex maxima
16   4| praedicatione uel inferentia locos satis est exsequi, quos quidem
17   4|            potest uidere, non haec satis ad argumentum regressionis.
18   4|         Sed nec adhuc fortasse una satis est constantia ad ueritatem
19   4|            meminimus, Boethius non satis commode materiali aggregat.
20   4|         Sed nec adhuc fortasse una satis est constantia ad ueritatem
21   4|            meminimus, Boethius non satis commode materiali aggregat.
22   4|      deesse non potest. Sed de hoc satis atque uberius in Libro Partium
23   4|          subiectam substantiam non satis cooperit. Sed merso iterum
24   4|           arbitrans ex illis illas satis esse manifestas per conuersionem
25   4|            autem atque eorum locis satis disputatum esse arbitror
26   4|            inueniemus, quod quidem satis ei congrueret quod ait: "
27   4|            assignat, quia fortasse satis ex loco ipsa per conuersionem
28   4|       partibus harum connectuntur, satis liquebit. Harum ergo aliae
29   4|        Categoricorum Syllogismorum satis est manifesta, quo eorum
30   5|      aemulorum nostrorum calumniae satis est respondisse; nunc ad
31   5|            quia in Topicis nostris satis, ut arbitror, disseruimus,
32   5|          in eisdem immorandum. Sed satis est earum diuisiones exsequi
33   6|            ita in istis. Quia ergo satis erant illi euidentes ex
34   6|      ponere superuacuum duxit quod satis manifesti essent, sed eos
35   6|  hypothetici syllogismi, de quibus satis est disputasse, centum uiginti
36   7|            terminauit atque ex his satis quae etiam caetera esse<
37   7|           Caeterorum autem totorum satis est manifesta discretio.
38   7|          aut si his non abundamus, satis est exempla subicere. Fiunt
39   7|      tractatum habuimus, de quibus satis est disputasse. Nunc uero
40   7|    agnoscant nec qualitates ipsius satis ex ipso percipiant, tantum