Pars

 1   2|        inquit, substantia nulla est praedicatio."~/130/ Alii autem in eo
 2   2|     albedinis innuitur. Illa itaque praedicatio essentiae quae in eo est
 3   2|   propositionis sententia essentiae praedicatio monstratur, essentiae ,scilicet
 4   2|          uero mihi omnis illa uerbi praedicatio per accidens atque impropria
 5   2|             Unde non potuit inferri praedicatio partis, quod scilicet Homerus
 6   2|        locutio propria dicetur, ubi praedicatio uerbi impropria fuerit nec
 7   3|             cum uidelicet nulli rei praedicatio eorum aptari possit; de
 8   3|      subiecto autem ad praedicatum <praedicatio>, sicut nec de antecedenti
 9   3|            est tamen eius superflua praedicatio ad 'hominem', quae adhuc
10   3|            adiecto uel accidentalis praedicatio: coniunctionem autem tam
11   3|            adiecto uel accidentalis praedicatio; ueluti, cum dicitur: 'Socrates
12   3|           altero eorum accidentalis praedicatio.~Magister autem noster V.
13   3|       habeatur opinio, proprie eius praedicatio ad chimaeram ponitur cum
14   3|            adiecto uel accidentalis praedicatio, saepe contingit ut in accidentali
15   3|       quoque uerbi continetur, unde praedicatio dicitur, hic uero minime.
16   3|             quibus aut accidentalis praedicatio non est aut oppositio in
17   3|            Quanto enim ad plura uel praedicatio uel consecutio se habuit,
18   3|            talis etiam possit fieri praedicatio: 'omne est omne', id est '
19   3|            est determinatio, quando praedicatio simplicis ex qua modalis
20   3| determinatio, quando alia apponitur praedicatio hoc modo: 'possibile Socratem
21   3|        illis accipimus, non est una praedicatio nec una sententia orationis.
22   4|     Oppositorum autem subiectio uel praedicatio oppositi subiectionem uel
23   4|          hypotheticam, ad quam ipsa praedicatio 'animalis' ad 'hominem'
24   4|             ipsa exigit, ipsa autem praedicatio 'lapidis' de 'homine' consequentem
25   4|         cuius tamen determinata est praedicatio secundum actum rerum sempiternum
26   4|        nullo modo consistere queat. Praedicatio autem uel subiectio tantum
27   4|         falsa teneatur.~Licet autem praedicatio aut subiectio nullam consecutionis
28   4|             haec quidem propria est praedicatio, illa uero per accidens
29   4|   praedicationem, et quorum diuersa praedicatio, et essentia. Ex coniunctione
30   4|             Haec quoque /387/ eorum praedicatio de persona propria non est;
31   4|            quae est nigra, ut etiam praedicatio essentiae fundamento oppositorum
32   4|      signiÞcant. Substantiarum uero praedicatio simplex est. Neque enim
33   4|             et 'regi' aequiuoca sit praedicatio. Sed siue eaedem sint siue
34   7|             alioquin aequiuoca eius praedicatio per diuersa tempora uidebitur
35   7|       corpore enuntietur, non eadem praedicatio fuerit substantia iam diminuta
36   7|            ad potentias suas animae praedicatio sequitur, hoc ad generis
37   7|             aequiuoca est ad eumdem praedicatio, sed non aequiuoca impositio;
38   7|         eiusdem de pl<ur>ibus facta praedicatio quae plura sunt, colligit
39   7|             numquam uera sit ipsius praedicatio; de nullo enim dici potest