Pars

 1   1|            Prisciano auctore genitiui casus a singularibus nominibus
 2   2|   significatio continetur, superfluit casus adiunctio propter rei demonstrationem;
 3   2|           haec res homo. Caeteri uero casus a nominatiuo defluxerunt
 4   2|              dictum est. Caetera uero casus uerborum dixit, ut 'curret'
 5   2|       pertinent.~Quod uero alia recti casus dicuntur, alia obliqui.
 6   2|             enim et rectus et obliqui casus eiusdem sint significationis,
 7   2|           utuntur; barbari uero unius casus prolatione contenti sunt.~
 8   2|  constructionis constitutionem.~/126/ Casus autem nomine tam rectos,
 9   2|     terminationum inflexiones cadunt, casus appellant. Solos autem rectos
10   2|            sunt, non sunt nomina, sed casus nominis." Quae etiam in
11   2|        intelligi. Sed et hos fortasse casus uocat at, quod primam non
12   2|    Aristoteles /127/ omnino denegauit casus uerbis adiunctos enuntiationem
13   2|    attribuitur. Verum si quidem omnes casus accipiamus, non omnia uerba
14   2|             si omnia uerba, non omnes casus, sed tales tantum quales
15   2|  enuntiationem efficiunt.~Sicut autem casus a nomine dialectici diuidunt,
16   2|          currebat non uerbum est, sed casus uerbi." Unde et uerbum recte
17   2|         personae, sicut omnes nominum casus praeter uocatiuum grammatici
18   2|             quod 'Homerus', qui recti casus uocem habet, in significatione
19   3|        dicitur: 'diuini est genitiuus casus', illud 'diuini' quod in
20   3|              est rei et rectus quidem casus, non obliquus; alioquin
21   3|              sint impositionis utpote casus nominatiui, non hoc in resolutione
22   3|         positionis: eiusdem enim sunt casus cuius est ipsum cui apponitur
23   3|        obtinet in constructione recti casus; similiter et 'non esse'
24   3|          secundum ipsum distinguamus.~Casus, inquit, est inopinatus
25   3|            annotandum cuius nomen uel casus uel utrumlibet dici possit.
26   3|              et non fieri sese habet. Casus igitur nomen est inopinati
27   3|             in diuerso illud faciant. Casus enim aliquando loca permutant
28   4|            quibus ponuntur, genitiuos casus non conuenienter hic regere [
29   4|               constructionem secundum casus uariari. Sicut enim non
30   4|            datiui uel caeteri obliqui casus apponantur, qui similiter
31   4|              ex diuisione nascentes." Casus autem uocantur aduerbium
32   4|             primitiuum nomen. Ut sit 'casus' nomen tam eius quod cadit
33   4|              iusto' diriuari dicatur, casus inuicem dicuntur primitiuum
34   4|            Maxima propositio:~ quorum casus uel coniugata sibi coaptantur,
35   4|               In coniugatis autem tam casus quam coniugata collegit.
36   4|              coniugatis; nam aeque et casus et coniugata Tullius coniugata
37   7|    adiectionem generis uel numeri uel casus, ut si dicam can<n>a, quod
38   7|               numero diuersos obtinet casus, ut 'Musae', quod et <pro>
39   7| determinationem feci, cuius uidelicet casus officio 'Musae' fungatur