Pars

 1   3|           ipsos qui euidentes sunt, fidem capiunt, modo quidem una
 2   3| uniuersaliter conuersa; a quo etiam fidem accipit. Quicumque enim
 3   3|            supra esse diximus atque fidem sui capere ex his quattuor
 4   4|             antecedenti proponitur, fidem consequentis capit, etsi
 5   4|           inferentiam tunc admitto, fidem saepe capio, et quod ad
 6   4|          sufficere, maxime tamen ad fidem uidetur ualere, et quae
 7   4|     mediarum hypotheticarum quos ad fidem regularium syllogismorum,
 8   4|    categorica. Unde et istos qui ad fidem aliorum afferuntur, aliis
 9   4|           est homo est lapis~nullam fidem ex assumptione facimus,
10   4|             magis haec assumptio ad fidem huius propositae consequentiae
11   4|        faciendam ualet quam illa ad fidem illius et aequaliter utraque
12   4|           uidelicet quod saepius ad fidem definitio quam definitum
13   4|             eoquod certa sit nec ad fidem desit. Et si apponatur,
14   4|            apponatur, nihil propter fidem consequentis est amplius
15   4|             eoquod certa sit nec ad fidem desit. Et si apponatur,
16   4|            apponatur, nihil propter fidem consequentis est amplius
17   4|        probatur ut eius probatio ad fidem prioris postea afferatur,
18   4|              necesse est ut quod ad fidem quaestionis affertur, ipsa
19   4|         concessis. Est enim probare fidem facere; ex dubiis autem
20   4|         creditur, nec <ad> alterius fidem idonee affertur. Unde et
21   4|              necesse est ut quod ad fidem quaestionis affertur, ipsa
22   4|          cum concessione careat, ad fidem non est idoneum; unde assumptio
23   4|          unde assumptio adiuncta ad fidem est necessaria. Probare
24   4|         Tullius rationem rei dubiae fidem facientem definiuit. Neque
25   4|            nisi ei de quo dubitatur fidem faceret, id est credulitatem,
26   4|   extrinsecus probatione commode ad fidem afferuntur. Quae tamen solutio
27   4|              Nullum est quod aliter fidem faciat, nisi ad id faciendum
28   4|            proponunt. Tam bene enim fidem faciunt per ea quae necessaria
29   5|   affirmantes quidem de his quae ad Fidem non attinent, christiano
30   5|          scientiam non solum nos ad fidem non instruere dicunt, uerum
31   5|             instruere dicunt, uerum Fidem ipsam suarum implicamentis
32   5|         scientiae. Si uero aduersus Fidem militare artem concedant,
33   6|         semper probatione aliqua ad fidem indigentes; de quibus quidem
34   6|        inductione inconuenientis ad fidem compellendus <est> hoc modo:
35   6|           conclusio quam assumptio, fidem capit, quippe ita assumptio
36   7|      adhaerentes Sanctae Trinitatis fidem in hac consideratione Platoni