Pars

 1   1|         substantiuis eorum quoque accidentium quae ad comparationem ueniunt,
 2   1|         quod quaelibet substantia accidentium est susceptibilis, ut uidelicet
 3   1|      suscipere, et ita non omnium accidentium susceptibiles essent nec
 4   1|      fortasse ade<o> subtilis est accidentium natura ut alterum continuationi
 5   2|   praedicantur. Aliter diuisionem accidentium quae a uerbis significantur,
 6   2|    designatiua uidentur aut etiam accidentium adiacentium. 'lacere' autem
 7   3| coniungitur. Ea quoque diuersorum accidentium sumpta uocabula adiectia
 8   3|           puram per abstractionem accidentium, ipsum nomen referat, uera
 9   3|            cum non sint, nullorum accidentium proprietates recipiunt.
10   3|        immo posterius, -- sed eos accidentium informatione quodammodo
11   4|         ea subsistunt. Unde magis accidentium causa ex subiectis pendet
12   4|         ea subsistunt. Unde magis accidentium causa ex subiectis pendet
13   4|          species, ut de speciebus accidentium infinitatem uitantes concedimus.
14   4|      album dicitur: sumpta itaque accidentium nomina sola comparari possunt,
15   4|       candidum. /425/ Esse in his accidentium praedicationibus Aristoteles
16   4|    ueniunt, sicut nec substantiua accidentium nomina, sed sola, ut dictum
17   4|         de augmentis quidem horum accidentium quae sensibus /430/ non
18   4|     uidetur eoquod horum fortasse accidentium ignoremus augmenta. Aut
19   4|        Cum autem ipsorum essentia accidentium augeri uel imminui dicatur
20   4| generalissimi, sed commune omnium accidentium uocabulum, ita scilicet
21   4|           id ex natura communiter accidentium contingit. Ideoque huius
22   7|       sust<ent>amentum est omnium accidentium, accipimus, uerum quamlibet
23   7|          subiectis aut immobilium accidentium indiuiduis diuisionis impedit
24   7|          uerum etiam in uocabulis accidentium, ut eorum ex quibus in anima
25   7|   specierum designatiua sint, sed accidentium.~Cum enim 'homo' sit specialissimum,
26   7|         rerum uocabula, sed etiam accidentium sumpta, quae tamen Aristoteles
27   7|        facit ea esse, non possunt accidentium nomina de fundamentis suis
28   7|   substantiae, ut illae quae sunt accidentium uel infinitorum uocabulorum
29   7|        cum rem quamlibet secundum accidentium suorum informationem depingimus,
30   7|         sui significationem tenet accidentium, cum uidelicet antequam
31   7|      tempora secundum uariationem accidentium aequiuoce diceretur et significationem