Pars

 1   1|        sed in substantiam ipsius uenit eique substantialiter conuenit,
 2   1|         auribus istorum a quibus uenit ipsum aufert, auribus illorum
 3   1|        adiacentibus positionibus uenit, a quibus haec denominatiua
 4   1|     assignatio in relationem non uenit, cum non sit in substantia
 5   1|       cui pallor propter timorem uenit, pallidus est, sed magis
 6   1|       hoc quod per applicationem uenit, continetur et sub secunda
 7   1|        per applicationem nostram uenit, aut infirmitas aliqua quae
 8   2|       significatione partium non uenit.~Nec ullum poematis nomen
 9   3|       cum dico: 'Petre, Socrates uenit', modo etiam interrogationi
10   3|           Sextus uero ex secundo uenit primis propositionibus manentibus
11   3|  propositionibus horum conclusio uenit quae ex primis propositionibus
12   4|          quia in sapiente<m> non uenit, ideo 'inuidus' a 'sapiente'
13   4|    consequentiae, ut dictum est, uenit. Quarum nullam uel ratio
14   4|    consequentiae, ut dictum est, uenit. Quarum nullam uel ratio
15   4|          nostrum in generationem uenit, et fortasse in his generationibus
16   4|     simili uero in qualitate ita uenit argumentum:~ similiter rationale
17   4|       debet. Hinc ita argumentum uenit ut si quaeratur utrum princeps
18   4|          A quibus ita argumentum uenit: /451/~ si stertit, non
19   4|         personas hoc modo: 'quis uenit? Socrates'; quae ludit?
20   4|      enim altera in dubitationem uenit, utramque uenire necesse
21   6|        quidem hic est quia prima uenit hypothetica; ordo namque
22   6|         qui a prima propositione uenit hoc modo:~ si est a, est
23   6|     tertia uero tertius hoc modo uenit:~ si est homo, cum non est <
24   6| antecedenti simul et consequenti uenit:~ quorumcumque antecedentia
25   7|      oratio in diuisione generis uenit, sicut infinitum nomen.
26   7|          definitione speciei non uenit, nisi genus quoque fuerit.
27   7| quantitatem substantiae qualitas uenit nec, quod idem est, natura
28   7|      enim compositio ad materiam uenit ut de essentia rei fiat,