Pars

 1   1|                  assumpsit, et hi quidem orationes aequiuocationem ad quantitates
 2   1|                  eorum tenores uoces uel orationes seu nomina uel uerba uel
 3   1|               quidem tenores Aristoteles orationes appellat siue etiam fortasse
 4   1|                ex his autem coniunguntur orationes. At fortasse non recte simplex
 5   1|                 uel dictiones siue etiam orationes. Quarum quidem partes permanentiam
 6   2|                 dictiones, alias dicimus orationes. Est /115/ autem dictio
 7   2|                 Sicut enim non contingit orationes iungi ex duobus substantiuis,
 8   2|             placitum, sicut et uerba uel orationes, dicuntur, quod et ipsi
 9   2| non-animal-rationale-mortale'. Quae enim orationes impositione<m> nominum habent,
10   3|                  quae [im]perfectae sunt orationes doctrinae seruiunt, eo scilicet
11   3|                 orationis, cum uidelicet orationes non componat; sed falso;
12   3|                  affectus animi diuersas orationes reddere, modo scilicet imperatiuam,
13   3|           conuincimus. Unde ad eam solas orationes eas pertinere clarum est
14   3|         consistunt, <cum> perfectae sint orationes, <in> impositionem nominis
15   3|               non constitutionem, quippe orationes non sunt. Ex earum quoque
16   3|               necesse est. Quare quoniam orationes similiter uerae sunt quemadmodum
17   3|              sicut aequiuocae; sic etiam orationes alias unas esse, alias contingit
18   3|                 ambulans', duas scilicet orationes diuersim ponentes. Unde
19   3|           proferuntur, omnes multiplices orationes unae possent fieri. At uero
20   4|          consequentiae propositiones uel orationes huiusmodi enuntiationes,
21   4|                homo non est animal', nec orationes dicendae essent, quippe
22   4|               complexionem dicuntur," ut orationes, "alia sine complexione,"
23   4|           differentiam habent quod illae orationes sunt, haec autem orationum
24   7|                 definitionum, quas etiam orationes esse certum est, docuit.
25   7|                   sicut et definitiones, orationes esse, quod ait: "fieret
26   7|             nomine prohiberet." Hae uero orationes quas diuisiones appellamus,
27   7|                  consequuntur, siue sint orationes, ut supraposita, siue dictiones,