Pars

 1   4|   secundum quam et Themistius et Tullius eorum locos inter inhaerentes
 2   4|       esse, ac secundum hoc quod Tullius effectum uocat, quod Themistius
 3   4|   secundum quam et Themistius et Tullius eorum locos inter inhaerentes
 4   4|       esse, ac secundum hoc quod Tullius effectum uocat, quod Themistius
 5   4|        dixit, quem a generatione Tullius nominauit. Ipsa namque compositio
 6   4|        accidentia, quae adiuncta Tullius nominat, et inter antecedentia
 7   4|       uel aufertur alterum.~Unde Tullius ex adiunctis adiuncta perpendi <
 8   4|  Themistius a rei iudicio uocat, Tullius ab auctoritate nominat.
 9   4|       Themistius intellexit siue Tullius, qui 'effectus' quattuor
10   4|      similes uocantur. Unde bene Tullius locum a paria loco a simili
11   4|        alio modo Themistius quam Tullius accipit, Themistius quidem '
12   4|       uel minus uidetur accipit, Tullius uero secundum maiorem uel
13   4|       Themistius dicit, a minori Tullius appellet, uel econuerso,
14   4|     eadem consequentia conuersa. Tullius uero indifferenter propositionibus
15   4| separauit, quem in loco a simili Tullius inclusit. Ille igitur in
16   4|       bene ipsum in superioribus Tullius comprehendit.~Quaeri uero
17   4|          locos procreari uoluit. Tullius quoque cohaerentiam multo
18   4|         TULLII~Cum igitur Marcus Tullius locos alios ipsis quaestionum
19   4|        causa ipsius esse, quippe Tullius omnem causam efficientem
20   4|      aeque et casus et coniugata Tullius coniugata uocauit. A diuisione
21   4|         locis supponeret, Marcus Tullius, inquit, diuisionem locorum
22   4|           DE ARGUMENTO~Hoc autem Tullius rationem rei dubiae fidem
23   4|       earum aperiamus. Quod ergo Tullius ait locum esse sedem argumcnti,
24   5|   designatiua. Sic quoque cum et Tullius homo uere dicatur et rursus
25   5|        nequaquam tamen Marcus et Tullius et Cicero homines sunt,
26   7|      quam quidem significationem Tullius talem definitioni<s> definitionem