Pars

 1   4|       contraria, alia habitum et priuationem, alia affirmationem et negationem
 2   4|      enim uel omnes simul omnium priuationem uel habitum dicimus, cum
 3   4|     indiuiduorum respiciamus, ea priuationem et habitum proprie non dicimus.~
 4   4|      patitur. Cum itaque aliquid priuationem dicimus alicuius, non relationem
 5   4|      habere conuincamus, siue ad priuationem et habitum siue ad affirmationem
 6   4|          negationem; ac prius ad priuationem et habitum.~ DE MAIORI OPPOSITIONE
 7   4|        magis sibi aduersari quam priuationem et habitum, quamuis alterum
 8   4|       Contingeret enim iam ipsam priuationem magis oppositam esse habitui,
 9   4|      caeteris. Tunc autem tantum priuationem contingere dicimus quando
10   4| dubitamus. Non itaque omnis ille priuationem habet qui non habet habitum,
11   4|         habitu transitus fiat in priuationem, de priuatione in habitum
12   4|       simpliciter eos qui habent priuationem, non posse habere habitum,
13   4|        sed non posse habere post priuationem, quod est regredi a priuatione
14   4|         ostendere, quod ille qui priuationem habet potest et habitum
15   4|      Constat itaque de habitu in priuationem posse fieri mutationem,
16   4|    naturaliter habitus praecedat priuationem.~Non sunt autem idem, ut
17   4|          cum inter 'priuari' et 'priuationem' per eorum praedicationem
18   4|        quidem de homine, sed non priuationem praedicari, "sed caecus,
19   4|       ipsam naturaliter secundum priuationem.~Solet autem de morte et
20   4|    semper inesse necesse est uel priuationem <uel> habitum. Ante enim
21   4|      similiter et in complexione priuationem et habitum accipiunt: 'Socrates
22   4|       sub negationem cadunt quae priuationem non suscipiunt; quantum
23   7|          et per contraria et per priuationem et habitum fieri dicuntur.
24   7|         uel in negationem uel in priuationem et habitum diuiditur hoc
25   7|          uero uel negationem uel priuationem praeponas, tardior intellectus