Pars

 1   1|            uideret obiectionem nec multum ualere iudicaret solutionem.
 2   1|          nec huiusmodi differentia multum uigeat, nisi fortasse ad
 3   1|           ordinis causas, etsi non multum utilitatis afferant, auctoritas
 4   1|            non permaneant, propria multum uidetur; quippe id quomodo
 5   1|         ipsis accidunt, ut magnum, multum, longum, latum, spissum,
 6   1|       dimensiones; "album, inquit, multum dicitur et actio annua uel
 7   1|         magnum tamen et paruum, et multum et exiguum quantitati contrarietas
 8   1|           est autem id magnum quod multum, uel paruum quod paucum.
 9   1|          paruum in /75/ continuis, multum uero et paucum accipimus
10   1|            etiam 'gressibile'. Nec multum tamen rationabiliter, nisi
11   1|            quod in secunda maneria multum ualebat, ut supra quoque
12   1|    studeamus, respondendum est non multum insistenda esse uerba priorum
13   1|    iustitiam namque a iustitia non multum aiunt magis et minus dici,
14   3|           perspicacius inspiciunt. Multum enim refert ad sententiam
15   3|        aliter euenit quam euenit'. Multum autem refert ad sententiam
16   3|          prouenit. Ac fortasse non multum necessitatis habuit horum
17   4|           antecedenti, non uidetur multum necessaria appositio constantiae,
18   4|           antecedenti, non uidetur multum necessaria appositio constantiae,
19   4|          breuioris augeri dicatur, multum improprie augmentum accipit.
20   4|    dissimilis modus tractandi, non multum conuenienter ipsum Themistius
21   4|        accidenti aequauit. At uero multum improprie et formam genus
22   4|             Quae tamen solutio non multum rationabilis uidetur, sed
23   5| inferentiae in eis non concedimus. Multum tamen eas affines esse contrariis
24   6|          tamen hos quoque Boethius multum abusiue syllogismos nominat