Pars

 1   1| accidentibus posuit, ideo factum arbitror quod in susceptione istorum
 2   1|  longitudinem, non est talis, ut arbitror, quam sensu aliquo cum ipso
 3   1|          uilem Aristoteli uideri arbitror ut nec ad eam quicquam responderet.
 4   1|     autem generalissima ipsa, ut arbitror, comparationis necessitas
 5   1|           inueniri praedicamenta arbitror ad quae illa reducantur.
 6   1|       distribui; aut, quod magis arbitror, eum potius uilem obiectionem
 7   2|       est, naturales, nullam, ut arbitror, mentionem de interiectionibus
 8   2|        participii. Sed eadem, ut arbitror, ratio temporis fuit in
 9   2|        album'), ideo factum esse arbitror, quod [eum] huiusmodi praedicationem
10   2|     appellant. Nec si omnium, ut arbitror, philosophorum auctoritates
11   3|         sit intelligendum, satis arbitror esse demonstratum. Sed,
12   3|    Clarum itaque ex suprapositis arbitror esse res aliquas non esse
13   3|         non ita uel mihi uel, ut arbitror, Aristoteli uisum est. Ea
14   3|         nostri satis dictum esse arbitror.~Nunc uero de his superest
15   3|         ostendendam illos fuisse arbitror quos Aristoteles posuit,
16   4|       non existentibus permanet, arbitror hinc locum tantum in hypotheticis
17   4|     omnibus esse ex suprapositis arbitror illam cui addebant terminorum
18   4|      locis satis disputatum esse arbitror superius. Illud tamen notandum
19   5|        Topicis nostris satis, ut arbitror, disseruimus, non est hic
20   5|           484/ Idque dictum esse arbitror, quod scilicet temporales
21   7|     Secundum se autem istas dici arbitror ad distinctionem illarum
22   7|       secundum pluralitatem suam arbitror quare, ut et Boethius uoluit,
23   7|         Sic itaque ostensum esse arbitror ut si hic lapillus non est,
24   7|         mihi uni adhuc conuenire arbitror.~Sed fortasse quaedam possunt