Pars

 1   1|     contineri dicunt. Unde et bene aiunt Aristotelem dixisse: "dico
 2   1|      quidam praetendunt ut ualeat; aiunt enim ipsas relationum essentias
 3   1|         uocalem constructionem, ut aiunt, respexisse, quantum ad
 4   1|       namque a iustitia non multum aiunt magis et minus dici, nec
 5   1|           alterum altero sanitatem aiunt et iustitiam minus alterum
 6   2|            est non-homo', hanc, ut aiunt, enuntiationem et in sensu
 7   2|          quoque propositiones quae aiunt: 'nullus puer fuit senex'
 8   2|    negationem faciant. Nec iam, ut aiunt, infinitum, manet, sed potius
 9   3|        omnis', 'quidam', 'nullus'. Aiunt enim categoricae propositionis
10   3|          simplicem determinent, ut aiunt, inhaerentiam.~Cum ergo
11   3|         etiam contrapositione sic: aiunt quidem istam propositionem: '
12   3|           inferentiis. Falsum enim aiunt quod~ si omne animal impossibile
13   3|      praedic[ar]etur, persequamur. Aiunt enim per <'possibile'> possibilitatem
14   4|  syllogismos necessarias, inde, ut aiunt, uocauit quod de his agunt
15   4|        regulae, ut sunt illae quae aiunt posito antecedenti poni
16   4|           homo~resistere laborant. Aiunt enim istam consequentiam
17   4|          brunello' esse nullo modo aiunt.~Sed hi nimirum qui <in>
18   4|        resistere rationi conantur. Aiunt enim 'Socrates est animal'
19   4| habitudinem loci differentiae quam aiunt assignare possumus <ne>que
20   4|      similitudo conueniat, innuit. Aiunt enim ex his inconuenientia
21   4|           non praedicatur.~Sed, ut aiunt, proprie tantum de oculo
22   4|            comparari, perquiramus. Aiunt autem comparationem accidentis
23   5|            hypotheticae, uidentur. Aiunt namque aduerbium aliter
24   6|           regulae inueniuntur quae aiunt:~ posito antecedenti ponitur