Pars

 1   1|       demonstrat. /52/~Inest quoque substantiis nihil esse contrarium. Siue
 2   1|          omnibus, uerum etiam solis substantiis competit. Quae quidem sententia
 3   1|     oppositionem mouebat, ut haec a substantiis in sustentatione non diuideret
 4   1|             multae qualitatum ipsis substantiis ita adiunctae sint ut omni<
 5   1|    similitudine idem de incorporeis substantiis asseritur. Unde potior eorum
 6   1|          omnium uocum nomina tam in substantiis quam in quantitatibus accipiant
 7   1|              Eadem enim causa et in substantiis ipsis quibus loci ipsi adiacent,
 8   1|            earum est proprium, quod substantiis quoque multisque aliis commune
 9   1|           Sed dicitur quod de ipsis substantiis intelligi non possit, immo
10   3|            destructis, tam scilicet substantiis quam accidentibus, solus
11   4|           quasdam esse in subiectis substantiis credunt, concedantur, nullo
12   4|  habitudinibus, sed de ipsis tantum substantiis agant, secundum inferentiam
13   4| differentias redactis de his quoque substantiis, quae postea uel homo uel
14   4|       suscepit, ex ipsis clarum est substantiis, quae solae accidentia omnia
15   4|           mediantibus quantitatibus substantiis accidant. Proprie enim et
16   4|            proprie ut accidentia et substantiis adhaerentia designantur.
17   4|    adiectiuis, cum scilicet ipsa ut substantiis adiacentia designamus, modo
18   4|       essentiae; quare et omnia eis substantiis imposita nomina necesse
19   4|          habent dimensiones. Itaque substantiis familiariter adhaerent,
20   7|    substantia ex diuersis animalium substantiis constitui potest in natura,
21   7|         autem, inquit, non solum in substantiis, uerum etiam in modo, temporibus,
22   7|      substantiae tenet in subiectis substantiis, sicut ostensum est. Amplius:
23   7|            uel aceruus in dispersis substantiis et longe a se positis dicitur