Pars

 1   3| affirmatiua uidetur; qui enim unam diuidentium aufert, alteram constituere
 2   3|   particularis, ut supra docuimus. Diuidentium autem affirmationis et negationis
 3   3|          semper in re est quod una diuidentium dicit, et non est in re
 4   3|        diceret: si contradictionem diuidentium propositionum proponere
 5   3|         autem impossibile est unam diuidentium esse ueram, necesse est
 6   3|          euentum habeant omniumque diuidentium certum sit alteram ueram
 7   3|          determinate, omnium tamen diuidentium determinatun est et /213/
 8   3|          qui aduersus proprietatem diuidentium propositionum quam Aristoteles
 9   3|       affirmationum et negationum, diuidentium scilicet, necesse est esse
10   3|         hoc modo: quare non omnium diuidentium propositionum necesse est
11   4|           quicquid non exigit unam diuidentium, patitur secum aliam; at
12   4|         ambigit esse, cum alterius diuidentium ueritas non solum ueritatem
13   4|  consequentiae in quibus unaquaque diuidentium ad alteram consequatur,
14   7|     diuisio' nomen tam diuisi quam diuidentium. Est autem in hac diuisione: '
15   7|            diuidentia. Nomen autem diuidentium in eo inuenitur quod in
16   7|            etiam, siue diuisi siue diuidentium, ponitur, <cum> in Libro
17   7|     quibusdam adiectionibus maxima diuidentium oppositio denotetur hoc
18   7|      referantur, sed species unius diuidentium generum ad species alterius
19   7|       innuimus.~Haec autem diuisio diuidentium oppositionem non exigit,
20   7|           diuisorum, modo secundum diuidentium, siue utrorumque proprietatem
21   7|       cognitionem supponendae sunt diuidentium definitiones, aut si his
22   7|         incorporeum'. Horum namque diuidentium alterum species est substantiae,
23   7|        definitiones ad cognitionem diuidentium supponenda<e> sunt. Amplius: