Pars

 1   3|          albus' eam tamquam rectam diuidentem opponi quae negatione <prae>
 2   3|        negationem tamquam propriam diuidentem quae negatione praeposita
 3   3|            esse uel non: non tamen diuidentem dicerentum alterum necessario.
 4   3|            multiplicitatem habent, diuidentem propositionem habere possunt.
 5   3|       propositionibus unam uelimus diuidentem reddere quae omnium simul
 6   3|    consequentem exigunt, aut ipsae diuidentem ipsius secum patiuntur.
 7   3|        uero sumit aduersarius quod diuidentem patiantur, quae est huiusmodi: '
 8   3|             aut ipsae praecedentes diuidentem conclusionis patiuntur.
 9   3| conclusionem, aut ipsius patiuntur diuidentem. Multae enim uidentur propositiones
10   3|            est homo~nec antecedens diuidentem sequentis patitur.~At uero
11   4|      sensum non per aliam quam per diuidentem est destruendum, sicut et
12   4|            diuidentis sequentis ad diuidentem illius. Aeque enim et affirmatio
13   4|             diuidens illati infert diuidentem inferentis~Et sunt quidem
14   4|        negationem nisi propriam et diuidentem accipimus, quae scilicet
15   5|     recipit consequentis, non quae diuidentem, sicut et ipsae contrariae
16   5|          contraria, illa uero quae diuidentem habet, in contraria quasi
17   5|     animatum, non est lapis', hanc diuidentem opponat: 'cum est animatum,
18   5|            antecedenti> per primam diuidentem destructo et consequenti
19   5|            diuidente, id ad primam diuidentem non dubites in disiunctione
20   5|            in disiunctione ad suam diuidentem affirmationem 'est homo'
21   6|      propositae consequentiae [per diuidentem] antecedens ita ut fuit,
22   6|       propositae consequentiae per diuidentem ipsius destruit<ur>, ut
23   7|           necesse per multitudinem diuidentem ire, ascendentibus uero