Pars

 1   1|   Relationi quidem generalissimo conuenire non potest, eo uidelicet
 2   1|         Ad aliquid generalissimo conuenire iudicant; sed neque indiuiduis
 3   1|      relationi eius definitionem conuenire ipsique Relationi generalissimo;
 4   1| indiuidua idque quod est omni ei conuenire. Si enim indiuiduis aptari
 5   2|      Quae etiam in eo cum nomine conuenire monstrauit quod sunt: uox
 6   2|       omnibus infinitis uideatur conuenire, quam ad quamdam imponentis
 7   3|  ostendit non omni homini iustum conuenire, uerum etiam ab omni remoueri.~
 8   3|     ostendere non omnes sibi eas conuenire. Qui enim de eis ut de disiunctis
 9   3|           cum scilicet possibile conuenire dicat ei quod propositio
10   4|    termini communitatem uel sibi conuenire uel a se remoueri monstrantur:
11   4|         se remoueri monstrantur: conuenire quidem, ut in praemisso '
12   4|          probabile modo cum uero conuenire, cum uidelicet auditor ueram
13   4|          ei quod in Socrate est, conuenire perpendat? Ac si ita diceretur: <
14   4|      subiecto priori necesse est conuenire. Sed non ita in illis, cum
15   4|        conueniret, homini quoque conuenire concederent; ueluti si omne
16   4|         equus', quae eidem simul conuenire non possunt. In essentia
17   4|      homo uiuum', et econuerso; 'conuenire' autem hoc loco pro 'comitari'
18   4|       possint sese contingere ac conuenire sibi. Ac prius diuisionem
19   6|      disparata, id est quae sibi conuenire non possunt, uera recipitur;
20   7|        aeque in essentia speciei conuenire; unde et ipsas de substantia
21   7| Abaelardus', quod mihi uni adhuc conuenire arbitror.~Sed fortasse quaedam
22   7|         differentiis quam homini conuenire uideo, 'substantiae' diuisae
23   7|       soli homini deprehendo eam conuenire; adiunctam itaque differentiam