Pars

 1   1|          tetigimus, numeri nomen substantiuum sit ac plurale unitatis
 2   1|       quae relatione<m quae per> substantiuum nomen ponunt-, dicens: "
 3   1|          modo. Sic quoque et per substantiuum nomen albedinis praedicationem
 4   2|         conuenit, ut 'est', quod substantiuum uerbum dicitur, eo uidelicet
 5   2|  actiones aut passiones. At uero substantiuum uerbum, quod aeque omnia
 6   2|         tenentur; per 'est' uero substantiuum, ut dictum est, uerbum,
 7   2|        atque attribui. Cum autem substantiuum in essentia rerum sumitur,
 8   2|        ponitur 'est', male ipsum substantiuum appellant. Nec si omnium,
 9   2|   actione inferri.~Nunc autem ad substantiuum et nuncupatiuum uerbum reuertentes
10   2|      maxime differre, quod illud substantiuum, ut dictum est, istud sumptum
11   2|         uolunt ac sic[ut] et per substantiuum copulari.~Solet ita<que>,
12   3|  proprietas; nullum enim praeter substantiuum et nuncupatiuum uerbum aliquam
13   3|           uel 'ens homo currit'. Substantiuum autem et nuncupatiuum uerbum,
14   3|   officio funguntur. Sed non ita substantiuum uerbum. Cum enim medium
15   3|          Sic quoque et quodlibet substantiuum cum adiectiuo suo unum efficit
16   3|       unius adiectiui nominis ad substantiuum suum adiunctio, ut 'homo
17   3|         sibi in oratione tamquam substantiuum et adiectiuum apponi dicuntur;
18   4|         non debet, sicut nec ubi substantiuum ponitur uerbum, quod nullam
19   5|  fungenti. Sed falso; neque eius substantiuum uerbum comparari potest
20   7|         esset a differentia, sed substantiuum speciei nomen pone<re>tur.
21   7| infinitum in significatione, sed substantiuum nomen et speciale. Unde
22   7|       genus et ad eumdem numerum substantiuum et adiectiuum nomen oportet