Pars

 1   1|        quislibet intelligat eum sedere uel dicat, uerus erit intellectus
 2   1|         loco, ut iacere, stare, sedere. Ubi uero diximus simpliciter
 3   1|      iacere autem uel stare uel sedere ipsa quidem non sunt positiones,
 4   2| adiacentium. 'lacere' autem et 'sedere' positionum significatiua
 5   3|        possibile <est> Socratem sedere' uel 'possibile est non
 6   3|          uel 'possibile est non sedere'; uel utraeque falsae, ut '
 7   3|   falsae, ut 'necesse est ipsum sedere' uel 'necesse est non sedere'.
 8   3|    sedere' uel 'necesse est non sedere'. Sed siquidem et illam
 9   3|         quod possibile est cum [sedere] currere', temporales sunt
10   3|          possibile est Socratem sedere, dum est homo' et 'necesse
11   3|        et 'necesse est Socratem sedere dum est homo'; illa enim
12   3|        ad 'Socratem necesse est sedere dum sedet', mutuam habet
13   3|        tunc possibile est simul sedere et sedere, id est sedere
14   3|   possibile est simul sedere et sedere, id est sedere dum sedet.
15   3|        sedere et sedere, id est sedere dum sedet. Patet hoc quod
16   3|        non est necesse Socratem sedere dum est homo, non possibile
17   3|         homo, non possibile est sedere dum est homo. Quare non
18   4|         sedet, et uiuit', neque sedere enim eum neque uiuere necesse
19   4|           si uerum est Socratem sedere, falsum est Socratem non
20   4|         falsum est Socratem non sedere~ac si ita dicamus:~ si ita
21   5|      esse; neque autem me /491/ sedere necesse est neque non sedere.
22   5|    sedere necesse est neque non sedere. Illa tamen falsa ex coniuncta