Pars

 1   1|         substantias ipsas comparari contingeret, quae saepe a sumptis nominibus
 2   1|            referri diceremus, saepe contingeret idem relatiuum multorum
 3   1|           substantias integras esse contingeret. Talis itaque uidetur sententia
 4   3|             unum tantum intellectum contingeret haberi. Cum enim infinita
 5   3| intellectibus insunt, in eodem esse contingeret, in ipsa uidelicet anima,
 6   3|    Similiter et si hanc substantiam contingeret spoliari ab omnibus suis
 7   3|           magis si singula proferri contingeret, certus rerum numerus secundum
 8   3|              Sic etiam in modalibus contingeret, ut uidelicet quaecumque
 9   3|         mortuis nullum amplius mori contingeret. Videtur itaque necessarium
10   3|            aliqua de futuris habere contingeret, certa quidem esse possent
11   3|            esset, si ex necessitate contingeret. Si enim ex necessitate
12   3|  necessitate fierent, per illud non contingeret quod ex necessitate certum
13   4|         hominem sibi oppositum esse contingeret, ut in tractatu de ui inferentiae
14   4|        hominem lapidis speciem esse contingeret, tunc [si quidem] sequentem
15   4|            in ea locus a praedicato contingeret, sicut supra monstratum
16   4|             toto tempore uitae mihi contingeret? Unde potius ipsa uniuersalia
17   4|       regressionis operari ridetur. Contingeret enim iam ipsam priuationem
18   4|          unde et languorem non esse contingeret. Sic quoque et priuatio
19   4|        numquam amplius ipsum uidere contingeret. Dicimus autem uisionem
20   6|           ex natura consequentis id contingeret, ut uidelicet consequens
21   7|             oratione autem neutrum. Contingeret namque econtrario prorsus
22   7|           in partem materiae uenire contingeret. Nihil enim compositae substantiae