Pars

 1   1|         COMMUNITATIBUS SUBSTANTIAE~Commune est autem omni substantiae
 2   1|       tantum huiusmodi quantitatum commune nomen sit 'oratio', nihil
 3   1| substantiis quoque multisque aliis commune est. At uero illud adextremum
 4   1|            in hac domo multis esse commune poterit: multi enim simul
 5   2|       rationale' superflueret. Sed commune cuiuslibet animalis nomen
 6   3|          unde 'Socratis' nomen, si commune non sit, neque aequiuocum
 7   4|          est quidem 'genus illius' commune nomen generum omnium cuiuslibet
 8   4|            opposita fieri dixit ac commune praeceptum de diuisionibus
 9   4|          quarti generalissimi, sed commune omnium accidentium uocabulum,
10   7|      diuisione generis uel integri commune. Quod enim ad potentias
11   7|    Aequiuoca dicuntur quorum nomen commune est solum, ratio uero substantiae
12   7|        uniuoca esse: "quorum nomen commune est, ratio uero substantiae
13   7|        illae dicuntur quarum nomen commune est solum, non scilicet
14   7|            terminauit quibus nomen commune est solum; et bene 'aequiuoca'
15   7|      designatiua sunt. Quod autem 'commune' supposuit, uoces unius
16   7|         passionis, non ad personam commune dicitur, sed ad proprietates
17   7|       sententia.~Sunt autem et qui commune dicant ad unum Socratem '
18   7|          distribui monstratur, sed commune esse uocabulum annuitur,
19   7|       secundum accidens diuisionum commune praeceptum Boethius dedit
20   7|            passio quae 'amplector' commune uerbum significat, eidem
21   7|            can<n>a, quod arundinum commune nomen est et proprium fluuii,
22   7|           profecto nec 'amplector' commune aequiuocum dicturus <est>