Pars

 1   2|       currens' subiectum deest ad perfectionem sensus enuntiationis, nihil
 2   3| praeparati ac deinde ex ea totius perfectionem coniungi. Sicut ergo partes
 3   3|               post omnes tamen ad perfectionem doctrinae locum studio nostro
 4   3|           audire desiderat, ut ad perfectionem sensus perueniat, ueluti '
 5   3|      intellectum. Nec, quantum ad perfectionem sensus pertinet, requirendum
 6   3|         innuimus. Sed dico hoc ad perfectionem orationis non sufficere,
 7   3|            Cum enim in definiendo perfectionem habeat, eo uidelicet quod
 8   3|         in dicendo aliquid nullam perfectionem seruat, quae perfectio propria
 9   3|         corpus est~Defuit enim ad perfectionem inferentiae ea propositio
10   4|         monstratur. Ad hanc autem perfectionem inferentiae notandam 'per
11   4|     inferentiam. Hoc ergo quod ad perfectionem inferentiae deest, loci
12   4|      imperfectae sunt, ut quod ad perfectionem inferentiae defuerit, loci
13   4|         perfecta probatio, sed ad perfectionem restat assignationis habitudinis
14   4|          superueniens substantiae perfectionem effectus reddit, et haec
15   4|          superueniens substantiae perfectionem effectus reddit, et haec
16   5|         dum in oratione posita ad perfectionem sensus alterius orationis
17   5|   quicumque ad alicuius scientiae perfectionem ex se aliquid post primos
18   7|        fundamento, deest tamen ad perfectionem domus compositorum et parietis,
19   7|     quorum quidem conuentus domus perfectionem statim reddit.~Libet quorumdam
20   7|          supplendum sit ad sensus perfectionem, sed quodammodo constructio
21   7|    proferentem ad sententiae suae perfectionem aliquid extrinsecus oportet