Pars

 1   1|        intermissione proferuntur, multiplicem reddunt enuntiationem. Oportet
 2   1|          Habitus' autem uocabulum multiplicem significationem apud philosophos
 3   2| appositionem sibi /116/ coniuncta multiplicem enuntiationem redderent
 4   2|          secundum significationem multiplicem dicitur, ita aequiuocum
 5   3|         quoque propositionem esse multiplicem quae diuersa de homine ipso
 6   3|        nominis secundum unam, non multiplicem, significationem sententiae,
 7   3|       naturam uniuntur, unam, non multiplicem, <propositionem faciat,
 8   3|   propositionem faciat, unam, non multiplicem,> huiusmodi quoque propositionem
 9   3|        potius accipiendum est, ut multiplicem illam dictionem dicamus
10   3|       geminatur. Sic namque magis multiplicem dicimus enuntiationem quae
11   3|  impositum. At uero 'canis' sicut multiplicem habuit impositionem, ita
12   3|           impositionem, ita etiam multiplicem tenet significationem secundum
13   4|           quidam recipere solent. Multiplicem consequentiam autem suprapositam
14   4|            relatiuorum pronominum multiplicem facimus enuntiationem. Cum
15   4|        totam faciat enuntiationem multiplicem. <Haec maxima propositio:>~
16   4|         antecedenti accipitur, et multiplicem quorumlibet nominum generalium
17   4|       totam faciunt propositionem multiplicem, non est uis inferentiae
18   7|           diuidi potest nisi quae multiplicem habet significationem, ut '
19   7|           pluribus imposita sunt, multiplicem habeant signiÞcationem,
20   7|   pluribus imposita sunt uocabula multiplicem habent significationem,