Pars

 1   1|          Habere, eo, inquit,<quod> manifesta sunt, nihil praeter exempla
 2   1|            praeter exempla posuit. Manifesta autem haec quattuor uel
 3   1|           et Ubi Habereque, eoquod manifesta sunt, nihil de eis aliud
 4   3|     diligenter expeditis satis est manifesta, ubi quid in singulis membris
 5   4|   complexione consequentis ueritas manifesta est et antecedentis constructio
 6   4|        dispositione constructionis manifesta.~Earum itaque tantum inferentiarum
 7   4|          nondum sunt homines. Unde manifesta uidetur consequentiae falsitas:~
 8   4|            et earum necessitas est manifesta, quae nulla rerum praesentia
 9   4|     discretione impositionis uocum manifesta sit consecutio. Si enim
10   4|      auferri consequens, ex priori manifesta est. Neque enim potest esse
11   4|           ui relationis pronominum manifesta est. Cum enim dicitur:~
12   4|     proprietas ex suprapositis est manifesta. Unde si maximae propositionis
13   4|     assignatione ueritas earum sit manifesta uel falsitas, ut nec locus
14   4| consequentiae falsitas omnibus est manifesta.~Unde autem constantia dicta
15   4| consequentiae falsitas omnibus est manifesta.~Unde autem constantia dicta
16   4|            Syllogismorum satis est manifesta, quo eorum definitionem
17   5|            nostris, ut dictum est, manifesta sunt, ubi scilicet quorum
18   5|         quidem sententia magis est manifesta. Idque ex utrisque pariter
19   6|        propositione et assumptione manifesta est, quippe nihil ex proposita
20   7|            autem totorum satis est manifesta discretio. Nunc autem diuisionis