Pars

 1   1|           totum autem destructumnon destruit partem nec pars posita ponit
 2   3|           significationis ueritatem destruit inordinata dictionum coniunctio
 3   3|           particula totam exigit et destruit affirmationem, et cum eadem
 4   3|             eius sensum simpliciter destruit. Illa uero simul esse falsa
 5   3|    praeposita totam eius sententiam destruit, ut eius quae est: 'omnis
 6   3|           est homo', quae id quidem destruit quod prima proponebat, ac
 7   3|             sensum eius simpliciter destruit ac praeposita negatione
 8   3|     cohaerentiam potest quam omnino destruit? Qui enim dicit: 'Socratem
 9   3|       sensum. Qui enim particularem destruit, uniuersalem ponit, et qui
10   3|        tamen unitatem propositionis destruit uel diuersa enuntiatio praedicati,
11   4|          oppositionem tenet eiusque destruit quam non patitur ueritatem.~
12   4|         simpliciter consequentia<m> destruit, quasi uidelicet eorum poneret
13   4|             consequentiae ponit uel destruit. Ponit quidem ut in isto:~
14   5|      destructione negationem omnino destruit.~Nullam enim affirmationis
15   6| consequentiae per diuidentem ipsius destruit<ur>, ut in conclusione quoque
16   6|        eisdem destructum antecedens destruit consequens, in quibus positum
17   6|            et negatio affirmationem destruit. Si quis autem de conclusione
18   7|      relatiuum sit ad C, destructum destruit ipsum. Sed rursus C, cum
19   7|          domum in substantia quoque destruit. Si enim hic lapillus non
20   7|            quamlibet partium suarum destruit. Si enim prima est, et dies